Jessica Villerius was bij mislukte executie Christa Pike: ‘Ze is boeddhistisch en zong mantra’s’

Jessica Villerius (links) maakt een documentaire over straf en vergelding. Rechts: Christa Pike. © KRO NCRV, AFPJessica Villerius (links) maakt een documentaire over straf en vergelding. Rechts: Christa Pike. Jessica Villerius was bij mislukte executie Christa Pike: ‘Ze is boeddhistisch en zong mantra’s’ Ze zag de journalisten huilend terugkeren en kon er zelf amper van slapen. Documentairemaakster Jessica Villerius was in de nacht van woensdag op donderdag aanwezig bij de mislukte executie van Christa Pike in Nashville. „Ongeloof, afkeer, walging. Er hing een hele zware deken.” Saskia van Westhreenen 1 oktober 2026, 18:33 Maak ons je Google-favoriet Met 21 gemiste oproepen op haar telefoon werd Villerius vanmorgen wakker, boos en verdwaasd. Woensdag stond ze in het brandpunt van het wereldnieuws in de gevangenis van Nashville, waar Christa Pike met gillende sirenes werd afgevoerd. „Ze hebben haar eerst twee uur lang geprobeerd te vermoorden en daarna 911 gebeld om haar leven te redden. Hoe krom is dat?” Villerius maakt een documentaire over straf en vergelding. Pike pleegde op haar 18de een moord (na een marteling) op een vrouw van 19, samen met haar vriend. Ze is bipolair en erkend slachtoffer van kindermisbruik. „Hoe kan het dat je zo’n vrouw niet helpt, maar dat je haar na 31 jaar wil vermoorden voor iets wat zij op haar 18de heeft gedaan?” Villerius zoekt naar antwoorden. Ze voerde gevoelige discussies met advocaten en met nabestaanden, onder wie de moeder van Pikes slachtoffer, Colleen Slemmer. „Deze zaak is op alle vlakken uniek. Ik wilde daar zijn.” En zo stond ze woensdag samen met tientallen andere journalisten op die parkeerplaats van de gevangenis van Nashville, waar iets verderop de dood van Christa Pike zich zou voltrekken. Om 10.00 uur zou de injectie worden ingebracht. Drie uur eerder was Villerius aanwezig. Pikes advocaat kreeg uitstel. De uren tikten langzaam voort. Journalisten bestelden McDonald’s. Gek genoeg was de sfeer op de parkeerplaats er aanvankelijk een van lichte opwinding, want hier stond een groot nieuwsfeit te gebeuren. „We hebben ruim tien uur zitten wachten. Je zit daar maar, je kunt niet weg.” Op een gegeven moment hoorden we overal ambulances en brandweer Af en toe kregen ze kleine snippers nieuws vanuit de ruimte waar de dood werd voorbereid. Zes collega’s waren als toeschouwer vlakbij Pike, hoewel zij deels met een doek werd afgeschermd. „Ze hebben gezien dat zij daar lag. Hoe zij praatte. Hoe zij zong. Pike is boeddhistisch. Zij zong mantra’s.” Toen de dodelijke injectie nabij was, stopte alle informatie en Villerius noemt het uur dat volgde ‘één zwart gat’. „Op een gegeven moment hoorden we overal ambulances en brandweer. We wisten dat er iets gruwelijk mis was. Pike moet achter ons langs zijn afgevoerd naar het lokale ziekenhuis.” De zes collega’s kwamen ‘wit als een vaatdoek’ hun ruimte uitlopen. „Ze hadden een bibberende stem. Huilend vertelden ze wat ze hadden gezien en gehoord.” Hulpdiensten bij de Riverbend Maximum Security Institution, kort nadat de executie van Christa Pike mislukte. © AP Photo/George Walker IV ‘Ze begon heel hard te snurken’ Normaal gesproken krijgt een ter dood veroordeelde een infuus met pentobarbital, een middel dat eerst versuft en daarna, als de dosis wordt opgevoerd, langzaam leidt tot de dood. „Pike begon na twee dodelijke doses heel hard te snurken. Haar advocaat spande een spoedprocedure aan en het Supreme Court besloot te stoppen.” „Niemand weet het exact, maar het vermoeden is dat je het gevoel hebt dat je verdrinkt. Het was barbaars. Onder de journalisten heerste ongeloof, verbazing, afkeer, walging. Ook bij republikeinse journalisten die vóór de doodstraf zijn. Er hing direct een heel zware deken over alles heen.” Stil en bedrukt verlieten ze de ruimte. Villerius sprak de moeder van het slachtoffer, ze bouwde er een band mee op. „Die vrouw was woedend. Ze had zó uitgekeken naar dit moment. Ze wilde het afsluiten, en ik begrijp di