COA-topman wil af van noodopvang, realiteit is anders: ‘Komende maanden sluiten we meer locaties dan we openen’

Remco Bakker, bestuursvoorzitter van het COA, op het azc in Gouda. © Guus SchonewilleRemco Bakker, bestuursvoorzitter van het COA, op het azc in Gouda. COA-topman wil af van noodopvang, realiteit is anders: ‘Komende maanden sluiten we meer locaties dan we openen’ „Nederland moet structureel af van de noodopvang.” In zijn eerste weken als bestuursvoorzitter van het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) zag Remco Bakker (53) ‘pareltjes van azc’s en tijdelijke sporthallen die eigenlijk ongeschikt zijn’. Vandaag houdt de COA op zo’n 160 locaties een open dag. Rik Spekenbrink Nieuwsverslaggever 26 september 2026, 08:01 Maak ons je Google-favoriet Hij kan zich de eerste reactie van buitenstaanders goed voorstellen: waar begin je aan? De beeldvorming van de asielopvang wordt gedomineerd door gesteggel, polarisatie, kritiek en rellen. Toch dacht Remco Bakker afgelopen zomer: bestuursvoorzitter bij het COA, dat lijkt me wel wat. Bij het azc in Gouda, waar de nieuwe plantjes klaar staan om de tuin op te fleuren en er een serene rust heerst, vertelt hij dat dit een perfect voorbeeld is van een opvanglocatie. ,,Ik ben een idealistisch mens. Ik hou van werken voor en met mensen, heb een lange carrière in de zorg. Toen ik 19 was, tijdens mijn studie psychologie, werkte ik al met kinderen met een verstandelijke beperking of een psychische aandoening. Jongeren met een enorme afhankelijkheid. Die hebben onze bewoners ook. Je zal maar samen wonen en leven met mensen waar je niet voor hebt gekozen.” „Maar natuurlijk heb ik er goed over nagedacht: wat kun je dan betekenen? Het is geruststellend dat er geld is voor 41.000 opvangplekken. Dat brengt rust, stabiliteit en duurzaamheid.” Hoe keek u tot voor kort als buitenstaander naar alle onrust rond asielopvang? ,,Zoals iedereen, via de media. Ik had, net als veel mensen, een heel beperkt beeld van deze wereld. Nu al kan ik zeggen: dat gaat over een minuscuul stukje van de dagelijkse praktijk. Er is veel aandacht voor dat debat, dat helaas een beetje is geframed. Er is relatief veel aandacht voor de weerstand en te weinig voor de succesverhalen.” ,,Ik vind de sfeer en energie op de locaties over het algemeen heel goed. Onder grote druk en maatschappelijke aandacht werken onze mensen keihard om elke dag het beste te doen voor de bewoners. Iedereen kent de beelden van de buitenkant van het aanmeldcentrum in Ter Apel, maar binnen heerst dankzij de gecontroleerde toegang en nachtopvang ook rust. Daar wordt gevoetbald, gaan mensen naar de kapper, er wordt gekookt. En er zijn bewoners die vrijwilligerswerk doen in de gemeente.” „In Leiden zag ik hoe flexibele woningbouw, met voor iedereen per woonunit een eigen voordeur, in een paar maanden uit de grond werd gestampt. Met de kennis die we in Nederland hebben van vastgoedontwikkeling, zouden we daar veel meer mee moeten doen. Dat zijn de pareltjes, net als dit azc in Gouda. Deze locatie staat, helaas uitzonderlijk, voor minimaal 25 jaar. Daardoor is opvang in alle rust goed te organiseren. Tegelijkertijd schrik ik ook van plekken voor noodopvang die we eigenlijk gewoon moeten vermijden, zoals sporthallen.” U zou het liefst geen afspraken meer maken met gemeenten voor noodopvang. Maar u heeft die plekken nog keihard nodig. ,,Komende maanden sluiten we meer locaties dan we openen en hebben we nog duizenden plekken nodig. Dat noopt tot keuzes die we liever niet zouden maken. We moesten ook beloftes breken in Balk en Uithuizen, waar we locaties langer moeten openhouden. Terwijl we een betrouwbare partner willen zijn. Dat vind ik ingewikkelde dilemma’s. Er zijn snel meer tijdelijke locaties nodig, ook grotere.” Hoe komt het dat een deal voor 25 jaar met een gemeente uitzonderlijk is? ,,Ik zie bij veel gemeenten de worsteling. Er is best bereidwilligheid. Maar het is ingewikkeld om maatschappelijk draagvlak te creëren. Maar langdurige opvang is voor iedereen de beste oplossing: gemeenten, bewoners, omwonenden, het COA. Met rust en duidelijk