Iemand stuurde een datumprikker, toen begon het gezeik

Columnist Kitty Herweijer. © Annabel OosteweeghelColumnist Kitty Herweijer. column Iemand stuurde een datumprikker, toen begon het gezeik Kitty Herweijer schrijft drie keer per week over wat haar bezighoudt. Reageren Maak ons je Google-favoriet Een vriendin probeerde in een appgroep een datum te vinden voor een nieuwe eetclub. Iedereen was reuze enthousiast, maar al snel werd het lastig. Bij de eerst voorgestelde datum zei iemand dat ze dan ‘in een heel drukke periode zat’, een ander dat die dag áltijd ‘onhandig’ was omdat hij tot zeven moest werken en weer een ander dat ze die doordeweekse dag nooit kan, omdat er de volgende ochtend weer vroeg een kind ergens naartoe moest worden gebracht. De organisator gaf niet op. Er volgde een datumprikker. We zaten inmiddels in oktober. Ook daar weinig succes: op vrijwel alle data bleken meerdere mensen op wereldreis, was een ander op ál de voorgestelde dagen naar eigen zeggen ‘niet beschikbaar’ en had weer iemand anders met haar vriend afgesproken om in oktober überhaupt geen afspraken te maken. ‘Sorry!’ Ik had al geen zin meer en voelde tegelijkertijd heimwee naar mijn leven in small-town America. Een plek waar mijn sociale leven een jaar lang bestond uit een handjevol mensen, van wie hun kring ook weer bestond uit vijf anderen, waardoor er enige ruimte overbleef voor spontaniteit. Dat ziet er concreet zo uit: dat je twee mensen appt op donderdag of ze dat weekend komen eten en dat ze dan reageren: ‘Ja, leuk, ik neem een fles wijn mee’, in plaats van: ‘Oehh, heel leuk, maar de komende tijd zit ik helemaal ‘vol’, kun je over drie weken?’ De laatste jaren hoor ik dat steeds vaker in het stadse leven. Mensen die zelfvoldaan aan hun agenda refereren met ‘helemaal vol’. Een vriend klaagde laatst: „Alsof ze een fucking sterrenrestaurant zijn.” Het grappige: deze mensen zijn niet drukker dan de klagende vriend of ik. Ook wij hebben baby’s, familieverjaardagen en banen. Het lijken eerder mensen die een beetje zijn doorgeslagen met ‘hun grenzen bewaken’ en met het uitdragen hoe ontzettend belangrijk ze zijn. Het is vermoeiend, dat gedoe met datumprikkers, omdat er geen extra stapje wordt gezet, er niet flexibel kan worden gedacht (als je tot zeven werkt, kun je misschien later komen? En misschien is een uurtje minder slapen voor een leuke sociale bezigheid af en toe niet erg?) en de vreugde over samenkomen iedereen daardoor vergaat. Ik blijk klaar om voorgoed naar een dorp te verkassen. Meer zien van Kitty Herweijer? Volg haar ook op X, voorheen Twitter. LUISTER OOK naar onze dagelijkse nieuwspodcast Praat Mee met AD Lees meer Reconstructie Gemeente weet dat Jeanne (72) onterecht boetes krijgt en stuurt toch incasso op haar af: ‘Helemaal bezopen’