Mark van Bommel gaat met België pas laat opzij voor Frankrijk door prachtige solo Michael Olise

Als spelers stonden Mark van Bommel en Zinedine Zidane eenmaal tegenover elkaar. El Clásico tussen Barcelona en Real Madrid eindigde twintig jaar terug in een 1-1 gelijkspel. Als startende bondscoaches in Brussel hielden ze elkaar lang in evenwicht. Michael Olise maakte kort voor tijd de 0-1. Mikos Gouka Voetbalverslaggever 28 september 2026, 22:45Laatste update: 22:51 Reageren Maak ons je Google-favoriet Mark van Bommel stond erbij alsof hij tijdens een wandeling toevallig bij een wedstrijdje amateurvoetbal was aanbeland. Het zwarte vest met de knopen open, zijn handen nonchalant in zijn zak. Een meter of dertig naar rechts was Zinedine Zidane een stuk drukker met het instrueren van zijn spelers. België tegen Frankrijk in Brussel ontpopte zich tot een heerlijke wedstrijd en Van Bommel, in zijn tweede wedstrijd als bondscoach van de Belgen, oogde alsof alles onder controle was. Dat was het natuurlijk niet, maar wie heeft wel totale controle tegen de Franse nationale ploeg? Zidane had na de 0-1 winst vrijdagavond tegen de Turken zijn ploeg op negen plekken gewijzigd. Maar ook in Brussel zocht hij de aanval. En omdat Van Bommel zijn ploeg zeker voor rust ook de aanval liet zoeken, was het een duel om van te likkebaarden. Dat de spelers met 0-0 de kleedkamers opzochten, was bijna een wonder. De Fransen hadden drie momenten waarbij de score geopend had kunnen worden. Désiré Doué schoot tegen de lat, spits Esteban Lepaul zag zijn schot worden gepakt door keeper Senne Lammens en toen de doelman van Manchester United wel was geklopt, kreeg hij hulp van een medespeler. Roméo Lavia keerde op de doellijn een inzet van de Franse verdediger Pierre Kalulu. In Lavia van Chelsea, die pas zijn derde interland afwerkte, had Van Bommel zijn grote uitblinker. De middenvelder speelde vrijwel alle ballen die hij kreeg naar voren en altijd naar de goede kleur. Bovendien won hij vrijwel al zijn persoonlijke duels tegen de sterke Franse middenvelders, met onder meer Lucas Da Cunha, de speler die volgende maand met Como naar Rotterdam komt om tegen Feyenoord te spelen in de Champions League. Da Cunha schoot na rust nog een keer snoeihard tegen de paal. Roméo Lavia was de sterkste aan de kant van België. © BELGA Het sterke spel van Lavia was een van de oorzaken dat ook de Belgen, met twee echte buitenspelers, voor rust gevaarlijk waren. Kevin De Bruyne brak door en legde terug, maar spits Charles De Ketelaere sloeg niet genadeloos toe. Bij een voorzet van verdediger Nathan Ngoy was er ook geen Belg scherp genoeg om af te ronden. En De Bruyne schoot van afstand ook nog naast. Het zal voor Van Bommel de bevestiging zijn geweest dat hij met zijn Belgische ploeg op de goede weg is. Onze buren hangen bij persconferenties aan zijn lippen. Slim en aanraakbaar strooit de bondscoach met namen uit het verleden, daarmee bewijzend dat hij het Belgische voetbal op de voet heeft gevolgd. Zo kwam zelfs de naam van Georges Grün voorbij, die met zijn kopbal Oranje ooit de weg naar het WK van 1986 versperde. Maar waar de opvolger van Domenico Tedesco vooral in is geslaagd in zijn prille begin, is spelers vertrouwen geven. Mika Godts liet zich zien als linkerspits, Diego Moreira Jr. van AC Milan als rechterspits. Na de 0-2 in Rome tegen Italië hoopten Van Bommel en zijn assistenten Boudewijn Zenden, Maarten Martens en Reinier Robbemond uiteraard op weer een tastbaar resultaat. Na rust moesten de Belgen echter steeds verder achteruit, Frankrijk trapte het gaspedaal vol in. De overlevingsstand van de Rode Duivels ging aan. De Bruyne gaf Kalulu een behoorlijke schop, Zidane vond daar iets van en Van Bommel liet de voormalig Franse topspeler met een handgebaartje weten dat hij zich niet zo op moest winden. Désiré Doué was de aanjager bij Frankrijk. © BELGA Ook dat konden de Belgen beschouwen als een signaal: de Belgen hoeven tegen niemand nederig te doen. Het was wat Zidane in 2006 bij El Clásico al had ondervonden, Van Bommel bijt van zich af. ,,Van Bomm