André van Duin over zijn leven in dat 75-jarige kastje in iedere huiskamer: ‘M’n gras, daar gaat m’n gras!’

Voordat André van Duin zelf op televisie verscheen, was hij als kind al helemaal gegrepen door het scherm in de huiskamer. Op zijn zeventiende stond hij er niet meer alleen vóór, maar was hij er ook óp te zien. Voor een special van het AD kijkt de komiek terug op zijn eigen televisiegeschiedenis, binnen een medium dat inmiddels 75 jaar bestaat.

Die terugblik begint dus niet bij een bekend programma of een groot televisiemoment, maar bij een jongen die gefascineerd raakt door televisie. Dat maakt zijn verhaal ook een geschiedenis met twee kanten: eerst die van de kijker, daarna die van de maker en het gezicht op het scherm. Zijn debuut op zeventienjarige leeftijd vormt de overgang tussen die twee. Wat voor hem begon als iets om naar te kijken, werd de wereld waarin hij zelf een prominente plek zou innemen. Het AD zet hem in de aankondiging van de special zelfs neer als het prominentste gezicht uit die 75-jarige tv-geschiedenis.

Voor het interview vroeg het AD Van Duin om die geschiedenis te verkennen via zijn eigen programma’s. Daarmee kiest de krant niet voor een los overzicht van ontwikkelingen rond televisie, maar voor een persoonlijke route door het verleden. Van Duins werk vormt de leidraad; zijn herinneringen brengen zijn eigen aandeel in die geschiedenis in beeld. De centrale figuur is dus iemand die het medium al vroeg bewonderde en er vervolgens zelf onderdeel van werd. Zijn leven voor de televisie en zijn leven op televisie komen in die opzet bij elkaar.

Mediaverslaggever Dennis Jansen maakte het interview, dat het AD op 3 oktober 2026 publiceerde. De aankondiging verwijst naar een special waarin de terugblik te bekijken is. Daarbij staat Van Duins eigen werk centraal, niet alleen het feit dat televisie een jubileum bereikt. Juist die keuze geeft de brede periode van 75 jaar een persoonlijk vertrekpunt: de ervaringen van een komiek wiens eerste optreden op televisie al op jonge leeftijd plaatsvond.

De betekenis van de special zit daarmee in de verbinding tussen één loopbaan en een veel grotere televisiegeschiedenis. Van Duin kijkt terug op het medium dat hem als kind al bezighield, nu vanuit zijn positie als een van de gezichten ervan. Zijn eigen programma’s bieden het houvast voor die terugblik.