Jaap zag de aanslag op de Twin Towers met eigen ogen: ‘Voor het eerst in mijn leven was ik doodsbang’

Bloemist Jaap Wisse, hier met zijn bewaarde exemplaar van The New York Times, was op 11 september 2001 vlakbij de Twin Towers in Manhattan. © Marcelle DavidseBloemist Jaap Wisse, hier met zijn bewaarde exemplaar van The New York Times, was op 11 september 2001 vlakbij de Twin Towers in Manhattan. Jaap zag de aanslag op de Twin Towers met eigen ogen: ‘Voor het eerst in mijn leven was ik doodsbang’ In de ochtend van dinsdag 11 september 2001 bereidt de veelgevraagde Bevelandse bloemist Jaap Wisse in New York een bloemenbeurs voor. Nog geen kilometer van de Twin Towers vandaan. Plotseling stormt er een collega-bloemist binnen. ‘Er vloog net een vliegtuig in de Twin Towers!’ Maak ons je Google-favoriet Terwijl Jaap mee naar buiten loopt, boort een tweede passagierstoestel zich in de andere toren. Jaap ziet een zee van vuur en rook. Beide torens van de Twin Towers staan in brand. Hij ziet ze voor zijn ogen instorten. Dat vertelt Jaap 25 jaar na dato tussen het groen in zijn bloemisterij in Heinkenszand. Ook nu nog als hij erover praat, krijgt hij meteen kippenvel. „We wisten toen nog helemaal niet wat er gaande was. Dat hoorden we pas later, via de radio’s van voorbijrijdende taxi’s.” Het Amerikaanse leger confisqueert ‘hun’ beursgebouw, schuift de opgebouwde bloemenstands met bulldozers aan de kant en zet er veldbedden neer voor hulpverleners. De Twin Towers van het World Trade Center in New York branden na de aanslagen op 11 september 2001. © AFP Nare koortsdroom De uren die volgen klinken als een surrealistische, nare koortsdroom. Jaap en zijn collega’s vrezen dat er elk moment nog meer vliegtuigen uit de lucht vallen. Daar op die dag in New York komt hij erachter dat er een verschil is tussen bang zijn en doodsbang zijn. „Die dag was ik doodsbang. Voor het eerst in mijn leven.” Ondertussen komen er mensen voorbij uit het getroffen gebied. „Ze liepen verdwaasd rond en zaten helemaal onder het witte stof.” Als hij erover praat met de voorpagina van de New York Times van de dag na de aanslagen voor zijn neus, brengt dat hem terug. Vandaar ook dat hij het er niet graag meer over heeft. Hij maakt een uitzondering omdat het deze week 25 jaar geleden is dat de gekaapte vliegtuigen in de torens van het World Trade Center vlogen en een derde toestel op het Pentagon neerstortte. Bij de terreurdaden kwamen 2977 mensen om het leven. Bloemist Jaap Wisse kijkt terug op 9/11 in zijn zaak in Heinkenszand. © Marcelle Davidse Na de aanslagen gaat Jaap met een groepje collega’s naar Central Park, het beroemde New Yorkse stadspark. Teruggaan naar hun hotel durven ze niet. Want dat staat naast het Empire State Building, dat ook op een lijstje met terroristische doelwitten staat. Via een radiootje volgen ze het nieuws. Smartphones bestaan nog niet in 2001. Pas iets na middernacht hebben ze genoeg moed verzameld om toch terug te gaan naar hun hotel. Ondertussen heersen gedurende een groot deel van die 11e september paniek en onzekerheid bij Jaaps echtgenote Jacqueline in Heinkenszand. Doordat het mobiele netwerk in New York direct na de aanslagen overbelast raakt en de zendmasten op het WTC zijn uitgevallen, blijft een teken van leven urenlang uit. Jacqueline weet niet precies waar haar man aan het werk is en volgt het nieuws machteloos vanuit de bloemisterij. „Op een gegeven moment zag ik natuurlijk al dat de boel in ging storten. Maar ja, ik wist niet waar precies in Manhattan hij aan het werk was. Voor hetzelfde geld was het in of naast die torens.” Pas rond half elf ‘s avonds Nederlandse tijd komt het verlossende bericht via een collega binnen dat iedereen van de Nederlandse groep ongedeerd is. Terug naar New York. De dagen na de aanslagen blijkt the city that never sleeps te zijn veranderd in een stil rampgebied. In de desolate straten rijdt geen enkele auto meer. Wel lopen er getraumatiseerde New Yorkers rond met foto’s van vermiste dierbaren. Het moment dat de eerste toren van het World Trade Center instort. © AFP En er