Maand na gebroken sleutelbeen hoopt Nooijen op wereldtitel: 'Voel me echt goed'

Op tijd fit zijn voor het WK tijdrijden, het was voor wielrenster Lieke Nooijen een race tegen de klok. De nummer twee van de tijdrit in de Tour de France Femmes brak op 19 augustus een sleutelbeen bij een harde val in de Ronde van Groot-Brittannië. In een maand tijd heeft de 25-jarige specialist zich ondanks haar blessure klaar weten te stomen voor haar allereerste WK als beroepsrenster, die ze samen rijdt met Demi Vollering. De Zwitserse Marlen Reusser geldt als topfavoriet voor de tijdrit, die zondag vanaf 15.00 uur (Nederlandse tijd) in Canada wordt verreden. Maar Nooijen en Vollering mogen ook allebei dromen van de regenboogtrui. "En ik voel me echt goed", zegt Nooijen. "Ik heb goed kunnen trainen en op basis daarvan de beslissing gemaakt om te starten. Na die val gaf de bondscoach me de tijd. We hebben een plan uitgestippeld en binnen een paar dagen zat ik thuis al op de hometrainer." "Daar kon ik ook de hoge intensiteit behouden, waardoor je weinig van je vorm verliest." In de laatste weken was ze ook al genoeg hersteld om op de openbare weg te trainen in de tijdrithouding. Putten en kuilen Toch zal haar lijf aardig wat klappen moeten opvangen in Montreal. Het Canadese wegdek zit namelijk vol met kuilen, putdeksels en drempels. "Het wegdek is hier en daar echt heel slecht", zegt Vollering. "Daarnaast zijn er gewoon veel bochten die je goed moet insturen, maar waar dan ineens zo'n put ligt." Nooijen heeft ze grondig bestudeerd. "Ik heb ze allemaal aangestreept en ik ga tot de start nog wat huiswerk doen. Nog eens het parcours doornemen, nog eens bestuderen waar je extra moet opletten en aangeven waar ik gecoacht wil worden vanuit de auto. Verder is het vertrouwen op jezelf en keihard rammen." Ondanks de kansen op papier spreken beide vrouwen niet keihard uit dat ze alleen tevreden zullen zijn met een medaille. Het past in het huidige wielrennen. Renners kijken vooral naar hun eigen tijdrit en vergelijken die met eerdere tijdritten die ze zélf hebben gereden. Wat de concurrentie doet, kunnen ze niet controleren. "Ik ben tevreden wanneer ik alles heb gegeven, een fysiek sterke tijdrit heb gereden, mentaal goed in orde was en technisch geen steekjes heb laten vallen", legt Vollering uit. "In een tijdrit als deze kunnen er altijd rensters enorm tegenvallen of boven zichzelf uitstijgen. Zelfs Reusser kan verrast worden." "Maar het kan wel", zegt Nooijen. "Als je meedoet, kun je winnen." Tape onder elleboog Aan de fietspositie van Vollering zal het in ieder geval niet liggen. Vlak voor de verkenning plakte ze een stukje tape onder haar elleboog. "Zodat mijn schouderblad iets meer opendraait en makkelijker in de tijdrithouding kan vallen als het ware. Tsja, dat is echt een detail waar je door de jaren heen een keer van denkt: misschien eens testen."