Belastingdienst gaat op ‘kamelenjacht’ om overvolle kantoren op dinsdag en donderdag te tackelen

De kantoorbezetting laat op dinsdag en donderdag twee hoge pieken zien. © Joris van GennipDe kantoorbezetting laat op dinsdag en donderdag twee hoge pieken zien. Belastingdienst gaat op ‘kamelenjacht’ om overvolle kantoren op dinsdag en donderdag te tackelen Nu heel Nederland weer aan de slag gaat, worden we met de neus op de feiten gedrukt. Personeel werkt massaal op dinsdag en donderdag en neemt maandag, woensdag en vrijdag liever een vrije dag of werkt thuis. Kunnen bedrijven nog wat aan die ‘di-do-economie’ doen of is het onbegonnen werk? ‘Echte binding is er pas bij een toevallige ontmoeting bij het koffieapparaat’. Jurriaan Nolles Economieverslaggever 31 augustus 2026, 09:00Laatste update: 09:30 Maak ons je Google-favoriet Bij de Belastingdienst gaan ze tegenwoordig op ‘kamelenjacht’: het tegengaan van overvolle kantoren op dinsdag en donderdag. De kantoorbezetting laat op die dagen namelijk twee torenhoge pieken zien — precies de twee bulten van een kameel. In de rest van het land is het niet anders, blijkt uit navraag. Ook bij bijvoorbeeld Shell, Rabobank zijn dinsdag en donderdag de drukstbezochte werkdagen. Experts spreken inmiddels van een ‘di-do-economie’, en dat brengt de nodige problemen met zich mee: van overvolle wegen tot ergernis in de trein. Volgens hoogleraar Ton Wilthagen waren we voor de pandemie al ‘Europees kampioen thuiswerken’, mede door ons vele deeltijdwerk. Tijdens de lockdowns werd dat versterkt: het liep prima, de productiviteit bleef op peil en reistijd viel weg. Wilthagen: „Bedrijven kwamen zelfs bureaustoelen en schermen thuis afleveren.” Maar de tijden zijn veranderd. Bedrijven willen hun werknemers weer terugzien op kantoor. ABN Amro is het meest recente voorbeeld: de bank wil zijn personeel via de nieuwe cao verplichten om minimaal de helft van de werkweek naar kantoor te komen. De Belastingdienst doet ook een poging. „Denk aan activiteiten zoals een yogales op woensdag of een vrijdagmiddagborrel voor teams die hun overleg op vrijdag plannen”, zegt een woordvoerder. „Zulke acties zorgen meestal niet voor grote verschuivingen in aanwezigheid, maar helpen wel om bewustwording te creëren rond de scheve spreiding.” De Belastingdienst voert de ‘kamelenjacht’ — onderdeel van Rijksoverheidsbeleid — zo uit: op rustige dagen mag personeel een vergaderzaal al een jaar van tevoren reserveren, op piekdagen slechts drie maanden. Dat zijn goede voorbeelden, maar bedrijfsantropoloog Daniëlle Braun ziet over het algemeen een ‘handelingsverlegenheid’ bij leidinggevenden, een angst om wat strenger te zijn. „Zeggen dat je 32 of 36 uur bereikbaar moet zijn, vinden veel managers lastig. Ik was laatst bij een provincie waar niet op woensdagochtend kon worden vergaderd omdat iemand dan yogales had.” Werknemers zetten thuiswerken in als onderhandelingsmiddel, zegt Braun: „Mag het niet, dan kijken ze een deurtje verder. In een krappe arbeidsmarkt hebben mensen meer te eisen.” De sleutel is volgens Braun — hoe streng het ook klinkt — om toch te zeggen: „Zullen we weer even normaal doen? Thuiswerken is fijn, maar ja: ik vind drop eten ook fijn. Dat betekent niet dat het altijd goed voor je is.” 82 procent van de werknemers ziet thuiswerken als een belangrijke arbeidsvoorwaarde, zegt ook Tanja van der Lippe, hoogleraar sociologie aan de Universiteit Utrecht. Dat heeft ook iets moois; werknemers kunnen hun eigen ritme bepalen, de deadlines van het werk halen en tegelijkertijd de privé-werkbalans op orde krijgen. „Het is een compleet normale arbeidsvoorwaarde geworden.” Toch pleit de hoogleraar al langer voor meer spreiding van de werkdagen. „Thuiswerken werkt misschien niet productiviteitsverlagend, maar je wisselt wel minder ideeën uit, er is minder cohesie. Op de lange termijn kan het wel een probleem worden.” Het is volgens haar niet gemakkelijk om tot concrete oplossingen te komen, omdat het een patroon is dat tijdens de coronatijd is ingesleten, zowel bij werknemers als bij werkgevers. „Je kunt