In Overasselt doodgeschoten beveiliger is 51-jarige Berry: ‘Als je die beelden ziet... Hij duikt nog weg’

De politie doet onderzoek bij een auto op de Ewijkseweg in het Gelderse Overasselt na een schietincident. Een persoon is overleden en twee politieagenten raakten gewond. © ANPDe politie doet onderzoek bij een auto op de Ewijkseweg in het Gelderse Overasselt na een schietincident. Een persoon is overleden en twee politieagenten raakten gewond. In Overasselt doodgeschoten beveiliger is 51-jarige Berry: ‘Als je die beelden ziet... Hij duikt nog weg’ De 51-jarige beveiliger die dinsdagochtend in Overasselt is doodgeschoten, vertelde vorige week nog wel zin te hebben in de beveiligingsopdracht bij het huis aan de Ewijkseweg. „Ik ga daar slapend rijk worden”, vertelde hij een vriend, die vol lof over hem praat. „Het was een goedzak.” Maak ons je Google-favoriet De verslagenheid is groot. „Het is echt zielig. Hij heeft er niks mee te maken. Helemaal niks. Dit is echt erg.” Rob Bongers is er kapot van. „Als je die beelden ziet... Hij duikt nog weg, maar wordt gewoon doodgeschoten.” Het nieuws over de dood van Berry is als een bom ingeslagen bij de eigenaar van manege St. Frans in Alverna. De 51-jarige Wijchenaar werd dinsdagochtend op de Ewijkseweg in Overasselt doodgeschoten. Berry was daar aan het werk als beveiliger. Bongers kende hem al jaren; ze hadden samen een paard. Want Berry was gek op paarden. Vroeger reed hij zelf, nu was hij nog zeker vijf keer per week bij de manege te vinden. „Hij was de goedheid zelve. Altijd bereid om mee te helpen: uitmesten, dat soort dingen. Hij wilde altijd wel wat doen.” Een eenvoudige jongen, zo noemt Bongers de Wijchenaar. Vroeger was hij vrachtwagenchauffeur. „Maar dat ging volgens mij niet meer, omdat hij een keer onder een paard terecht is gekomen en zijn enkel had gebroken.” Met veel moeite haalde hij een paar jaar geleden de diploma’s om als beveiliger te kunnen gaan werken. Dat deed hij met plezier. „Hij stond vaak bij evenementen.” Deze zomer nog was hij als beveiliger actief bij de Vierdaagsefeesten in Nijmegen. Berry had geen partner en woonde bij zijn moeder. De band met haar was hecht, hij was ook mantelzorger voor haar. In die zin kwamen zijn werktijden als beveiliger goed uit: hij was vaak ’s avonds en soms ’s nachts op pad. Zo kon hij overdag voor zijn moeder zorgen. Het verdiende ook aardig: hij was begin dit jaar maar wat trots dat hij een zwarte BMW kon kopen. „Hij had hiervoor altijd hele simpele auto’s.” Zijn werk maakte het ook mogelijk dat hij dagelijks naar de manege kon, waar iedereen hem wel mocht. „Hij was ieders vriend”, vertelt Bongers. „Terwijl hij niet echt vrienden had met wie hij veel omging. Als hij hier was, belde hij soms wel drie keer per dag met zijn moeder.” De vriendschap met Berry werd hechter toen ze samen een paard kregen. „Ik had een merrie waar hij graag een veulen van wilde. Ik heb toen gezegd: ‘Als je mij helpt, doen we dat veulen samen’.” Het werd een zwarte hengst, waar Berry maar wat blij mee was. De naam van de hengst, Lewis, tatoeëerde hij zelfs op zijn lichaam. Hij droomde ervan dat het ooit een echte dekhengst zou worden. „Maar dat zat er niet in.” Het deerde Berry niet. Hij bleef bijna dagelijks trouw naar de manege komen. „Alleen als hij overdag moest werken kwam hij niet.” Vorige week vertelde hij nog dat hij een nieuwe klus had. Bij een huis in Overasselt. Hij wist dat daar al wel eens een keer geschoten was en had daar ooit al eens als bewaker gestaan. Maar hij had niet het idee dat het een gevaarlijke klus was. „‘Ik word daar slapend rijk’, zei hij nog.” Wie zou hem ook wat doen? Berry had totaal geen agressieve uitstraling, vertelt Bongers. „Het was gewoon een aardige, lieve kerel. Weet je, eigenlijk had hij zijn eigen verhaal graag meegemaakt, van een afstand. Dan was hij met filmpjes ervan aan komen zetten.” Maar de werkelijkheid is hard. Op de manege zal hij gemist worden, dat weet Bongers zeker. Want iedereen ging met hem om en mocht hem. „Het is echt verschrikkelijk.” Volg de laatste ontwikkelingen rond het incide