Bijna profvoetballer-af, maar nu topscorer: het bijzondere verhaal van N'Djoli

Met een grote glimlach komt Jean-Paul N'Djoli een kamer in het Asito stadion gestapt voor het interview met de NOS. De geboren Fransman van Congolese komaf heeft er reden toe, want hij is eindelijk weer gelukkig in het voetbal. Met negen doelpunten in vijf wedstrijden voor koploper Heracles heeft de relatief onbekende aanvaller snel naam gemaakt in de eerste divisie. Dat terwijl twee jaar geleden de vraag rees of N'Djoli nog eens een profwedstrijd zou voetballen. Het (voetbal)leven van de 25-jarige aanvaller ging niet over rozen. N'Djoli groeide tot zijn tiende op in een buurt in de omgeving van Parijs. Met zijn ouders en vier broers leefden ze in een klein huis met twee ruimtes. "We sliepen met zijn allen samen." Het was geen goede buurt. Er gebeurde veel, er werd bijvoorbeeld veel gevochten. "Het was zo gevaarlijk dat mijn ouders niet wilden dat ik buiten voetbalde. Het leven in Parijs was zwaar." Modellencarrière Het valt op dat de spits er open en kalm over vertelt. Net zo kalm als hij op het veld zijn doelpunten maakt. "Dat is mijn persoonlijkheid. Ik heb veel meegemaakt in mijn carrière en wil mijn voeten op de grond houden. Ik weet dat het leven en het leven in het voetbal snel een andere kant kan opgaan." De carrière van N'Djoli kende flinke hobbels. Op zijn elfde verhuisde hij naar Normandië. Daar kwam hij terecht in de voetbalacademie Évreux, waar spelers als Ousmane Dembélé en Dayot Upamecano groot werden. "Die verhuizing veranderde ons leven, daar genoot ik echt van het voetbal." In de tussentijd bouwde hij ook aan zijn modellencarrière. Net als zijn broers, die ook in de modellenwereld werkten. Maar N'Djoli liet het uiteindelijk varen. Want in Spanje richtte hij zich vanaf 2021 op het voetbal, al kwam zijn carrière moeilijk van de grond. "Bij Vallecano in 2021 kende ik mijn eerste moeilijke moment. Ik kwam tegenover de club te staan in de rechtbank. Daarna ging ik naar Hércules Alicante. Na een oké eerste jaar kwam ik niet meer in de plannen van de trainer voor, ik moest zes maanden apart van de groep trainen. Daarna ging ik naar Badalona Futur. Daar kreeg ik in een half jaar maar één maand salaris uitbetaald, dat was crazy." Het zorgde ervoor dat de spits terugging naar Frankrijk. Hij klopte aan bij clubs in de vierde divisie, maar ze wilden hem niet. "Toen wilde ik stoppen. Ik dacht: er zijn ook andere dingen in het leven." Maar na veel bidden en gesprekken met mensen dicht om hem heen, besloot hij anders. N'Djoli belde een voor hem bekende Zwitserse spelersmakelaar. "Hij zei: als je naar Zwitserland komt, kan je nog een stap maken." Het bleek achteraf een van de beste beslissingen uit zijn leven. N'Djoli kwam terecht bij een club op het vierde niveau in Zwitserland. "Het was een zeer laag niveau, maar ik bleef nederig. Soms is het beter om een stap terug te zetten. En als jij denkt dat het niet je niveau is, moet je dat laten zien. Dat deed ik." Vertrouwen Hij hervond het plezier in het voetbal en begon te scoren. Bij SC Brühl, toen het tweede Zwitserse niveau, maakte N'Djoli 12 doelpunten in 16 wedstrijden. "Ik kreeg daar weer vertrouwen. Dat is een van de meest ondergewaardeerde dingen in het voetbal. In het profvoetbal zijn namelijk geen goede of slechte voetballers, alleen heeft de één wel het vertrouwen en de ander niet." Dat merkt hij nu ook bij Heracles. De club uit Almelo vond hem via een databedrijf en geeft de Fransman veel vertrouwen. "De trainer en mijn medespelers laten me voelen dat ik het kan. Ze praten veel met me en geven mij verantwoordelijkheden. Ik ben nieuw, maar ik zit al meteen in de groep met de leiders van het team. Dat geeft extra motivatie." Het resulteerde in een doelpuntenexplosie. "Zoveel had ik niet verwacht, maar ik wil nu topscorer worden. En wij moeten kampioen worden. Daar hoop ik ook op, want ik heb nog nooit een titel gewonnen." Het zijn doelen voor de korte termijn, want N'Djoli weet: het voetballeven valt niet te plannen. "Wat ik heb meegemaakt, geeft me nu veel kracht. Waar andere spelers een tegenslag als harde klap ontvangen, weet ik hoe het is. Ik kan er nu makkelijker mee omgaan." Zo durft de topschutter weer te dromen. "Ik wil Champions League spelen en het nationale team van Congo halen. Mijn ouders komen uit Congo en ik ben opgegroeid met die cultuur. Ik wil echt in dat nationale team terechtkomen, ik heb namelijk nooit de kans gehad om eens naar Congo te gaan."