Expert waarschuwt voor olieramp in Straat van Hormuz: ‘Alsof je met een fakkel een vuurwerkfabriek in loopt’

De Amerikanen hebben dinsdag deze olietanker aangevallen. © AFPDe Amerikanen hebben dinsdag deze olietanker aangevallen. Expert waarschuwt voor olieramp in Straat van Hormuz: ‘Alsof je met een fakkel een vuurwerkfabriek in loopt’ De Verenigde Staten en Iran blijven elkaars schepen bestoken met drones en raketten. Olietankers worden daarbij niet gespaard. Tot een grote olieramp heeft dat vooralsnog niet geleid, maar hoelang gaat dat nog goed? „We zijn echt een paar keer door het oog van de naald gekropen.” Raymond Boere Nieuwsverslaggever 9 september 2026, 20:00Laatste update: 20:17 Maak ons je Google-favoriet „Het is heel simpel”, zei de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio dinsdag tegen journalisten nadat het leger vijf olietankers onder vuur had genomen die worden gerekend tot de Iraanse schaduwvloot. „Iran blijft proberen Amerikaanse marineschepen te raken. Telkens als ze dat doen of proberen te doen, zullen ze tankers verliezen.” Rubio had zijn dreigende woorden nog niet uitgesproken of Iran liet alweer van zich horen. Het land verklaarde woensdag twintig schepen onder vuur te hebben genomen die door de Straat van Hormuz probeerden te varen. Op verschillende vaartuigen brak brand uit, meldde de Britse maritieme waakhond UKMTO. Een van de geraakte schepen is een olietanker die voer onder Panamese vlag. Er waren ongeveer twee miljoen vaten met Iraakse olie aan boord. Een olietanker die vaart onder de vlag van Panama is geraakt door een Iraanse drone. © X De VS hoopt Iran in het financiële hart te treffen door de varende geldkranen uit te schakelen, maar neemt daarmee ook grote risico’s. Eén bom die verkeerd valt en er drijft een flinke plas olie in de Straat van Hormuz. Dat kan zomaar leiden tot olievlekken van enkele duizenden vierkante kilometers. Massale sterfte van zeeleven en vervuiling van kustlijnen zijn dan het gevolg. Vissers worden werkloos. Onverantwoord noemt Wim Zwijnenburg van de vredesorganisatie PAX de aanvallen op olietankers en andere schepen dan ook. Sinds het uitbreken van de oorlog turfde hij negentig aanvallen op schepen die ook echt raak waren. Daar zaten meerdere schepen bij die meer dan twee miljoen vaten olie vervoerden. „We zijn echt al een paar keer door het oog van de naald gekropen.” Zwijnenburg ziet wel op de beelden van de Amerikanen dat ze heel behoedzaam te werk gaan. Ze gebruiken kleine explosieve ladingen en mikken heel bewust op machinekamers. Ook worden bemanningen eerst gewaarschuwd dat ze het schip moeten verlaten. Maar dan nog. „Het is alsof je met een fakkel een vuurwerkfabriek in loopt en hoopt dat alles goed gaat.” Veel schepen kunnen volgens Zwijnenburg best een stootje hebben, maar dit is echt heel onverstandig. Te meer omdat de natuur nu indirect al veel te lijden heeft onder het conflict. Er liggen duizenden schepen vast in dit gebied, maar die dumpen wel afvalwater op zee. Ook boor- en gasinstallaties lekken meer olie en gas, omdat reserveonderdelen moeilijk het gebied in kunnen komen en onderhoud wordt uitgesteld. Kapot geschoten schepen lekken vaak stookolie. Los van een dreigende milieuramp zal het bestoken van olietankers ook geen einde brengen aan dit conflict, analyseert Roy de Ruiter, hoogleraar Maritieme Strategie aan de Universiteit Leiden. „Amerika is sterk, maar militair slagen ze er tot dusver niet in het conflict op te lossen en praten heeft ook nog tot niets geleid. Dus zoeken ze nu doelwitten waarmee ze Iran pijn kunnen doen in de hoop dat het dan alsnog zwicht.” Toch gaat deze tactiek het verschil niet maken, verwacht De Ruiter. „Het zijn allemaal manieren om elkaar te beïnvloeden, maar het wezenlijke probleem is dat de Verenigde Staten dit militair niet kunnen oplossen. Trump wil geen bloedige oorlog op Iraans grondgebied. Hij kan het dus alleen maar diplomatiek oplossen, maar zit ook daarin vast. Als hij zich terugtrekt, leidt hij in eigen land gezichtsverlies. De Republikeinen zullen hem laf noemen. De Democraten zullen h