Identificatie slachtoffers Nepal ‘monsterklus’: speuren in modder maakt werk extreem lastig

Overstromingen in Nepal / Oud-rechercheur John Pel. © AFP, Maartje GeelsOverstromingen in Nepal / Oud-rechercheur John Pel. Identificatie slachtoffers Nepal ‘monsterklus’: speuren in modder maakt werk extreem lastig Nepal heeft na de ramp dringend behoefte aan experts die kunnen helpen bij de identificatie van de honderden slachtoffers. Die identificatie kan volgens forensisch expert John Pel nog wel eens een monsterklus worden. In de modder speuren is namelijk heel moeilijk. ‘Het is een stuk lastiger dan graven in puin.’ Emma Thies Nieuwsverslaggever 31 augustus 2026, 10:01 Maak ons je Google-favoriet Na de overstromingen in Nepal zei het land gisteren buitenlandse hulp nodig te hebben. En dan vooral op specialistisch en technisch gebied, bijvoorbeeld bij het redden van mensen die vastzitten in tunnels en bij het identificeren van lichamen. De krant Kathmandu Post schrijft dat zaterdagavond pas bij twintig lichamen door nabestaanden was vastgesteld om wie het ging. Dat was een fractie van de 669 lichamen die op dat moment waren geborgen. Tot en met zondagavond zijn ruim 800 dodelijke slachtoffers geborgen. Velen van hen zijn op dit moment nog niet geïdentificeerd, omdat de middelen daarvoor ontbreken. De identiteit vaststellen is een enorme operatie, zegt oud-rechercheur John Pel. Pel was zelf betrokken bij de identificatie van slachtoffers na het neerstorten van MH17 en de Bijlmerramp. „Op de ministeries van verschillende landen zullen nu hulpverzoeken liggen om forensische experts naar Nepal te sturen. Het Verenigd Koninkrijk en Australië zijn erg toonaangevend op dit vlak, maar het kunnen experts uit allerlei landen worden. Zij reizen vervolgens af en gaan daar aan de slag met het bergen van lichamen en het identificeren ervan. Dat zal vanwege de modder in beide gevallen niet makkelijk zijn.’’ Hulpverleners dragen lichamen van slachtoffers van de overstroming naar een massagraf in Chitwan (Nepal). © AP Photo/Nisha Shrestha Waarom niet? „De omstandigheden in Nepal zijn voor forensisch werk slecht. Blubber is het lastigste wat er is. Als het opdroogt, is het harde grond. Er moet dus veel gegraven worden om naar lichamen te zoeken, maar dat moet heel voorzichtig gebeuren. En dat is een stuk lastiger dan bijvoorbeeld graven in puin, omdat je niet ziet waar je graaft. Idealiter doe je dat niet met een graafmachine, want mensen moeten vervolgens nog zo goed mogelijk te identificeren zijn.” „Aan de andere kant is het werk minder ‘nauwkeurig’ dan bij een misdrijf. Dat wil zeggen: niet ieder boutje of moertje hoeft onderzocht te worden, zoals dat bij de MH17 wel moest. Maar het blijft een enorme operatie, en daar komt bij dat het rampgebied heel groot is.’’ Nederland ondersteunt grote internationale hulporganisaties, zoals het Rode Kruis, financieel bij hulp ter plaatse, benadrukt het ministerie van Buitenlandse Zaken. Of Nederland nu ook extra hulp naar Nepal stuurt, is nog niet bekend. „Vaak worden er in dit soort rampgebieden een heleboel containers neergezet die samen een groot werkdorp vormen. Iedere container is ingericht als een werkstation. Daar kan forensisch onderzoek plaatsvinden, met werktafel en al.”„Als er een lichaam of lichaamsdeel binnenkomt, werkt de forensisch specialist samen met iemand die alles vastlegt met een camera, en met een arts. Er worden vingerafdrukken afgenomen en er wordt naar het gebit en andere lichaamskenmerken gekeken – denk aan tattoos, littekens en operatiewonden. Het doel is om zoveel mogelijk informatie te verzamelen op grond waarvan iemand geïdentificeerd kan worden.” Een luchtfoto toont huizen die onder de modder zijn bedolven langs de rivier de Trishuli. © AFP Lukt dat altijd? „Helaas niet. Zodra er stoffelijke resten van iemand gevonden zijn, kun je vaak dna afnemen. Maar soms wordt er gewoon niets van iemand teruggevonden, zoals bij twee slachtoffers van MH17 het geval was.”„Al liggen problemen met de identificatie ook weleens aan de ‘andere kant’. Dan is er wel stoffel