Bloemen op het terras waar gevangenisbewaarder werd doodgeschoten: ‘Marcel was de liefste neef die je je kon wensen’

Een vrouw legt bloemen op de plek van de dodelijke schietpartij. © Dingena MolEen vrouw legt bloemen op de plek van de dodelijke schietpartij. Bloemen op het terras waar gevangenisbewaarder werd doodgeschoten: ‘Marcel was de liefste neef die je je kon wensen’ Op de plek op de NDSM-kade in Amsterdam waar vrijdagmiddag gevangenismedewerker Marcel Blijd (45) werd doodgeschoten, wordt zaterdag stilgestaan bij zijn dood. Mensen leggen bloemen neer, pinken een traantje weg en vinden steun bij elkaar. ‘Dit helpt om zo’n heftige gebeurtenis een plek te geven.’ Maak ons je Google-favoriet Een nicht van Marcel Blijd legt zaterdagmiddag bloemen bij de plek waar gisteren haar neef werd doodgeschoten. „Ik weet niet wat ik kan zeggen, wat ik moet zeggen. Ik ga hem ontzettend missen. Dat hij er niet meer is, en dan op deze wijze, dat doet heel veel pijn.” De nicht – die liever niet met haar naam op de site staat – kijkt hoe een stel expats drie zonnebloemen bij het steeds groter wordende bloemenmonument legt. „Dank u”, fluistert ze. Marcel was de liefste neef die je je kon wensen, gaat ze verder. „Ik heb hem nog nooit boos gezien. Hij luisterde en stond voor iedereen klaar. Laatst had ik hem aan de telefoon en hij zei: ‘Ik ga de lekkerste kip uit de oven voor jullie maken, lieve nicht.’” De moeder van Blijd en haar moeder waren zussen. „We hebben een grote familie. Mijn oma had vijftien kinderen.” Toen ze vrijdag hoorde dat er een medewerker van de gevangenis in Zaanstad was doodgeschoten, dacht ze: „Nee, dat is hem niet. Er werken zo veel mensen.” Sinds ze weet dat het wel haar neef is, omschrijft ze haar toestand als ‘in de war’. „Dat dit is gebeurd, is niet te bevatten. Waarom trek je een wapen? Gebruik desnoods je vuisten, maar dit is ongelooflijk laf.” © Dingena Mol Een stukje verderop loopt een stelletje – twintigers – dat net zonnebloemen bij het café heeft neergelegd. „We wonen hier vlak achter. Het is verschrikkelijk dat dit is gebeurd.” Ze leggen de bloemen niet alleen als gebaar naar de familie neer, maar ook voor hun eigen gemoedsrust. „Voordat we hier vier jaar geleden naartoe verhuisden, woonden we in Denemarken, vlak bij een winkelcentrum waar een grote schietpartij was. Daar zijn drie mensen bij om het leven gekomen. We kwamen daar elke week, maar we hebben het winkelcentrum daarna een half jaar gemeden. We hebben dat geen plek kunnen geven.” Dit keer willen ze dat anders doen. „Amsterdam-Noord heeft misschien de naam dat het onveilig is. Er gebeuren ook heftige dingen. Toen we hier net kwamen wonen, was iemand door tieners doodgeslagen met stoeptegels. En laatst was hierachter een schietpartij. Maar dit kan overal in de stad gebeuren. Wij vinden Noord niet onveilig en door nu zo kort na de schietpartij bloemen te leggen en deze plek niet te mijden, helpt dat om zo’n heftige gebeurtenis een plek te geven.” Mensen leggen bloemen neer, pinken een traantje weg en vinden steun bij elkaar. © Dingena Mol Lees meer commentaar2 Samen kunnen we dementie en eenzaamheid te lijf gaan