Als kind las ze zich suf, nu schrijft Milouska Meulens kinderboekenweekgeschenk: ‘Met stomheid geslagen’

Milouska Meulens. © NLBeeldMilouska Meulens. interview Als kind las ze zich suf, nu schrijft Milouska Meulens kinderboekenweekgeschenk: ‘Met stomheid geslagen’ Hele generaties groeiden op met haar gezicht bij het Jeugdjournaal, maar inmiddels verovert Milouska Meulens (53) kinderharten met de pen. Dit jaar schrijft ze het kinderboekenweekgeschenk. Over de dalende leesvaardigheid onder jongeren maakt ze zich opvallend weinig zorgen. „Ze hebben gewoon nog geen leuk boek te pakken gehad”, vertelt Meulens aan deze site. Fleur Broeders Redacteur showredactie 30 september 2026, 13:00Laatste update: 13:14 Reageren Maak ons je Google-favoriet Ze ziet zichzelf nog zo zitten: voorovergebogen in kleermakerszit op de grond, steunend op haar ellebogen en met een goed boek. Milouska Meulens was als klein meisje een klassieke boekenwurm. „Ik viel ermee in slaap en liep soms tegen een lantaarnpaal. Mijn moeder maakte zich zelfs zorgen, want kan het wel goed zijn als je zoveel leest?”, herinnert ze zich. Voor Meulens was de hobby in ieder geval een geschenk. Haar jeugdherinneringen zitten vol met boeken en de schrijfster is erdoor gevormd. „Ik weet nog dat ik door mijn buurvrouw werd verraden, omdat ze diep in de nacht mijn leeslicht zag branden op mijn slaapkamer. Of mijn oud-leraar Nederlands, op wie ik verliefd was, die mij boektitels aanraadde. Door hem ging ik Shakespeare lezen.” Meulens’ passie voor taal en lezen bracht haar uiteindelijk naar de redactie van het Jeugdjournaal, dat ze maar liefst vijftien jaar lang presenteerde. Daardoor wordt ze nog steeds vaak herkend op straat. „Veel generaties zijn met mijn gezicht opgegroeid, dus dat gaat nog wel even door.” Milouska Meulens tijdens haar tijd als presentatrice van het Jeugdjournaal. © ANP KIPPA FREEK VAN ASPEREN Nu is Meulens alweer vijf jaar kinderboekenschrijfster én de auteur van het Kinderboekenweekgeschenk Terug naar de schoenenboom. Ze was naar eigen zeggen ‘met stomheid geslagen’ toen ze het verzoek kreeg van Stichting CPNB, die het geschenk elk jaar verzorgt. Meulens liep in september vorig jaar een kantoor binnen voor ‘een interview voor Donald Duck’, maar werd verrast met de brandende vraag. „Ik was meteen heel enthousiast”, vertelt Meulens. De schrijfster kon zich niet voorstellen dat er iemand ooit ‘nee’ zou zeggen. „Maar achteraf gezien begrijp ik dat wel. Ik ben zelf blij dat ik ja heb gezegd, maar het is zo’n snelkookpan met strakke deadlines waarin je terechtkomt.” Die deadlines heeft Meulens allemaal netjes gehaald. In haar verhaal reist Leon elke zomer naar het eiland waar zijn oma woont. Dit jaar merkt hij dat de traditie van vertelavonden onder de schoenenboom dreigt te verdwijnen, omdat ouderen hun verhalen vergeten. Samen met buurmeisje Solo probeert hij de verhalen van het eiland te redden voordat ze voorgoed verloren gaan. Terug naar de schoenenboom is geïnspireerd op een bezoek aan Bonaire voor de Caribische Kinderboekenweek, legt Meulens uit. „Ik zag daar een rij villa’s met één authentiek houten vissershuisje staan. Verderop op dezelfde boulevard stond de bekende flip flop boom, met allemaal slippers en schoenen erin. Die twee beelden samen vormden het verhaal bijna vanzelf in mijn hoofd.” Het is goed om verhalen te vertellen en bij elkaar te komen om naar elkaar te luisteren, klinkt de boodschap van Meulens’ boek. Belangrijk in een tijd van ontlezing: Nederlandse jongeren zijn dit jaar opnieuw slechter gaan lezen en de leesvaardigheid van ‘onze’ scholieren ligt onder het internationaal gemiddelde. Dat die ontwikkeling als zorgwekkend gezien wordt, snapt de schrijfster heel goed. „Maar we moeten ons minder zorgen maken en gewoon aan de slag gaan. Kinderen die niet van lezen houden, hebben gewoon nog geen leuk boek te pakken gehad. We moeten beginnen met het lezersgeluk.” Dat daar hoop voor is, ziet Meulens terug bij haar eigen kinderen. Dochter Yara (20) heeft de halve boekenkast van haar moeder inmiddels uitgelezen en heeft de smaak goe