De laatste dagen van Kruijswijk als profrenner: 'Het afzien is na 17 jaar wel genoeg'

Het woord Granada valt de laatste dagen steeds vaker. Daar ligt zondag voor Steven Kruijswijk de finish, na zeventien jaar afzien op een fiets. Hij zegt er niet echt mee bezig te zijn, met dat naderende pensioen, maar stiekem spookt het toch al het hele jaar door zijn hoofd. De eerste afscheidsfilmpjes zijn al gemaakt. Er zijn al enkele laatste keren geweest, zoals de laatste start van een grote ronde. Die was bij hem voor de deur: in Monaco. Familie en vrienden waren erbij. Mooier kon het niet. 'Ander leven' "We werkten al naar dat moment toe. Ik besefte heel goed dat dit de laatste keer is dat ik in een peloton rond zou gaan rijden. En dat er vanaf volgend jaar een ander leven voor mij ligt." Kruijswijk. Een man van inmiddels 39 lentes jong. Een klassementsrenner in ruste. Een man die ooit eens derde werd in de Tour (in 2019), vierde in de Vuelta van 2018 en ook eens vierde in de Giro van 2016. Al wil hij het over die laatste ereplaats, en de val in de sneeuwwand die hem de roze trui kostte, liever niet meer hebben. NOS wielerpodcast met Steven Kruijswijk Op de laatste rustdag van de Vuelta maken Andries Lamain en Stef Clement de balans op: Enric Mas lijkt op weg naar de eindzege én Visma-Lease a Bike rijgt de overwinningen aaneen. Een mooie aanleiding om Steven Kruijswijk te bellen, die bezig is met zijn allerlaatste koers en hardop dagdroomt over een leven zonder afzien op de fiets en een rol in Wie is de Mol?. De podcast is te beluisteren via de gratis NPO Luister-app en via de website en app van NPO Radio 1. Ook via Spotify en de podcast-app van Apple is de NOS Wielerpodcast te horen. Inmiddels heeft Kruijswijk een andere rol, waar hij langzaam in is gegroeid. "De laatste keer dat ik de Tour reed (in 2022), was al meer in een dienende rol voor de kopmannen. Met name bergop. Ik heb een aantal jaren wat pech gehad met blessures, in 2022 en 2023. Daarna ben ik in deze rol terechtgekomen." Hij moest opboksen tegen andere kopmannen in de ploeg, die successen boekten. "We hadden met Olav Kooij altijd een goede sprinter in de ploeg en met Wout (van Aert) en onze klassementsrenners ben je toch gedwongen vaak de koers in handen te nemen. En moet je op kop rijden." 'Diesel' Aan inhoud geen gebrek bij Kruijswijk. Zoals hij zichzelf ziet: "Gezien mijn kwaliteiten ben ik best wel een diesel te noemen, die lang meegaat. Die kun je op dit soort terreinen dan goed gebruiken. Ik heb er geen moeite mee om op deze manier mijn bijdrage te leveren." Hij is geen man van grootse uitspraken of grootse daden en dat is in zijn laatste jaar niet veranderd. Kruijswijk is een renner die er altijd was. In 24 grote rondes. Wat kunnen we in zijn laatste etappes nog van hem verwachten? Een ritzege? Het zou zijn carrière completeren. "Nee. Heel eerlijk: in deze Vuelta zijn de bergritten voor ons niet de interessantste dagen." Eigenlijk zegt hij daarmee ook: die dagen zijn geweest. Zijn dadendrang ooit op weg naar Alpe d'Huez, zijn glorietijd als klassementsrenner, zoals tussen 2016 en 2019, het zit nog wel in zijn hoofd maar niet meer in zijn benen. Hij is in zijn laatste ronde meer een 'breakawaykiller'. "Mijn job in deze ronde is om Wout en Matthew te laten strijden om de overwinning", verwijst hij naar zijn ploeggenoten Van Aert en Brennan, die samen al vijf etappezeges boekten. "Dat ze kunnen sprinten voor hun kansen. Dat betekent voor mij vaak dat ik in de eerste uren van de wedstrijd de kopgroep probeer terug te halen of dat ik het het peloton zo lastig mogelijk probeer te maken." Met het afscheid is hij de laatste weken naar eigen zeggen niet altijd bezig geweest. Op het afgelopen weekend na. "Na die zware bergrit van zaterdag dacht ik wel: ik ben blij dat het er hierna op zit. Want het afzien is na zeventien jaar wel genoeg. Ik kan nu wel uitkijken naar een leven zonder rugnummer." Voordat het zover is, geniet hij vooral van zijn laatste kilometers. "We zijn hier met een heel mooie ploeg, die succesvol is. Dat maakt het heel plezierig en des te mooier voor mij om dit als laatste wedstrijd te hebben." Zeven zeges? Heeft hij dan helemaal geen doel meer? Toch wel. Eén met de ploeg. "Als ploeg hebben we wel eens zes etappes hebben gewonnen in een grote ronde, maar nog nooit zeven. Dat is wel een mooie uitdaging. Ik denk dat het ook best wel realistisch is, met de etappes die nog voor ons liggen." En na zondag, in Granada? Hij verklapt het nog niet, maar in of rond een koers is hij voorlopig even niet meer te vinden. "Ik zal zeker wel even van mijn vrije tijd genieten, maar ik wil ook wel weer door. Er liggen al plannen. Ik ben niet bang dat ik in een zwart gat val of iets dergelijks."