Haar zoontje Boyan zal nooit naar school gaan, maar Romée (28) zorgt met eerbetoon dat hij wel gezien wordt

Romée Bindseil heeft rugzakjes gemaakt met de namen van kinderen die niet oud genoeg zijn geworden om naar school te gaan. © Rianne den BalvertRomée Bindseil heeft rugzakjes gemaakt met de namen van kinderen die niet oud genoeg zijn geworden om naar school te gaan. Haar zoontje Boyan zal nooit naar school gaan, maar Romée (28) zorgt met eerbetoon dat hij wel gezien wordt Niet elk kindje bereikt de leeftijd waarop het naar school kan, maar dat betekent niet dat het vergeten wordt. In Oudewater hing Romée Bindseil (28) namens haarzelf en andere ouders gekleurde rugzakjes op voor deze kinderen: „Ik ben er wel een beetje trots op. Deze kindjes worden vaak niet gezien, maar nu zijn ze even zichtbaar.” Judith Casant Schrijft over Montfoort en Oudewater 31 augustus 2026, 20:00Laatste update: 20:16 Maak ons je Google-favoriet Toen Romée Bindseil uit Oudewater deze zomer op Facebook zette dat ze rugzakjes wilde ophangen voor overleden kinderen, had ze niet verwacht hoeveel het los zou maken. De reacties stroomden binnen: „Ik kreeg alleen maar positieve reacties. Mensen zeiden: fijn dat iemand dit een keer durft te doen.” Het idee voor de rugzakjes ontstond nadat Bindseil zag hoe Stichting Verbonden Stilte op basisscholen houten tasjes gebruikt om overleden kinderen zichtbaar te maken. Voor Oudewater bedacht ze een eigen variant: gelamineerde papieren rugzakjes die aan de brug bevestigd konden worden. Uiteindelijk meldden dertien ouders zich aan. Vrijwel allemaal uit Oudewater, op twee uitzonderingen na. Bindseil begon dit initiatief nadat ze vier jaar geleden haar zoon Boyan bij een veel te vroege bevalling verloor. Dit jaar zou hij voor het eerst naar school gaan. Na de geboorte van haar dochter kreeg ze nog een sterrenkindje, zoals ze het zelf noemt: Elin. Ook voor hem hangt er een rugzakje aan de brug, hoewel hij nog niet oud genoeg zou zijn geweest om naar school te gaan. Ouders die zich hadden aangemeld voor een rugzakje konden een ontwerp kiezen. „Sommige rugzakjes zijn gebaseerd op een geboortekaartje, andere bevatten een lievelingsdier of een thema dat bij het kindje past. Sommige ouders hebben ook zelf de rugzakjes ingekleurd.” Voor Bindseil betekende het maken van de rugzakjes meer dan alleen knutselen. Met vrijwel iedere ouder had ze persoonlijk contact. „Ik heb van bijna iedereen het verhaal achter hun kindje gehoord.” Een moeder had drie miskramen gehad en vond het moeilijk om ruimte in te nemen. Ze bleef maar ‘sorry’ zeggen Die verhalen lopen uiteen. Sommige ouders verloren hun baby tijdens de zwangerschap of kregen een miskraam. Anderen moesten afscheid nemen vlak na de geboorte of door ziekte van een ouder kind. „Een moeder had drie miskramen gehad en vond het moeilijk om ruimte in te nemen. Ze bleef maar ‘sorry’ zeggen. Haar kindjes hadden geen namen gekregen. Ik zei tegen haar: ‘Je hoeft nergens sorry voor te zeggen, we zoeken gewoon iets wat bij jou past.’ Uiteindelijk hebben we samen gekozen voor een rugzakje met drie vlinders: een voor elk van haar kindjes.” Een paar van de rugzakjes aan de brug in Oudewater. © Rianne den Balvert Juist dat soort gesprekken bevestigen voor Bindseil waarom ze dit initiatief wilde starten. „Ik merk dat veel ouders het spannend vinden om ervoor uit te komen. Dat hoor ik steeds weer terug.” Wanneer ze langs de brug loopt en alle rugzakjes naast elkaar ziet hangen, moet ze glimlachen. „Ik ben er wel een beetje trots op. Ze zijn nu zichtbaar, dat vind ik het mooiste.” Ook de reacties van ouders raken haar. Sommige stuurden foto’s of filmpjes toen ze de rugzakjes kwamen bekijken. „Dat is heel hartverwarmend”, zegt Bindseil. Het initiatief blijft gedurende deze eerste schoolweek hangen. Daarna kunnen de ouders de rugzakjes komen ophalen. „Ik ga zeker aan de gemeente vragen of ik het volgend jaar weer mag doen”, vertelt ze. Ik had nooit verwacht dat zoveel mensen zich zouden melden om een rugzakje op te laten hangen Of haar missie om het onderwerp bespreekbaar te maken