Moeder van Jermaine lag dagen dood in zorgwoning: ‘Niemand wist wanneer ze voor het laatst was gezien’

Verpleeghuis Waerthove in Sliedrecht. © Richard van Hoek FotografieVerpleeghuis Waerthove in Sliedrecht. Moeder van Jermaine lag dagen dood in zorgwoning: ‘Niemand wist wanneer ze voor het laatst was gezien’ Toen Jermaine Bommel (47) hoorde dat zijn moeder in haar zorgwoning was overleden, kwam vrijwel meteen de volgende klap: ze lag daar mogelijk al dagen. Niemand kon hem vertellen wanneer de 69-jarige vrouw voor het laatst levend was gezien. Hij vraagt zich af: hoe kan zoiets gebeuren? „Zeggen dat ik boos was, zou een zwaar understatement zijn.” Maak ons je Google-favoriet 3 november 2025: Jermaine herinnert het zich nog als de dag van gisteren. Het is de dag dat hij gebeld wordt door de specialist ouderengeneeskunde met het nieuws dat zijn moeder is overleden. Ze is pas 69. Als hij vraagt wanneer ze precies is overleden, krijgt hij een schokkende mededeling. „Ze zei dat mijn moeder ‘al even’ was overleden. Toen ik vroeg of haar lichaam al koud was, bevestigde ze dat.” Eerst wordt tegen hem gezegd dat zijn moeder mogelijk een of twee dagen dood is. Later worden dat drie of vier dagen. Nadat de forensisch arts is geweest, blijkt dat het vermoedelijk vijf tot negen dagen zijn geweest. „Zeggen dat ik boos was, zou een zwaar understatement zijn”, zegt Jermaine. Hij mag, zo zegt hij zelf, niet direct naar het verpleeghuis (Waerthove in Sliedrecht) komen. Zijn moeder zal na onderzoek direct worden overgedragen aan de begrafenisondernemer. En niemand binnen de organisatie kan hem vertellen wanneer zij voor het laatst is gezien. Daar begint voor hem een maandenlange zoektocht naar wat er precies is gebeurd in de laatste levensfase van zijn moeder, die hij omschrijft als zorgzaam, zachtaardig, gevoelig en volhardend. Ze had een psychiatrische voorgeschiedenis en schizofrenie. „Door haar ziekte kon ze soms ook ingewikkeld zijn, maar dat hoorde bij wat zij met zich meedroeg.” Pas ongeveer vijf maanden na haar overlijden krijgt Jermaine het zorgdossier in handen. Hij pluist maandenlang registraties door. Wat hem opvalt: op heel veel dagen staat nergens genoteerd dat iemand contact met haar heeft gehad. Het risico was bekend, medewerkers hadden het zelf gesignaleerd Maar vooral één zin uit het dossier blijft bij hem hangen. Een medewerker schreef: ‘Voor hetzelfde geld ligt mevrouw een dag niet levend in bed.’ Volgens Jermaine werd binnen de organisatie daarna ook meerdere keren gevraagd wat medewerkers moesten doen als zijn moeder langere tijd niet was gezien. Voor Jermaine is dat pijnlijk. „Het risico was bekend, medewerkers hadden het zelf gesignaleerd en toch is uiteindelijk precies gebeurd waarvoor eerder werd gewaarschuwd.” Ook miste zijn moeder volgens het dossier een afspraak met de ouderenarts. Dat niemand toen even bij haar ging kijken, begrijpt hij nog altijd niet. „Als een kwetsbare patiënt niet komt opdagen bij een afspraak met haar arts, zou ik verwachten dat er op zijn minst even wordt gekeken waar zij blijft.” Verpleeghuis Waerthove. © Richard van Hoek Fotografie Een woordvoerder van Rivas, de organisatie waaronder Waerthove valt, zegt vanwege privacyregels en het medisch beroepsgeheim niet inhoudelijk op de situatie van Jermaines moeder te kunnen reageren. Rivas meldde het overlijden wel bij de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd. Volgens woordvoerder Frank Wassenaar is het gebruikelijk dat een zorginstelling na een calamiteit zelf onderzoek doet. Dat gebeurde ook. De inspectie beoordeelt vervolgens of dat onderzoek volledig en onafhankelijk is uitgevoerd en of er lessen uit zijn getrokken. In dit geval vond de IGJ het onderzoek voldoende en werd de melding afgesloten. Voor Jermaine voelt het daarmee niet klaar. Hij kreeg alleen de conclusies van het onderzoek en zegt dat die op onderdelen niet overeenkomen met wat hij later in het zorgdossier aantrof. Wat hij nu vooral wil, en waarom hij nu ook zijn verhaal doet, is voorkomen dat iemand anders hetzelfde overkomt. Zelf probeert hij ondertussen nog altijd