De pijnlijke borsten van mevrouw Loeters wijzen op borstkanker, maar dokter Rutger ontdekt iets anders

Rutger Verhoeff. © Ilse Schuurmans / Getty Images/iStockphotoRutger Verhoeff. huisarts vertelt De pijnlijke borsten van mevrouw Loeters wijzen op borstkanker, maar dokter Rutger ontdekt iets anders De pijnlijke borsten van mevrouw Loeters moeten volgens haarzelf wel op borstkanker wijzen. Iets anders kan ze niet bedenken. Dokter Rutger onderzoekt haar, maar vindt niets geks. Ook het handboek van het Huisartsen Genootschap en de mammografie brengen geen opheldering. Dan schiet mevrouw Loeters iets te binnen. Maak ons je Google-favoriet Misschien denkt u weleens: die huisarts van mij doet ook maar wat. Maar dan heeft u het mis. Naast de tienjarige opleiding acteren wij volgens onze richtlijnen: de NHG -standaarden (Nederlands Huisartsen Genootschap). Zogezegd onze bijbel, net zo dik. Die wordt samengesteld door enkele knappe knoppen in Utrecht, waar de NHG huist. Per ziekte of aandoening staan vragen, onderzoeken en behandelingen. Alleen met een reden mag daarvan worden afgeweken. In het begin zag ik het als zwembandjes of zijwieltjes van een fiets. Nu meer als naslagwerk. De meeste richtlijnen kan ik dromen. Bij mevrouw Loeters (33 jaar) pak ik de NHG-standaard ‘Borstkanker’ erbij. Ze heeft twee maanden pijn in beide borsten.Ze staart ernaar. ‘Soms is de een pijnlijker dan de ander.’ Voor onze rubriek Huisarts Vertelt schrijft Rutger Verhoeff wekelijks over patiënten die hem raken. Ik vraag of er kanker in de familie voorkomt en bedenk me te laat dat ik specifieker had moeten zijn. Een waslijst aan kankers wordt opgedreund. Daaraan gekoppeld naam en toenaam en hoe ze zich verhoudt tot diegene: ‘Dat is mijn verre neef, maar die zie ik maar één keer per jaar op de verjaardag van oma.’ Geen van de kankers in de opsomming geeft meer risico op erfelijke borstkanker. Aan haar borsten zie ik geen afwijking. Onder haar oksels en boven en onder haarsleutelbenen ontdek ik geen vergrote lymfeklieren. Maar als ik haar borsten voel, doet het op meerdere plekken pijn. Verder voel ik geen bijzonderheden. In mijn hersenpan sla ik de richtlijnen erop na. Maar vind geen expliciete reden tot verder onderzoek. Wegens haar immense ongerustheid spreken we toch een mammografie af. Na de mammografie zit ze weer voor me. ‘En nu? De pijn zit er nog steeds.’ Voor haar komst las ik het verslag van haar mammografie: geen tekenen van borstkanker.Geen overige afwijkingen. Alle vragen van de NHG-standaard heb ik gesteld. Ik stel er eentje die daarbuiten valt. ‘Zijn er andere dingen die de pijn zouden kunnen veroorzaken?’ Gefrons aan de overkant. ‘Nou, ik heb sinds twee maanden een nieuwe vriend. Die houdt nogal van stevige seks en knijpt daarbij hard in mijn borsten. Zou dat ermee te maken kunnen hebben?’ De namen in deze rubriek zijn gefingeerd en/of er is toestemming gevraagd aan de patiënten. Lees meer Wat helpt tegen kalknagels? ‘Middeltjes van de drogist zijn weinig zinvol’