Gino woog een jaar geleden nog 134 kilo en is nu een fitte atleet: ‘Voelde afkeuring van anderen’

Gino den Breejen voor en na zijn indrukwekkende transformatie. Een jaar geleden woog hij nog 134 kilo. © Privéfoto, Richard van Hoek FotografieGino den Breejen voor en na zijn indrukwekkende transformatie. Een jaar geleden woog hij nog 134 kilo. Gino woog een jaar geleden nog 134 kilo en is nu een fitte atleet: ‘Voelde afkeuring van anderen’ Hij woog 134 kilo, rookte, dronk en was na tien minuten wandelen al helemaal uitgeput. Maar Gino (23) gooide het roer een jaar geleden helemaal om. Hij viel ruim 50 kilo af, puur dankzij een strak sport- en eetschema, en deed onlangs zelfs mee aan een van de zwaarste sportwedstrijden: Ironman. „Mijn leven lag in puin; mijn relatie was uit, ik woonde weer thuis, maar ik wilde tóch nog wat goeds uit de situatie halen.” Maak ons je Google-favoriet „Twee jaar geleden was ik helemaal niet fit”, vertelt de Hardinxveld-Giessendammer. „Ik rookte, ging veel uit en was altijd op stap met vrienden.” Hij ging wel af en toe naar de sportschool, maar kon daar alleen krachttraining doen. „Hardlopen kon ik niet aan, maar soms wandelde ik op de loopband.” Dat waren sessies van tien minuten. „Dan kon je mij echt oprapen. Ik was daarna helemaal uitgeput en vertrok. Thuis ging ik op de bank zitten met een filmpje en een chippie.” Een jaar geleden woog Gino den Breejen nog 134 kilo. Inmiddels geeft de weegschaal 80 kilo aan én heeft hij het lijf van een triatleet. De 23-jarige Hardinxveld-Giessendammer deed onlangs mee aan de loodzware Ironman, waarbij de finish na 3,8 kilometer zwemmen, 180 kilometer wielrennen en 42.195 meter hardlopen lag. Hoe werd hij zo snel zó fit? „Natuurlijk heb ik vroeger meerdere afvalpogingen gedaan, maar die waren allemaal zonder succes. Ik zag, voelde en merkte aan alles dat ik te dik was, alleen het was comfortabeler om mijn strijd tegen de kilo’s uit te stellen dan er écht voor te gaan.’’ Gino voordat hij zijn leefstijl volledig omgooide. © Privéfoto De pogingen die hij wel deed, waren niet met volle overgave. „Het was vooral aan anderen laten zien dat ik niet at, maar thuis at ik zo veel snoep en chips dat ik er misselijk van werd. Eten was een verslaving geworden én mijn manier om met mijn emoties om te gaan.” Dat terwijl Den Breejen als kind zes keer per week op de judomat stond en acht keer provinciaal kampioen werd. „Mijn zelfvertrouwen haalde ik toen uit uitblinken in sport. Op de middelbare school ben ik gestopt met judo. Ik moest tegen kinderen die ouder, sterker en langer waren, waardoor winnen er niet meer in zat.” Het sportplezier maakte plaats voor gamen. „Buitenspelen en actief zijn was niet stoer, dus uit school ging ik tot aan het slapen zitten gamen en at ik zoveel als ik kon.” Den Breejen had voornamelijk onlinevrienden. „Zij zagen dat mijn poppetje op het scherm altijd hetzelfde was; dat komt niet aan wanneer je altijd te veel eet.” In 2023 probeerde Den Breejen een afslankmiddel, maar hij stopte daar snel mee. „Ik kreeg daar hoofdpijn van en werd er misselijk van. Ik voelde mij nog beroerder in mijn lijf.” Het echte kantelpunt kwam toen zijn relatie op de klippen liep. „Voor mij was dat totaal onverwachts. De emotie-eter in mij kon een week of tien niets eten door de diepe rouw.” Het resultaat was een gewichtsverlies van 18 kilo. „Toen heb ik echt de knop omgezet. Ik zag dat mijn leven aan puin lag, ik woonde weer thuis en wilde toch nog wat goeds uit de situatie halen, voor zover dat kon.” Zelfreflectie leerde hem dat ‘veel dingen tegenzaten door de manier waarop hij leefde’. „Overgewicht zorgde bijvoorbeeld bij mij ervoor dat ik mijzelf omhoog probeerde te praten door anderen naar beneden te halen. Dat is niet oké. Die neiging heb ik nu totaal niet meer.” Hoewel Den Breejen er naar eigen zeggen altijd netjes en verzorgd uitzag, voelde hij afkeuring van anderen doordat hij er ‘anders’ uitzag. „Natuurlijk had dat met mijn uiterlijk te maken, maar vooral doordat ik daar zelf iets aan kon doen. Mensen zagen dat de oorzaak van mijn dik zijn én