Met Van Rossem en Freriks mee op treinavontuur: ‘Maarten klaagt, ik zorg voor de vrolijke noot’

Maarten van Rossem en Philip Freriks wachten op het perron. © Omroep MaxMaarten van Rossem en Philip Freriks wachten op het perron. Met Van Rossem en Freriks mee op treinavontuur: ‘Maarten klaagt, ik zorg voor de vrolijke noot’ Maarten van Rossem en Philip Freriks zijn weer samen. Niet in een studio voor een quiz, maar in de trein voor een tv-programma. In Maarten & Philip op het spoor reisde het duo wekenlang door Europa. Verslaggever Dennis Jansen stapte in München in en treinde mee tot Wenen. „Die smerige wc’s passen zo in een horrorfilm.” Dennis Jansen Mediaverslaggever 3 september 2026, 17:30Laatste update: 17:44 2 reacties Maak ons je Google-favoriet De kaart van het Habsburgse rijk. Moet Maarten van Rossem die in zijn handen nemen? Of op het kleine tafeltje leggen? „De kijker moet hem in ieder geval goed kunnen zien. Buig jij eens een beetje voorover”, zegt eindredacteur alias regisseur Annette Bakker tegen Philip Freriks. We zitten in een van de laatste coupés van de sneltrein van München naar Wenen. Cameraman David Vaessen hangt tegen het raam over de banken om een goed shot te krijgen. Geluidsman Anthony Parker zit ernaast, terwijl Leonie Steenbakkers, de productieleider, in het gangpad notities maakt en de andere producer, Cheyenne Duchateau, alvast de GoPro aan het raam hangt. Hier worden met bloed, zweet en tranen opnamen gemaakt voor Maarten & Philip op het spoor, het nieuwe Omroep Max-programma waarin de twee televisiemakers Europa per trein doorkruisen. Maarten en Philip bestuderen de kaart van het Habsburgse Rijk. © AD De coupé, waar plaats is voor dertien personen, wordt bijna volledig bezet door de crew, de twee hoofdrolspelers en het materiaal. Verder zit er nog één verdwaalde passagier, die chagrijnig zit te zijn vanwege de matige wifi. Opgeruimder zijn de twee 82-jarigen die tegenover elkaar aan een tafeltje zitten. De een (Freriks) in een net blauw kostuum, de ander (Van Rossem) in – hoe kan het ook anders – zwarte trui en dito kleur broek. Laatstgenoemde oreert ruimhartig uit het blote hoofd over het Habsburgse rijk. Het is een van de vele geschiedenislessen die de voormalig hoogleraar tijdens dit avontuur geeft, waarin het duo op zoek gaat naar antwoorden op de vragen: bestaat er één Europese cultuur? Wat verbindt én onderscheidt de verschillende landen? „We gaan door de geschiedenis die we relateren aan het heden. Al pratend proberen we erachter te komen: hoezeer staat Europa onder druk? Waar staat Europa?”, vertelt Freriks. De trein is een uurtje geleden vertrokken uit München. In de Beierse stad heeft de ploeg geluk bij een ongeluk. Dat ongeluk is een brandmelding in het hotel, waar ze hebben overnacht en waar het meeste materiaal nog in de berging ligt. Brandweerauto’s en ambulances rukken massaal uit als de presentatoren en crew net even wat opnamen maken op het station. Even is er paniek: kunnen ze die spullen wel ophalen? De trein vertrekt zo. Wat moeten ze zonder die twee bolderkarren, een statiefkoker, vijf stuks ruimbagage, vier kleine trolleys techniek, twee normale stuks handbagage, twee GoPro’s en een camera? Net op tijd zwaait de deur open. Met zweet op de voorhoofden dragen de crewleden de spullen naar de trein. Het ontgaat Van Rossem allemaal. ,,Als ik het zelf allemaal zelf zou moeten doen, dat gelazer met die karretjes en koffers, dan zou ik niet eens meegegaan zijn.” Ideeën voor dit programma waren er al jaren geleden. Freriks: „Ik heb ooit een plannetje geschreven. Zeiden ze bij de omroep: er ís al een treinprogramma. Maar luister, dit gáát niet over locomotieven of over de bruggen die we passeren. De trein is ons vervoermiddel. We rijden door de Europese geschiedenis en zien door het raam wat er in de laatste 150, 175 jaar is gebeurd.” Over dat raam gesproken. „Kijk, Maarten, dat kerkje daar met zo’n bloembol erop, zo’n ui, dat is toch typisch iets voor hier?” Van Rossem: „Nou, ik zie niets door die vervuilde ramen. Het lijkt wel of er vitrage voor hangt. Ze vallen