Man na 35 jaar met knallende ruzie weg bij UWV: ‘Zoek het uit, mij niet bellen!’

Na 35 jaar bij het UWV eindigt het dienstverband van een 57-jarige medewerker in een stevig arbeidsconflict. Zijn vier directe collega’s willen niet meer met hem werken en beschuldigen hem van intimiderend gedrag. Zelf vindt hij dat zijn werkgever hem de kans heeft ontnomen om tot zijn pensioen door te werken. Hij vraagt bijna 700.000 euro schadevergoeding, maar krijgt de rechter niet mee.

De man begon in 1991 als buitendienstmedewerker faillissementen. Jarenlang waren er geen grote problemen, totdat de sfeer binnen zijn vijfkoppige team omsloeg. Een ruzie over de verdeling van een dossier werd in februari 2024 het breekpunt. Een collega wilde het werk niet aannemen omdat diens vakantie eraan kwam. De man reageerde per mail met harde verwijten: volgens hem schoof de collega het werk af op anderen. Toen die bezwaar maakte tegen zijn toon, volgde een nieuw bericht. Daarin wees hij verder contact af en verweet hij de collega ook geen belangstelling voor zijn gezondheid te hebben. Vervolgens liet hij in de groepsapp weten dat hij zich vanwege het conflict vanaf de maandag daarop ziek zou melden.

De aangesproken collega stapte naar de leidinggevende en klaagde dat de man hem tegenover het hele team zwartmaakte. Toen de medewerker in het najaar wilde terugkeren, bleek hoe diep de breuk zat: geen van de vier andere teamleden wilde de samenwerking hervatten. In afzonderlijke gesprekken met hun leidinggevende beschreven zij een werksfeer waarin angst en vermijding een rol speelden. Een collega sprak over intimidatie en manipulatie en vond zijn houding steeds vijandiger worden. Een ander vertelde zelfs spanning te voelen bij telefoontjes van onbekende nummers. Het UWV stelde mediation voor. De man wilde daaraan meedoen, maar zijn collega’s zagen het niet zitten. Daarna vroeg de werkgever de rechter om het arbeidscontract te beëindigen.

Daar kreeg de zaak een opvallende draai. Het UWV beoordeelde als uitvoeringsinstantie ook de re-integratie van zijn eigen medewerker en stelde vast dat de organisatie steken had laten vallen. Er was te snel richting ontslag gewerkt en onvoldoende gezocht naar passend ander werk. Ook de bedrijfsarts constateerde deze zomer dat het conflict nog altijd niet was opgelost. Terugkeer in zijn eigen functie was volgens de arts na een geleidelijke opbouw denkbaar, maar alleen als het vertrouwen zou herstellen. De medewerker gebruikte die beoordeling als onderbouwing voor zijn schadeclaim.

Voor de rechter gaf die gebrekkige re-integratie echter niet de doorslag. De rechtbank maakte onderscheid tussen de fouten in dat traject en de vastgelopen samenwerking. Bovendien zag de rechter nauwelijks inzicht in het eigen gedrag van de man. Terwijl collega’s angst beschreven, bleef hij hen als vrienden zien en verklaarde hij zijn houding vanuit zijn directe manier van communiceren. Volgens de rechter kon hij zich onvoldoende verplaatsen in hun ervaringen. Daarmee levert de kritiek op het UWV hem niet de gevraagde vergoeding op: de tekortkomingen bij zijn begeleiding veranderen niets aan het oordeel over de onwerkbare verhouding binnen het team.