Argentinië huilt om Lionel Messi, en dat had hij nooit kunnen denken

Lionel Messi juicht na zijn tweede goal tegen Agerije. Inzet: de afscheidsbriefjes die na na het WK schreef. © Pim Ras FotografieLionel Messi juicht na zijn tweede goal tegen Agerije. Inzet: de afscheidsbriefjes die na na het WK schreef. Argentinië huilt om Lionel Messi, en dat had hij nooit kunnen denken Met een handgeschreven brief op drie kleine velletjes tekst heeft Lionel Messi op de laatste dag van augustus 2026 Argentinië tot in het diepst ontroerd. Na 21 jaar stopt hij als international. Op zijn 39ste en na een emotioneel slopend WK is hij leeg, heeft hij niets meer te geven, zo schrijft hij. Edwin Winkels Correspondent Spanje 31 augustus 2026, 20:36Laatste update: 21:37 Maak ons je Google-favoriet ,,Dank voor alle genegenheid in deze twintig jaar. Ik ga het enorm missen jullie op het veld te horen.” Het zijn 21 jaar en twee weken geweest, om precies te zijn, sinds het debuut van Messi op 17 augustus 2005. Een trieste avond in het Ferenç Puskas-stadion in Boedapest. 18 jaar was hij, in Argentinië kenden ze hem nog nauwelijks. Een maand eerder had hij in Utrecht een Gouden Klomp gekregen, als beste speler van het WK Onder-20 in Nederland, gewonnen door Argentinië. Hoog tijd om hem ook in de échte albiceleste op te nemen. Bondscoach José Pekerman liet hem halverwege de tweede helft van een vriendschappelijke interland tegen Hongarije invallen. In Argentinië waren ze benieuwd. Was hij echt zo goed, dat jochie van FC Barcelona? In het weekeinde zagen ze hem nooit op tv, want hij speelde niet bij Boca, River, Estudiantes of Independiente… Na 63 minuten en 15 seconden betrad Messi het veld, 43 seconden later zag hij de rode kaart. Hij was al aan een dribbel richting doel bezig toen de Hongaar Vilmos Vanczák hem bij het shirt greep. Messi probeerde zich los te rukken en zwaaide zijn rechterarm naar achteren. Vanczák zeeg als een stervende zwaan ineen, scheidsrechter Markus Merk trapte erin en stuurde een ontroostbare Messi van het veld. „Ik was 18, ik dacht dat ik na zoiets nooit meer voor Argentinië zou spelen,” zei Messi jaren later. Lionel Messi raakt Vilmos Vanczák en krijgt rood bij zijn debuut voor Argentinië. © Getty Images ,,Dank aan mijn familie door er altijd te zijn, me te vergezellen op deze mooie maar moeilijke reis.” De familie. Messi kan niet zonder. Nooit. Nog geen drie weken geleden overleed zijn vader, Jorge. ,,Ik weet niet wat ik zonder jou moet. Je was vanaf het begin bij me, en we waren al zo dicht bij het einde.” Jorge Messi werd 68 jaar. Celia Olivera stierf een jaar jonger. Ze was de oma van Leo, van moeders kant. En vergezelde haar kleinzoon naar alle voetbalwedstrijden en -trainingen, want papa Jorge was druk in de fabriek. Oma Celia stierf kort voor Leo’s elfde verjaardag. Zo enorm miste hij haar, zo graag had hij gewild dat zij zijn triomfen als voetballer had meegemaakt, dat hij elk van zijn 927 doelpunten als prof – waarvan 125 doelpunten in 207 wedstrijden voor Argentinië, en deze week nog vier voor Inter Miami – aan haar heeft opgedragen, twee wijsvingers in de lucht. Lionel Messi juicht op het WK op de voor hem kenmerkende manier. © Pim Ras Fotografie ,,Ik zweer dat ik altijd alles heb gegeven, niet alleen de laatste jaren waarin we alles hebben gewonnen, maar ook daarvóór. Ik heb gevochten voor dit shirt, om jullie trots te maken dat jullie Argentijnen zijn. ” Want er waren twijfels over Messi, jarenlang, over zijn Argentijns-zijn, de pibe die op zijn dertiende aan de hand van papa Jorge Rosario voor Barcelona verruilde. Het mislukte debuut in Boedapest werd gevolgd door zestien jaar zonder prijzen. De wereldster van FC Barcelona, de beste speler van het verre Europa, was een timide, onherkenbare en trieste speler zodra hij het Argentijnse shirt aantrok. De druk werd ondraaglijk, tot hij in 2016 na wéér een verloren finale zijn afscheid van de selección aankondigde. Daar kwam hij snel op terug. Zijn missie was nog niet voltooid. ,,Ik ga met de rust en de trots jullie, same