Catharina net als Van Lieshout medaillekandidaat op WK: 'Maar judo vind ik helemaal niet leuk'

Judo leuk vinden en er wereldkampioen in willen worden: voor Simeon Catharina zijn dat twee totaal verschillende dingen. De 28-jarige Nederlander behoort bij de WK in Bakoe tot de serieuze medaillekandidaten, maar beleeft weinig plezier aan zijn sport. Joanne van Lieshout, die eveneens op eremetaal jaagt, haalt juist energie uit het sleutelen aan haar judo. Twee verschillende sporters, één bondscoach die hun de ruimte geeft.

Mark van der Ham kreeg ruim een jaar geleden de leiding over de Nederlandse judoploeg, na een historische olympische tegenvaller. Voor het eerst in zestig jaar hadden de Nederlandse judoka’s op de Spelen geen enkele medaille gepakt. Hij koos voor een andere koers: minder centraal aansturen, meer samenwerken met clubs en beter aansluiten bij wat een individuele sporter nodig heeft. De Europese kampioenschappen leverden eerder dit jaar al een gouden en een zilveren medaille op. Vanaf zondag volgt in Bakoe de volgende test, nu tegen de wereldtop.

Catharina, actief tot 100 kilogram, is een opvallend gezicht van die opleving. Hij pakte Europees zilver en staat derde op de wereldranglijst. Toch vindt hij het dagelijkse bestaan als judoka bepaald geen feest. Hij traint al tien jaar op Papendal, maar de trainingen, pijnlijke spieren en wedstrijdspanning staan hem tegen. Waarom hij toch doorgaat? Hij wil de Olympische Spelen halen. Bovendien maken de medailles en de trots van zijn familie veel goed. Zijn ambitie voor Bakoe is dan ook allesbehalve voorzichtig: hij acht zichzelf in staat de wereldtitel te winnen.

Van Lieshout benadert dezelfde missie heel anders. De 23-jarige judoka in de klasse tot 63 kilogram werd in 2024 wereldkampioen en is de huidige Europees kampioene. Aan zichzelf werken geeft haar juist plezier. Dit jaar ervaart ze meer rust in haar hoofd, waardoor ze op de mat nadrukkelijker het initiatief kan nemen. Niet alleen afwachten wat een tegenstander doet, maar zelf situaties afdwingen. Op alle zeven toernooien waaraan ze dit jaar deelnam, streed ze om de medailles. Toch legt ze de nadruk niet op een nieuwe titel: eerst haar sterkste judo laten zien, daarna volgt de uitslag.

Bij beide judoka’s draaide het afgelopen jaar om maatwerk, ingesleten bewegingen en extra fysieke arbeid. Van der Ham combineert die aanpak met duidelijke structuur en respect voor de persoon achter de sporter. Volgens hem begint ontwikkeling bij jezelf kunnen zijn en je kunnen openstellen. De WK, die van 4 tot en met 11 oktober duren, laten zien wat dat op mondiaal niveau oplevert. Een medaille is de inzet, maar niet de enige maatstaf. Als iedereen alles uit zichzelf haalt, kan de bondscoach ook zonder podiumplek positief terugkijken.