‘Ik wilde nog niet dood’: Voormalig cultspits Hans van de Haar vecht zich terug na herseninfarct

Voormalig cultspits van FC Utrecht en De Graafschap Hans van de Haar is hersteld van een herseninfarct: „Ik wil geen medelijden. Ik wil niet dat mensen mij zien als patiënt.” © Stefan RoelfsemaVoormalig cultspits van FC Utrecht en De Graafschap Hans van de Haar is hersteld van een herseninfarct: „Ik wil geen medelijden. Ik wil niet dat mensen mij zien als patiënt.” ‘Ik wilde nog niet dood’: Voormalig cultspits Hans van de Haar vecht zich terug na herseninfarct Een herseninfarct werd Hans van de Haar ruim een jaar geleden bijna fataal. „Toen ik uit de massagestoel stapte, begon alles te draaien in mijn hoofd. Toen wist ik: dít gaat helemaal fout.” De voormalig cultspits van onder meer FC Utrecht en De Graafschap deelt zijn verhaal. Reageren Maak ons je Google-favoriet ‘Willen jullie een ambulance bellen?’ De vraag van Hans van de Haar, als de technische staf van TOP Oss voor het duel met FC Dordrecht bijeenkomt, wordt weggelachen. Daar heb je hem weer met zijn grollen, denkt de rest. ‘Je moet nú een ambulance bellen’, herhaalt Van de Haar. Wéér wordt de assistent van Sjors Ultee genegeerd. „Ik heb wel een keer of tien die vraag moeten herhalen”, vertelt de oud-prof. „Toen ze na dertig seconden zagen dat mijn mond scheef stond, hadden ze door dat het menens was.” 30 augustus 2025 is een dag die Hans van de Haar de rest van zijn leven niet vergeet. Hij begon die met het snoeien van de heg in zijn achtertuin in Stoutenburg, vlakbij Amersfoort. De heg ligt precies tegen de vijver aan. „Een rotplek, echt hard werken. Ik was alleen thuis. Ik moet er niet aan denken wat er gebeurd was als ik toen dat infarct had gehad.” Na de snoeibeurt reed hij vanuit Stoutenburg naar Oss, waar de meeting met de rest van de technische staf op stapel stond. Tussendoor wilde hij naar de sportschool, die in het Osse Kuipje zit. „Het gekke is: alles wat er die dag gebeurde, staat op mijn netvlies gebrand. Onderweg was het bijvoorbeeld file op file. In de auto belde Joey Didulica (oud-doelman Ajax, red.) nog.” In Oss besloot hij, ondanks de vertraging, toch te gaan sporten. ,,Tien minuten fietsen, 35 minuten hardlopen en daarna krachttraining.” Na 28 minuten op de loopband voelt Van de Haar zich niet goed. „Ik kreeg elektrische schokjes tot in mijn rechterslaap. Ook viel de kracht in mijn rechterduim- en wijsvinger weg. Ik had dat nog nooit meegemaakt. Heel bevreemdend. In mijn nabije omgeving zijn de afgelopen jaren mensen weggevallen door hartfalen. Dan schiet door je heen: het zal toch niet, hè? Opeens werd ik heel bang.” Tóch maakt hij zijn training af. „Borst, buik, triceps, biceps, mijn hele standaardprogramma. Aan dat gevoel wilde ik niet te veel aandacht besteden. Ik dacht: ik informeer later wel bij de teamdokter wat er aan de hand is.” Na het fitnessen blijft er een kwartiertje over. Van de Haar zakt in een massagestoel. ,,Toen ik daaruit opstapte, begon alles te draaien in mijn hoofd. Toen wist ik: dít gaat helemaal fout.” Hij besluit niet in de sportschool mensen aan te spreken, maar loopt naar het stadion. ,,Ik ben buiten een paar mensen tegengekomen die mij heel raar aankeken.” Hen om hulp vragen deed Van de Haar echter niet. ,,Ik dacht: dat doe ik binnen wel.” De oud-prof benadrukt dat hij het niemand van de staf kwalijk neemt dat zij in eerste instantie niet doorhadden dat hij hulp nodig had. „Zeker niet, ze hebben juist heel adequaat gehandeld. Weet je, TOP Oss is een kleine club in het betaald voetbal, maar we waren creatief en werkten hard. Dat de rest dacht dat ik in eerste instantie een grap uithaalde, zegt juist alles over de menselijke manier waarop wij werkten.” Nadat een ambulance werd opgeroepen, ging het snel. ,,Daarna ga je een tunnel in waarvan je niet weet waar die eindigt. Maar één ding wist ik zeker: ik wilde nog niet dood.” Van de Haar was ook onder de indruk. „In de ambulance bereidde de verpleegkundige mij voor. ‘Schrik niet, er staat zo een traumateam voor je klaar’. Zo rustig, indrukwekkend gewoon.” In