Gelukkig was Depay er niet en werd Summerville weggehouden bij de strafschopstip

Mexx Meerdink maakt zich klaar voor zijn strafschop tegen Servië. © Pim Ras / DPG MediaMexx Meerdink maakt zich klaar voor zijn strafschop tegen Servië. Column Column Hugo Borst | Gelukkig was Depay er niet en werd Summerville weggehouden bij de strafschopstip Columnist Hugo Borst keek gisteravond naar de interland tussen Servië en Nederland. Na ‘Koeman-voetbal’ in de eerste helft en een slechte start van de tweede helft, werd het daarna beter: ‘We zagen zowaar geestdrift, aanvalslust, kansen.’ Maak ons je Google-favoriet In de rust van Servië - Nederland zegt Leonne Stentler in onze radiostudio: „Koeman-voetbal.’’ Pats. Boem. Raak. Opportunistisch als ik kan zijn had ik eerder die middag een stelling verzonnen met een positieve ondertoon. Ik word weer enthousiast van het Nederlands elftal. Ik meende drie dagen terug toch echt te hebben gezien dat de spelers van Oranje harder liepen vanwege vreemde ogen die dwingen. Tempo lekker hoog. Passes vooruit. Terugspelen verboden. Jagen (hoog druk zetten zeggen ze vijftig jaar na dato). Twee spitsen niet geselecteerd met een zekere irritatie-factor. De voetballers leken tegen Duitsland niet op kantoorklerken zal ik maar zeggen. En ja hoor. 84 procent van de luisteraars was het om zes uur met me eens. Maar ja, toen moest de tweede wedstrijd onder Xavi nog beginnen. Het decor dat deed denken aan corona-tijden was een voorbode. Servië - Nederland stroopte. De commentator raakte door het lage tempo helemaal afgeleid. Hij raakte in de ban van de baard van de Servische keeper. Een imponerende baard, daar niet van. De bal ging traag rond. Zorgwekkend: geen shot van de bank. Zat Koeman daar soms nog? We kregen in het stadion, waar in 1976 de zogenoemde Panenka-strafschop was uitgevonden, een penalty. Gelukkig was Depay er niet, werd Summerville weggehouden bij de strafschopstip en zette Meerdink zich achter de bal. Geen eerbetoon aan Panenka. Hij deed normaal. Geen rare aanloop, geen chip. Mexx ramde hem erin. Wij in de radiostudio allemaal blij. Voor hem. Drie dagen eerder dichtbij een doelpunt, maar helaas, het zat hem niet mee. Dat was nu rechtgezet. Verder viel hij niet bijzonder op. (Niemand die eerste helft.) We bespraken Mexx’ ietwat vreemde loopbaan. Groot talent. Blessures. Op de bank gehouden door Troy Parrott. Ruim een jaar geleden in zo’n bloedvorm bij AZ maar straal genegeerd voor Jong Oranje door Michael Reiziger, die nu trouwens bondscoach had kunnen zijn. Maar gelukkig zit Xavi op de bank. En die selecteerde, via een omweg, Mexx. Gelukkig ja. Bleek de tweede helft. Na een onnodig tegendoelpunt ging het Nederlands elftal op zoek naar de winnende. Het Koeman-voetbal transformeerde. Niet dat het niveau van Nederland - Duitsland werd aangetikt, maar we zagen zowaar geestdrift, aanvalslust, kansen. Mexx’ vader Martijn speelde in het Nederlands elftal. Dan ben je een gezegend mens. Slechts eenmaal. Dan hoor je er ook weer niet echt bij. Dat hing Mexx ook boven het hoofd. Tot gisteren. Die ene interland werden er twee en in zijn tweede interland maakte hij er twee. Da’s 100 procent. Ineens heeft het er de schijn van dat we bij het Nederlands elftal een echte spits hebben gevonden. Want Depay was, is, was iemand die die positie te graag verlaat. En Weghorst is een stormram van vurenhout. Ineens is er Meerdink. Een nummer 9. Ik moet aan Kees Kist denken. Goede strafschop. Kon keihard schieten. Neusje voor de goal. Ik check net zijn cv. Slechts 21 interlands en 4 goals. Daar gaat Mexx zeker overheen. Lees meer New York Times: Manchester City overtrad honderden financiële regels