De realitycheck van de eredivisie: wat maakt de overstap zo lastig voor ploeterende promovendi?

Cambuur en Willem II beleven nog weinig plezier aan hun terugkeer in de eredivisie. © ANP, Getty ImagesCambuur en Willem II beleven nog weinig plezier aan hun terugkeer in de eredivisie. De realitycheck van de eredivisie: wat maakt de overstap zo lastig voor ploeterende promovendi? Na vier speelrondes wachten de gepromoveerde clubs nog altijd op hun eerste overwinning. ADO Den Haag (2-2 tegen Feyenoord) en Willem II (2-2 tegen Heerenveen) veroverden gisteren hun eerste punt. Cambuur staat nog met lege handen. Wat maakt de overstap naar de eredivisie moeilijk? Fabian van der Poll Voetbalverslaggever 31 augustus 2026, 15:24 Maak ons je Google-favoriet De situatie in de staart van de eredivisie komt Anoush Dastgir bekend voor. Hij is sinds kort hoofdtrainer van Almere City FC, maar zat daar in 2023 ook al in de dug-out, wanneer de club die zomer in de eredivisie debuteert. Het team, geleid door Alex Pastoor, incasseert direct vier nederlagen op rij. Dastgir: „Onze succesformule uit de Keuken Kampioen Divisie werkte niet meer.’’ Almere City is in de voorbije tien seizoenen de enige gepromoveerde club die na vier speelrondes nog op zijn eerste punt wachtte. In die tien jaar behaalden ‘promovendi’ gemiddeld 4,75 punt per club in de eerste vier duels, blijkt uit berekeningen van deze site. Cambuur, ADO Den Haag en Willem II zitten daar dus onder, al speelde Willem II pas drie duels. Waarom is de overstap soms zo moeilijk? Is het ontzag voor bekende spelers? Schrik voor grotere stadions?„Bij ons was het een combinatie van factoren’’, vertelt Dastgir. „Denk vooral aan de druk. Die is hoger, spelers zijn dan minder vrij in hun hoofd. We hadden twee spelers met eredivisie-ervaring en de rest had nog nooit in de Kuip of Arena gespeeld.’’ „Wij wilden aanvankelijk hetzelfde doen als het seizoen ervoor. In de eerste divisie speelden we aanvallend, creëerden we overtalletjes, voetbalden we onzelf makkelijker onder de druk vandaan. Maar die druk beïnvloedt de keuzes die spelers maken. Het bleek te ingewikkeld. Er wordt overigens weleens gedacht dat in de eredivisie meer wordt gelopen, maar dat is niet zo. Bij sommige KKD-clubs worden meer kilometers gemaakt. Alleen: eredivisiespelers maken slimmere meters…’’ Almere City ondergaat die weken een realitycheck. Er wordt veel gesproken in de trainerskamer. Ook met de sportpsycholoog van Almere City, Annemieke Zijerveld, die vertelt over de effecten van druk in het brein van spelers. Er wordt gekozen voor een andere aanpak. Een die werkt. Maar daarover later meer. ,,Soms hebben spelers gewoon even de tijd nodig om te wennen’’, zegt Frans Adelaar, die in 2008/09 de eerste zeven duels verloor met FC Volendam. ,,In de eerste divisie kom je niet meer weg met een foute breedtepass.’’ Zo kalm als hij nu aan de telefoon klinkt, zo ernstig zat hij destijds in de dug-out. Net als Almere City promoveerde ook FC Volendam dankzij aanvallend spel. „Maar in de eredivisie zijn de rollen omgekeerd. Tegenstanders zijn beter en drongen ons terug op onze eigen helft. Dat vraagt om een andere aanpak.’’ En om offers. „Onze spits Jack Tuyp schoot ons vanuit de eerste divisie naar de eredivisie, maar in de eredivisie stonden wij zo ingezakt dat hij al van eigen helft moest gaan aanvallen. Dat loopvermogen had hij niet. Toen kwamen we op het idee om daar een middenvelder neer te zetten, Gerson Sheotahul. Die kon een bal vasthouden én was ook nog snel. Jack ging ik anders gebruiken.’’ Men zegt weleens dat je je ‘eigen spel’ moet spelen, maar wat als dat niet werkt? FC Volendam herpakte zich en kwam slechts één punt te kort om rechtstreekse degradatie te voorkomen. Adelaar: ,,Je zoekt constant naar oplossingen. Als je als trainer steeds hetzelfde verhaal blijft vertellen, verlies je niet alleen punten, maar ook je geloofwaardigheid.’’ Bij Almere City zette Pastoor de boel ook om. Gevolg: een happy end. ,,We hervonden ons zelfvertrouwen en werden dertiende’’, zegt toenmalig assistent Dastgir. ,,We gingen ons