Een op de drie moeders van veel te vroeg geboren baby’s krijgt PTSS, blijkt uit onderzoek

Onderzoeker Kirsten Muller (links) en neonatoloog Gerbrich van den Bosch over stress bij ouders van extreem vroeg geboren kinderen. © Erasmus MCOnderzoeker Kirsten Muller (links) en neonatoloog Gerbrich van den Bosch over stress bij ouders van extreem vroeg geboren kinderen. Een op de drie moeders van veel te vroeg geboren baby’s krijgt PTSS, blijkt uit onderzoek De piepjes, talloze apparaten en snoeren, een plotselinge zware infectie. Het verblijf van hun premature baby’s op de intensive care is ontzettend stressvol voor de ouders. Dat blijkt uit landelijk onderzoek van psycholoog Kirsten Muller, verbonden aan het Erasmus MC. Marjolein Kooyman Schrijft over Rotterdam 6 september 2026, 05:00 Maak ons je Google-favoriet Het verblijf van hun kind is zelfs zo traumatiserend dat een op de drie moeders en een op de zes vaders PTSS-klachten ontwikkelt. Ook hebben zij meer kans op depressies. Op de Neonatale Intensive Care Unit (NICU) van het Sophia Kinderziekenhuis staan acht couveuses langs de wanden. Ze zijn afgedekt met doeken, tegen de felle lichten op de afdeling. Een monitor toont de hartslag, bloeddruk en temperatuur van de patiëntjes. Twee verpleegkundigen buigen zich over de verzorging van een van hen. Een piepklein voetje steekt omhoog uit de lakens. „De baby is geboren na dertig weken en relatief groot”, zegt neonatoloog Gerbrich van den Bosch van het Erasmus MC. „Wij behandelen kinderen vanaf 24 weken.” De weg voor veel van de zeer premature baby’s is lang en hobbelig, zegt Van den Bosch. „De meeste hobbels zijn in het begin, maar ook nadat het een lange tijd goed is gegaan, kan er opeens een flinke terugval zijn. Voor ouders levert dat grote onzekerheid op. Daar komt bij dat we nu nog open zalen hebben. Ouders zien soms hoe andere kinderen opeens erg ziek worden of te maken krijgen met intensieve zorg. Dat kan traumatisch zijn.” Ieder jaar worden in Nederland zo’n zevenhonderd kinderen extreem te vroeg geboren. Zij komen al ter wereld na een zwangerschap van 24 tot 28 weken. Bij 24 weken is de kans dat zij overleven 50 procent. Bij 26 weken gaan 3 op de 4 kindjes uiteindelijk mee naar huis. Een deel van de kinderen houdt blijvende schade, zoals een ontwikkelingsachterstand, over aan een vroeggeboorte. Ouders kloppen soms pas jaren later aan voor hulp, dan wordt niet altijd meer de link gelegd met een vroeggeboorte Die kinderen keren daarom nog jarenlang terug naar het ziekenhuis voor controles. Nu blijkt dat ook de impact op hun ouders heel groot kan zijn. Een op de drie moeders houdt zelfs PTSS-klachten over aan de vroeggeboorte van hun kind, blijkt uit onderzoek van Muller, zowel verbonden aan het Erasmus MC als Amsterdam UMC. „Ouders zijn vooral gericht op het welzijn van hun kind. Dat is voor hen het allerbelangrijkste. Ze voelen zich daarom bezwaard om aan te geven dat ze zelf ook problemen ervaren.” Maar die problemen zijn er wel degelijk. Ouders kunnen nog jarenlang getriggerd worden door een piepje. Ze kunnen angstig zijn om het ziekenhuis te bezoeken, slecht slapen of zich depressief voelen. Het daadwerkelijke aantal ligt waarschijnlijk nog hoger. Ouders van wie het kindje is overleden kregen geen vragenlijst, net als ouders die het Nederlands niet machtig zijn. „En we weten dat ouders die het ziekenhuis mijden, bijvoorbeeld na een trauma, de vragenlijst eveneens niet invulden”, zegt Muller. Twee keer zoveel moeders als vaders houden klachten over aan de ziekenhuisopname van hun kind. „Moeders zijn ook vaker op de NICU”, zegt Muller. „Vaders blijven vaker thuis bij andere kinderen.” Daar komt bij dat moeders soms schuldgevoelens hebben. „Mijn lichaam heeft gefaald, denken ze dan.” Muller en Van den Bosch willen de zorg voor ouders van prematuren verbeteren. „We gaan zoveel mogelijk stress proberen te verminderen op de afdeling en ouders beter in de gaten houden en hulp aanbieden voor, tijdens en na de NICU-opname. De tijd daar is vaak zo chaotisch. Ouders kloppen soms pas jaren later aan voor hu