Miran (2) overleefde een extreme vroeggeboorte, maar de impact is elke dag voelbaar

Miran is inmiddels een vrolijke, sociale peuter. © Frank de RooMiran is inmiddels een vrolijke, sociale peuter. Miran (2) overleefde een extreme vroeggeboorte, maar de impact is elke dag voelbaar Miran (2) werd geboren na 25 weken zwangerschap en lag 110 dagen op de afdeling neonatologie van het Erasmus MC. De vroeggeboorte laat diepe sporen achter. „De eerste dag wilde ik niet te lang bij hem zijn. Ik was bang om me aan hem te hechten.” Marjolein Kooyman Schrijft over Rotterdam 6 september 2026, 14:30Laatste update: 15:03 Maak ons je Google-favoriet Uit een tas haalt Sevinç Koçkaya twee piepkleine luiers, een minuscuul mutsje en een petieterig speentje. „Zijn hoofdje was zo klein als een mandarijn”, zegt ze wijzend op het mutsje. Ze heeft ook een beademingsslangetje en de draadjes naar de hartmonitor bewaard. „Dit blijft voor mij bijzonder. Hij heeft zo hard moeten vechten om bij ons te blijven.” Miran wordt geboren na een zwangerschap van 25 weken en zes dagen. Hij weegt 745 gram. Vader Ibrahim maakt met zijn handen een kommetje. „Hij was zo klein, net een pakje vlees.” Als ze twintig weken zwanger is, voelt moeder Sevinç dat het kind in haar buik indaalt. Als ze ruim 25 weken zwanger is, komt daar nog een levensgevaarlijke infectie bovenop. Miran wordt direct gehaald met een spoedkeizersnede. Op 2 oktober komt hij ter wereld. Ruim drie maanden voordat Sevinç van hem is uitgerekend. „Ik wilde een klein broertje, mama, maar jij hebt wel het kleinste broertje ooit gemaakt.” Het is de eerste reactie van zus Lina, dan 7 jaar oud, als ze Miran ziet. Het jongetje ligt gekoppeld aan allemaal slangetjes en monitors in een couveuse op de intensivecareafdeling voor pasgeboren baby’s. Grote zus Lina als ze de eerste keer Miran vasthoudt. © Koçkaya Allereerst het belangrijkste: met Miran, nu 2,5 jaar oud, gaat het goed. Tijdens het interview scheurt hij met zijn speelgoedauto’s over het kleed in de woonkamer en bedelt hij om schermtijd op de telefoon van zijn moeder. „Hij is super sociaal, al zindelijk en heeft het naar zijn zin op de opvang”, zegt Sevinç. „Hij geniet, is meestal vrolijk,” voegt Ibrahim toe. „Alsof hij al geleerd heeft het leven niet te serieus te nemen.” Dat hun zoon vrolijk rondhuppelt, hadden Sevinç en Ibrahim zich kort na zijn geboorte in oktober 2023 niet kunnen voorstellen. In tegendeel zelfs. In totaal lag Miran 110 dagen op de afdeling neonatologie van het Erasmus MC. Meerdere keren werd hij ernstig ziek. Eén keer leek Miran zelfs te komen overlijden. Het is een rollercoaster, zegt Ibrahim. „Het ene moment gaat het heel goed. Tien minuten later konden we een telefoontje krijgen omdat hij opeens doodziek was.” Sevinç opent het dagboekje dat zowel zij als de verpleegkundigen bijhielden. „Eindelijk heeft Miran gepoept”, leest ze de tekst die Ibrahim op 6 oktober 2023 schreef voor. Maar in de uren daarna zien verpleegkundigen hoe het buikje van hun zoon opzwelt en verkleurt. „Er bleek een gaatje in zijn darmen te zitten. Hij moest direct worden geopereerd.” Miran krijgt een stoma, zodat zijn darmen kunnen herstellen. Daarna krijgt hij nog twee keer een infectie door een ziekenhuisbacterie. De eerste keer herstelt hij snel. De tweede keer wordt het jongetje doodziek. Erover praten emotioneert ze. „Hij was er slecht aan toe. De artsen wisten niet of hij het zou redden.” Moeder Sevinç heeft het piepkleine mutsje, de miniluiers en speentjes bewaard. © Frank de Roo Wonderwel herstelt de kleine Miran. Na ruim vier weken verhuist hij van de intensive care naar medium care. Hier krijgen zijn ouders de kans om te doen wat voor zoveel andere ouders heel normaal is: hun kindje wassen in bad. Veel ouders weten niet wat de ouders van extreem premature baby’s meemaken, zegt Ibrahim. „Andere ouders vertellen ons ook weleens dat hun kind te vroeg is geboren, maar dan hebben ze het over een geboorte na 35 of 36 weken zwangerschap. Dat is toch anders. De spanning, de stress, de onzekerheid, die maakten het voor on