Andrea Kimi Antonelli is na zijn zege op Monza echt de Italiaanse volksheld

"Forza Kimiiiii. Yes! Oh my God. Whoohoooo! Thank you. Grazie ragazzi." De boordradio van Andrea Kimi Antonelli heeft het zwaar te verduren na het vallen van de vlag in de Italiaanse grand prix. De emoties lopen hoog op. Niet alleen bij de winnaar en zijn crew. Twee huilende marshals langs de baan halen een rood-wit-groen spandoek tevoorschijn. De ietwat voorbarige tekst daarop: 'Grande Kimi, Campione Del Mondo 2026'. Een Italiaanse winnaar in de Italiaanse grand prix; dat gebeurde voor het laatst in 1966. Mercedesrijder Antonelli treedt in de voetsporen van Ludovico Scarfiotti; een Ferrari-coureur die op het circuit van Monza zijn enige Formule 1-overwinning boekte. 'Redder van de natie' Duizenden Italianen gaan na de laatste ronde uit hun dak. Ze bestormen start-finish en omarmen hun verse volksheld. "Tot vandaag hield ik van de Azzurri, Jannik Sinner en Ferrari. Vanaf nu adoreer ik Kimi. De redder van onze natie", schreeuwt een schorre fan in de mensenmenigte onder het winnaarspodium. "Ik hoop dat god deze race heeft gezien en Antonelli naar Ferrari leidt." Want dat is voor de tifosi het kleine smetje op deze grote dag: Kimi rijdt niet in het rood. Antonelli had in de aanloop naar de grand prix nog geen benul wie Scarfiotti was, maar passeert tijdens het raceweekend in de paddock een paar keer zijn naam. De organisatie heeft alle Monza-winnaars op het asfalt geplakt, compleet met jaartal, de typenaam van de auto en een gestreepte Italiaanse driekleur. "Ik ga proberen vijfde te worden. Dat lijkt me het maximaal haalbare", zei de pas 20-jarige Italiaan donderdagmiddag. Door een motorwissel en een daaraan gekoppelde 'gridstraf' moest de WK-leider vanaf de laatste rij starten. Het podium leek onhaalbaar. "Ik ga de schade proberen te beperken." Tifosi hebben hun hoop gevestigd op Ferrari. Vanaf de tweede startrij lijkt een rood podium haalbaar, maar in de beginfase gaat het grandioos mis. Charles Leclerc duwt eerst zijn teamgenoot Lewis Hamilton van de baan en schrijft daarna zijn Ferrari af in de snelle Parabolica-bocht. Hamilton kan door, maar verliest veel terrein en komt uiteindelijk als zesde over de streep. Een deceptie. Ontspannen en opgewekt Antonelli oogde de hele week al ontspannen en opgewekt. "Ik wil vooral proberen te genieten. Vorig jaar lukte dat nog niet. Toen had ik net een paar slechte races gereden." Hij zag niet op tegen een inhaalrace, al had hij daar in pas zijn tweede F1-seizoen weinig ervaring mee. "Ik vind dat best een leuke uitdaging. Het haalt ook de druk van de ketel. Ik hoef me minder te bewijzen en ben ook veel rustiger. Vorig jaar had ik meer geldingsdrang en reed ik soms iets te wild." Geen moment dacht Antonelli aan een thuiszege. Hij wist dat er een wonder nodig was, zeker omdat zijn stalgenoot en titelrivaal op de eerste rij startte. George Russell verovert al snel de leiding in de race, maar Antonelli vliegt uit de startblokken. Hij snijdt als een mes door de boter en ligt na tien ronden al op de vijfde plek. Belevenis Russell ziet het op de megaschermen langs de baan. "Kimi's eerste ronden waren super. Ik wist meteen dat hij mee zou strijden en dat ik kwetsbaar was." Antonelli rijdt het gat naar Russell in een mum van tijd dicht. De twee kruisen de degens. Het gaat er stevig aan toe, maar de Italiaan is niet te temmen. "Hij reed geweldig", complimenteert Russell na afloop. "Petje af. Fantastisch gedaan." "Na de eerste ronden wist ik dat het podium haalbaar was. In de loop van de race merkte ik dat ik er helemaal voor kon gaan", blikt Antonelli een uur na de podiumceremonie terug. De tranen zijn inmiddels opgedroogd, de emoties gezakt. "Ik ben dolblij. Indrukwekkend, die fanzee onder het podium. Een belevenis." Russell zit beteuterd naast hem. "Voor de neutrale kijker was dit een geweldige race. Ik probeer het positief te zien. Natuurlijk win ik liever, maar het gaat sinds Zandvoort veel beter met me." De Britse nummer twee in de WK-stand maakt zich geen illusies. "Kimi heeft het onder controle. Het gat is enorm. Het wordt extreem moeilijk om te voorkomen dat hij kampioen wordt." Na kroonjuweel Monaco schrijft Antonelli dus ook F1-klassieker Monza op zijn naam, maar hij houdt beide benen op de grond. "Een ijzersterk jaar, maar ik wil niet aan de titel denken. Het kan snel kantelen." Ad rem reageert hij op de laatste vraag, "was dit je beste race?" Na een halve seconde bedenktijd: "Nee, die komt nog. Maar deze zal ik me eeuwig herinneren."