Femke Halsema noemt het een fabel, maar de cijfers laten toch echt wat anders zien

Angela de Jong. © Shody CaremanAngela de Jong. Angela Femke Halsema noemt het een fabel, maar de cijfers laten toch echt wat anders zien Voor mensen die niet in een grote stad wonen, zal het vreemd of wellicht zelfs kil en harteloos klinken, maar het went als er mensen buiten slapen in je straat, schrijft Angela de Jong. Angela de Jong Columnist 31 augustus 2026, 13:11Laatste update: 13:53 27 reacties Maak ons je Google-favoriet ‘Amsterdam gaat het verbod op buitenslapen uit de Algemene Plaatselijke Verordening halen.’ Wees gerust, u leest niet ineens het Parool en ik ben niet getransformeerd tot 020’er. Over het algemeen boeit het me niet zo heel veel wat ‘ze’ daar allemaal uitspoken. Maar de discussie die er momenteel wordt gevoerd over buitenslapers interesseert me wél in hoge mate. Dat probleem is namelijk niet uniek voor Amsterdam. Alle grote steden gaan eronder gebukt, en mijn eigen stad Rotterdam helemaal. Zelfs in onze straat is het continu raak en wij wonen bepaald niet in het centrum. Na een paar tentslapers vorig jaar, overnachten er nu mensen in auto’s op de doorgaande weg. Verderop, langs het fietspad, als je het gemeentelijk groen net wat verder inloopt, staan winkelwagentjes, liggen tassen en heel veel meer andere onduidelijke troep die niemand zonder mondmasker en latex handschoenen voor zijn lol aan nadere inspectie onderwerpt. Er zijn mensen met kinderen gespot op die plek. Benieuwd wat er nog meer tevoorschijn komt als de blaadjes weer gaan vallen. En dan heb ik het nog niets eens over de bedelaars waarvan het wemelt in de stad. In winkelstraten, op drukke kruispunten en zelfs bij benzinestations. Het geeft een permanent gevoel van onveiligheid en tegelijk went het, merk ik. Als je er maar vaak genoeg mee wordt geconfronteerd, ga je vanzelf denken: zolang ze ons maar met rust laten - lees: we niet tussen de injectienaalden en menselijke uitwerpselen door hoeven te slalommen en er geen verwarde personen ronddwalen en staan te schreeuwen - doen wij dat ook met hen. Bovendien heeft het bellen van de politie geen zin. Die mensen krijgen hooguit een boete en daar schiet niemand wat mee op. Er is ook geen snelle, makkelijke oplossing, want er zijn geen huizen, de opvangcentra zitten vol, de wachtlijsten bij de GGZ zijn eindeloos en, misschien nog wel een groter probleem, mensen willen soms ook gewoon geen hulp. De politie heeft al gewaarschuwd dat het besluit een aanzuigende werking gaat hebben op daklozen, verslaafden én drugsdealers. Maar om het verbod op buitenslapen helemaal uit de APV te halen en het dus toe te gaan staan, zoals Amsterdam wil en de gemeenteraad van Utrecht trouwens ook? Klinkt ontzettend edelmoedig en sociaal, maar welk signaal geef je daarmee af? Zowel aan de betrokkenen, maar ook aan de omwonenden. Dat je het accepteert? Het normaal vindt in een land als het onze? Dat iedereen het zelf maar moet uitzoeken? De politie heeft al gewaarschuwd dat het besluit een aanzuigende werking gaat hebben op daklozen, verslaafden én drugsdealers. Burgemeester Halsema noemde dit zondag bij Buitenhof ‘een fabeltje’. Maar de cijfers, ook bijvoorbeeld uit Amerika en met name San Francisco, laten toch iets anders zien. Ik zou natuurlijk kunnen denken: laat ze het in Amsterdam vrijgeven, dan wordt het probleem bij ons in de stad en straat wellicht vanzelf minder. Maar dát zou pas echt harteloos en kil zijn. Luister hieronder ook naar de podcast Praat Mee met AD. Al onze podcasts vind je op ad.nl/podcasts. Lees meer ‘Ik had het armoediger verwacht’: wij stapten in de omstreden budgettrein naar Duitsland en dit viel ons op