15 jaar ruzie, nu 41 uitverkochte concerten en een docu vol ‘fuck’: Oasis is ineens weer helemaal heel

Liam (links) en Noel Gallagher komen per boot aan op het Filmfestival van Venetië. © EPALiam (links) en Noel Gallagher komen per boot aan op het Filmfestival van Venetië. 15 jaar ruzie, nu 41 uitverkochte concerten en een docu vol ‘fuck’: Oasis is ineens weer helemaal heel Ze staan te boek als de Kain en Abel van de popmuziek. De gebroeders Noel en Liam Gallagher vochten elkaar jarenlang de tent uit in hun band Oasis. Hun reünie van vorig jaar is vastgelegd in de documentaire met de veelzeggende titel Don’t look back in anger die op het Filmfestival van Venetië in wereldpremière ging. Maak ons je Google-favoriet Als notoire kemphanen Noel (59) en Liam (53) Gallagher hun ruzie kunnen bijleggen, dan is er misschien toch nog hoop voor de rest van de wereld. Ruim 15 jaar hadden zij amper contact met elkaar, behalve voor het uitwisselen van stekelige opmerkingen in afzonderlijke interviews. „Ik sta nooit meer met hem op één podium”, heeft Noel meermalen over zijn broer gezegd. Ook Liam liet zich niet onbetuigd. „Het is onacceptabel hoe alles geëindigd is.” Hun verschillen van inzicht namen legendarische proporties aan, totdat zij opeens besloten weer broederlijk het podium op te gaan tijdens een tournee van 41 concerten, die in een mum van tijd werd uitverkocht. De ruzie die op 28 augustus 2009 tussen de twee ontstond in de coulissen na een concert in Parijs, leek aanvankelijk onoplosbaar. Na ruim 15 jaar verschijnt het tweetal in Don’t look back in anger weer broederlijk samen voor de camera. Noel vat de documentaire ironisch samen: „De film lijkt wel een romantische komedie met een beetje rock-’n-roll eraan toegevoegd.” Dat laatste moet de kijker maar met een forse korrel zout nemen. Hun muziek, inclusief uitgebreide repetities, domineert de film van producer Steven Knight, die ook betrokken was bij de misdaadserie Peaky Blinders. Liam en Noel Gallagher tijdens hun show in Cardiff. © AFP Veel ruimte is weggelegd voor de fans die hun zegje mogen doen. „Toen ze uit elkaar gingen, voelde het net alsof ik een kind had verloren”, verklaart een fan op leeftijd. Een dominee uit Manchester wijdt een preek aan de reünie. Hij beschouwt de massaal toegestroomde schare liefhebbers als leden van een pelgrimage die elkaar nodig hebben. Ook het feit dat de broers elkaar hebben vergeven, plaatst hij in een religieus kader. „Er is hoop voor ons allen, mensen.” De broers zelf komen vrij spaarzaam aan het woord. Hun woordenschat lijkt erg beperkt. Het woordje fuck ligt voor in de mond. Vermoedelijk breken de broers in deze film een wereldrecord met hun gebruik van dit vierletterwoord. De regisseurs hebben het geteld: 179 keer, om precies te zijn. Het werkt op den duur afstompend. Terugkerend thema is de herwonnen broederliefde. Ze blijven met elkaar in contact, ze wisselen dagelijks appjes uit. „We genieten van elkaars aanwezigheid.” Gedold wordt er ook. Zo beweegt Noel amper op het podium. Zijn broer: „Heel verstandig. Beweeg niet te veel, want anders word je een soort Mick Jagger die bang is om een kunstheup te krijgen. Met deze act kun je nog heel lang optreden.” Tijdens het Filmfestival van Venetië, waar de documentaire dit weekeinde zijn wereldpremière beleefde, lieten de gebroeders het mediawerk over aan hun regisseurs en producer. Zelf gaven zij er de voorkeur aan de pers te vermijden. Het bleef bij een fotoshoot, de traditionele aankomst per boot bij het Excelsior Hotel en de rode loper. Producer Steven Knight: „Dat is spijtig, want hun teksten vind ik prachtig. Elke zin past op een T-shirt. Maar of die dan door de censuur komt, is een ander verhaal.” De broers namen wel alle tijd voor een fotoshoot. © EPA Ruzie van vroeger Het spannendste moment bij de opnamen waren de repetities. De druk was hevig in de band. Knight: „Wij mochten twaalf draaiende camera’s opstellen, maar die moesten wel onbemand blijven. Zij wilden totaal geen afleiding.” Het publiek komt in de film ruim aan bod. Vooral de beelden van vaders op leeftijd die