Britse vrouw liegt uit wraak jarenlang tegen ex over geboorte van kinderen

Een Britse vrouw heeft haar ex-partner jarenlang laten geloven dat zij twee kinderen van hem had gekregen. Maar die geboortes hadden nooit plaatsgevonden: de vrouw was niet eens zwanger geweest. Tegenover de rechter heeft ze toegegeven dat ze het verhaal verzon. Als reden gaf ze wraak op haar ex, die haar volgens haar zou hebben mishandeld.

De leugen ging dus verder dan een verzonnen zwangerschap. De vrouw hield haar voormalige partner voor dat hij vader was geworden van twee kinderen. Daarmee gaf ze hem een beeld van hun leven na de relatie dat niet klopte. De kinderen over wie zij hem vertelde, waren niet geboren. Haar bekentenis maakt duidelijk dat het niet ging om onduidelijkheid over het vaderschap, maar om een verhaal waarvoor de zwangerschap zelf al ontbrak.

Volgens de vrouw zat achter dat verhaal een bewuste reden: ze wilde haar ex terugpakken. Ze bracht die wraak in verband met mishandeling die hij haar zou hebben aangedaan. Dat is haar verklaring voor haar handelen. Het is belangrijk om die beschuldiging niet te verwarren met een vastgesteld feit. Uit de beschikbare informatie blijkt niet dat de rechter heeft vastgesteld dat haar ex haar daadwerkelijk heeft mishandeld.

Wat zij tegenover de rechter wél heeft erkend, is haar eigen misleiding. Ze heeft haar ex laten geloven dat er twee kinderen waren, terwijl ze nooit zwanger was. Haar uitleg over wraak verandert niets aan dat verschil tussen wat zij vertelde en wat er werkelijk was gebeurd. Tegelijk zegt die bekentenis op zichzelf niets over de juistheid van haar beschuldiging aan het adres van haar voormalige partner.

Over de manier waarop zij het verhaal jarenlang overeind hield, zijn geen verdere details gegeven. Ook is niet bekend hoe haar ex reageerde op de vermeende geboortes of hoe hij uiteindelijk hoorde dat het verhaal niet waar was. Daardoor valt niet vast te stellen welke concrete gevolgen de leugen voor hem heeft gehad. De beschikbare informatie draait om haar erkenning bij de rechter en de reden die zij daarvoor aanvoerde.

Met die erkenning ligt de kern van de misleiding op tafel: de vrouw verzon twee geboortes om naar eigen zeggen wraak te nemen. Over een uitspraak of eventuele straf is niets gemeld. Haar bekentenis en haar beschuldiging van mishandeling blijven daarbij twee afzonderlijke zaken: het ene heeft zij toegegeven, het andere is in deze berichtgeving niet vastgesteld.