Geen teleurstelling, maar pure trots bij Mathieu van der Poel na brons: ‘Scenario’s en Mathieu, dat gaat niet altijd even goed samen’

Mathieu van der Poel op het podium naast Michael Matthews en de nieuwe wereldkampioen Brandon McNulty. © ANP / EPAMathieu van der Poel op het podium naast Michael Matthews en de nieuwe wereldkampioen Brandon McNulty. Met video+podcast Geen teleurstelling, maar pure trots bij Mathieu van der Poel na brons: ‘Scenario’s en Mathieu, dat gaat niet altijd even goed samen’ Geen nieuwe wereldtitel, maar wel weer een prestatie die heel goed past tussen zijn hoogtepunten. Mathieu van der Poel was trots op de manier waarop hij in Montréal voor de regenboogtrui had gevochten. ,,Ik reed zoals ik het graag doe.” Marijn Abbenhuijs Vanuit Montréal 28 september 2026, 07:03Laatste update: 07:29 Maak ons je Google-favoriet Zo vaak rijdt Mathieu van der Poel een grote wedstrijd met zijn hart, met de pure wilskracht om zélf een situatie af te dwingen waarin hij de meeste kans maakt om te winnen, soms tegen alle speculaties in. Soms levert dat een overwinning op van legendarische proporties, zoals afgelopen zomer in de laatste etappe van de Tour de France. Soms sterven zijn inspanningen in schoonheid, zoals gisteren (zondag) bij het WK op de weg in Montréal. De derde plek die hij overhield aan ruim 90 kilometer lang aanvallen, strijden, de favorieten uit de tent lokken en aanklampen, stelde hem niet teleur. Juist door die aanpak voelde hij na afloop alleen maar trots en tevredenheid. ,,Ik denk dat ik echt een hele goede prestatie heb geleverd”, zei hij. ,,Dus ja, ik kan blij zijn.” Er viel weinig tegenin te brengen, want wéér had hij de koers op een belangrijk moment gekleurd. Wéér vielen zoveel monden open van verbazing door zijn aanpak en zijn hardheid. ,,Scenario’s en Mathieu van der Poel, dat zijn twee dingen die niet altijd even goed samen gaan”, omschreef bondscoach Koos Moerenhout het na afloop treffend. Want ook Moerenhout was enigszins verbaasd toen Van der Poel al zó vroeg initiatief nam. Maar het instinct van de Nederlander zei dat het moest. ,,Ik reed puur op instinct, zoals ik dat graag doe”, analyseerde hij. ,,En ik denk dat ik een heel mooie koers heb gereden. Ik zat er altijd voor bij elke aanval en ik voelde me goed. Ik denk dat het een goede zet was om zo vroeg te gaan. Ik wilde er voor zorgen dat ik al voorop reed voordat de echte klimmers aanvielen, want ik wist niet of het me zou lukken om met hen mee te gaan op de klim. En je weet nooit of ze achterin stoppen met samenwerken. Dan had ik misschien een minuut meer aan voorsprong gekregen en was de koers gereden. Dit wilde ik vandaag doen: gewoon in de aanval gaan.” Hij probeerde het geluk dat hij nodig had zelf af te dwingen. Forceerde zijn sterk klimmende concurrenten om ook al snel met hun krachten te smijten om te voorkomen dat Van der Poel de race heel stevig in handen kreeg. Maar dat vroeg niet alleen om gogme, maar ook om vermogen. En ook dat had hij weer op het juiste moment. Dat liet hij zien door steeds maar weer in kansrijke positie te blijven als de koers weer op hol sloeg. Dus kon hij ook niet teleurgesteld zijn met het resultaat. Hij heeft er alles aan gedaan om de situatie af te dwingen die hij nodig had om te kunnen winnen, maar het brons was uiteindelijk het resultaat. ,,Ik ben daar niet teleurgesteld over, want ik heb gereden zoals ik wilde. Het is altijd moeilijk om wereldkampioen te worden. Het is ook wat makkelijker om hier vrede mee te hebben als je er al een gewonnen hebt. En natuurlijk had ik liever gewonnen, maar gezien het verloop van de koers kan ik heel blij en tevreden zijn met dit resultaat.” © BELGA Dat resultaat was immers ook niet alléén een bronzen medaille op het WK. Het was ook weer een herinnering aan een adembenemende Van der Poel-dag. Een glorieuze manier om naast een overwinning te grijpen die prachtig staat tussen zijn hoogtepunten. ,,Hij heeft een dijk van een wedstrijd gereden en ik denk dat je hem wel de man van de wedstrijd mag noemen”, gaf ook Moerenhout aan. ,,En dan pakt hij ook nog eens brons op zo’n zwaar parkoers.”