Meneer Stelkens heeft een opgeblazen gezicht en is benauwd: met loeiende sirene gaat dokter Rutger bij hem langs

Rutger Verhoeff. © Ilse Schuurmans / Getty Images/iStockphotoRutger Verhoeff. huisarts vertelt Meneer Stelkens heeft een opgeblazen gezicht en is benauwd: met loeiende sirene gaat dokter Rutger bij hem langs Als er spoed zit achter een huisbezoek, zorgt dat voor extra spanning. Je weet immers nooit hoe ernstig de patiënt eraan toe is. De één moet met loeiende sirene naar het ziekenhuis, de ander dikt zijn klacht aan omdat hij snel geholpen wil worden. Dokter Rutger neemt liever geen risico’s. Maak ons je Google-favoriet Mijndert, de chauffeur van de nachtdienst, zet de sirene aan. Het voelt als een shotje adrenaline door mijn lichaam. Niet van angst, maar van opwinding. Door de stijgende drukte in de zorg, nemen wij meer spoedritten van de ambulance over. Alleen als zij geen auto ter beschikking hebben en alleen als wij van betekenis kunnen zijn. En dat is in veel situaties zo. Ook in deze. Als een oudere broer van Max Verstappen racet Mijndert onder de donkere avondlucht over de snelweg naar meneer Stelkens (79 jaar). Ik kan me vergissen, maar ook op zijn gezicht meen ik opwinding te zien. Het is altijd weer afwachten hoe we mensen aantreffen. In welke omgeving en in welke hoedanigheid. In veel gevallen valt het ziektebeeld mee. Je zou zeggen: gelukkig. Maar steeds meer mensen dikken hun klacht aan, waardoor er automatisch meer spoedritten worden gereden. Voor onze rubriek Huisarts Vertelt schrijft Rutger Verhoeff wekelijks over patiënten die hem raken. Meneer Stelkens zou een allergische reactie hebben. Dat weten we niet van hem,maar van zijn familie. Hijzelf was onverstaanbaar. Een opgeblazen gezicht in combinatie met toenemende benauwdheid was reden tot spoed. Samen met twee dochters, twee zoons en hun aanhang staan Mijndert en ik rond meneerStelkens. Hij kijkt ons hulpeloos aan vanaf een houten stoel die behangen is met slingers. Zijn onderlip is opgezwollen, waardoor het onderste deel van zijn kunstgebit loszit. Ook van dichtbij is zijn gebrabbel nauwelijks te verstaan. Terwijl wij hem onderzoeken, noemt een van de zoons alles op wat zijn vader zojuist gegeten heeft. Het is niet veel: één olijf en wat borrelnootjes. Niet veel later krijgt ook meneer Stelkens een shot adrenaline. Wel in de vorm van een spuitje.Binnen enkele minuten slinkt zijn onderlip. ‘Veel jonge dames smeken hierom’, zegt hij als eerste, weer verstaanbaar. Ik begrijp hem niet. ‘Wat bedoelt u precies?’‘Zo’n dikke lip’, antwoordt hij met een knipoog. ‘Het gaat weer duidelijk beter met hem’, zegt een andere zoon lachend. ‘Zijn branie is weer terug.’ ‘U heeft mij precies op tijd geholpen’, zegt meneer Stelkens met blije oogjes. ‘Ja, die benauwdheid kan snel erger worden.’ Zijn blik gaat naar een salontafel waarop schaaltjes met borrelnootjes, chips, olijven en kaasblokjes staan. ‘Nee, over tien seconden ben ik jarig.’ Zijn kinderen en hun aanhang beginnen spontaan af te tellen. En Mijndert en ik doen mee. ‘Tien, negen, acht…’ Daarna zingen we hem samen toe. De spoed zat hem dus niet alleen in zijn klacht. Ook zijn verjaardag had haast. De namen in deze rubriek zijn gefingeerd en/of er is toestemming gevraagd aan de patiënten. Lees meer Lipofilling wordt steeds populairder: hoe veilig is deze vettransplantatie?