Jaap (89) en Jane (83) nemen nog één wijntje en verlaten dan samen het leven: ‘Zullen we onze ogen dichtdoen?’

Jaap en Jane: ,,We willen niet martelen naar het einde, maar er samen tussenuit piepen.” © PrivéalbumJaap en Jane: ,,We willen niet martelen naar het einde, maar er samen tussenuit piepen.” van wieg tot graf Jaap (89) en Jane (83) nemen nog één wijntje en verlaten dan samen het leven: ‘Zullen we onze ogen dichtdoen?’ Hand in hand bliezen echtgenoten Jaap (89) en Jane (83) Jongejans uit Odijk hun laatste adem uit. Na een lang en liefdevol leven, waarin ze elkaar perfect aanvulden. „Zullen we onze ogen dicht doen?” „Ja, laten we dat doen.” 32 reacties Maak ons je Google-favoriet Zij was er geestelijk klaar voor, hij iets minder. Toen Jane de diagnose darmkanker kreeg, zat ze niet in zak in as, maar zei: ,,Dan is het klaar, we hebben een prachtig leven gehad. We willen niet martelen naar het einde, maar er samen tussenuit piepen.” In Van Wieg tot Graf vertellen we het verhaal achter een familiebericht. Vandaag het levensverhaal van: Jaap Jongejans (1936–2026) en Jane Jongejans–Rus (1942–2026) uit Odijk. Jaap was zes jaar ouder dan zijn vrouw Jane en het was al duidelijk dat zijn lichaam op was. Hij had al vaak laten vallen dat hij niet alleen wilde achterblijven. Nu kwam alles samen en werd het proces in werking gezet en een datum gevonden. Jane had geen angst voor de dood en was optimistisch als altijd. Ze zag haar kans schoon om de boel te regisseren en deed dat met verve. Jaap vond het spannend, was bang dat het uiteindelijk toch niet ging lukken. Hij vond de onzekerheid moeilijk, maar kon zich optrekken aan zijn vrouw. Ze hielden elkaar in balans en dat was hun leven lang zo geweest. Jaap was de man van de zekerheid, met een vaste baan als onderwijzer en later onderwijsinspecteur. Iemand die alles goed documenteerde en een man van de klok. Stabiel. Maar hij vond het heerlijk om een vrouw te hebben die helemaal anders was. Minder serieus dan hij. Jaap vond het heerlijk om een vrouw te hebben die helemaal anders was. © Privéalbum Jane was sprankelend, frivool. Hield ervan om de dingen licht te houden. Niet te ingewikkeld. In de opvoeding van hun zoons legde Jaap er de nadruk op dat je je studie moet afmaken en dat je een goede baan vindt, terwijl Jane zei dat het ook belangrijk was om eerst te genieten, voordat je je gaat settelen. Ze leerden elkaar kennen op een Noord-Hollandse basisschool. Jaap was leraar, Jane kwekeling, zoals de stagiair vroeger heette. Hij kwam uit een volkswijk uit Den Helder, zij uit Schagen. Ze vonden elkaar leuk, maar Jaap was verloofd. Toen de verloving verbroken was, lag de liefdesweg open. Jaap kreeg een baan als onderwijsinspecteur in Utrecht; werk waarin hij zeer serieus was. Als echte onderwijsman was hij kritisch op de didactische vaardigheden van onderwijzers. Omdat hij dichter bij zijn werk wilde wonen, trokken Jaap en Jane naar Odijk. Jaap en Jane met hun gezin, tijdens hun laatste kerst. © Privéalbum De tennisclub bleek dé plek om een netwerk op te bouwen. Jane organiseerde bardiensten en werd een gezicht van de club. Jaap en Jane woonden op een mooie centrale plek in het dorp en geregeld kwamen er mensen op bezoek. Jong en oud. Vier jaar geleden nog kwamen er jonge mensen naast hen wonen. De stellen kwamen regelmatig bij elkaar over de vloer. Keken samen naar het programma Maestro. Jaap en Jane waren gek op spelletjes. Vroeger verbouwden ze de hele kamer voor sjoel- en tafeltenniscompetities met vrienden. Standen werden bijgehouden in een schriftje en aan het eind van een jaar werd iemand gekroond tot jaarwinnaar. Beiden waren sportief. Nooit hebben ze een elektrische fiets gehad. Na zijn pensionering liep Jaap bijna dagelijks van Odijk naar Langbroek, een kilometer of 10. Daar kocht hij verse eitjes. Soms pakte hij de bus terug, soms liep hij terug. Zo bleef hij bewust fit. Jane en Jaap deelden de passie voor wandelen. © Privéalbum Wandelen was een passie die hij deelde met zijn vrouw. Ze maakten de mooiste bergtochten samen. Hielden van landen als Noorwegen en Schotla