Mohoric over Sloveense wurggreep in wielerpeloton: 'Geen toeval, maar niet voor eeuwig'
Na een kilometer of zeventig koers tijdens de EK wielrennen in Slovenië passeert het peloton zondag de geboortegrond van Tadej Pogacar. Alleen is de beste wielrenner van de wereld er niet bij om zijn titel te verdedigen. Het is als een verjaardag zonder aanwezigheid van de jarige job. De toewijzing van de Europese titelstrijd is de kroon op de stormachtige opmars van het kleine Alpenland in het internationale wielrennen. Pogacar is de laatste jaren alleenheerser, maar niet de enige Sl
Slovenië krijgt zondag de Europese wielertop op bezoek, maar de grootste naam ontbreekt. Na ongeveer zeventig kilometer rijdt het peloton langs de geboortegrond van Tadej Pogacar, zonder dat hij zelf meekoerst. Voor landgenoot Matej Mohoric blijft het EK in eigen land een buitenkans. Tegelijk kijkt hij verder dan die ene koers: hoe houdt een land met amper twee miljoen inwoners zijn opvallend sterke positie in het wielrennen vast?
Dat Slovenië zoveel grote renners tegelijk heeft, is ook volgens Mohoric bijzonder. De gelijktijdige opkomst van Primoz Roglic en Pogacar ziet hij deels als toeval, maar de aanwezigheid van talent zeker niet. Sport is volgens hem stevig verankerd in de Sloveense samenleving. Zelf won Mohoric etappes in de Tour, Giro en Vuelta. In 2022 pakte hij bovendien Milaan-Sanremo na een razendsnelle afdaling van de Poggio. Hij stond ook enige tijd in de mondiale top tien. Toch rekent hij niet op een eindeloze herhaling van de huidige successen: iemand als Pogacar laat zich volgens hem niet zomaar vervangen.
Om die opmars te begrijpen, wijst Mohoric op de geschiedenis. Slovenië maakte tot de onafhankelijkheid in 1991 deel uit van Joegoslavië. Voor Sloveense renners was koersen in het buitenland destijds lastig; hun wedstrijden reden ze vooral binnen Joegoslavië. Daarna werd de stap naar het profbestaan toegankelijker. Rond de eeuwwisseling boekten sprinters Borut Bozic en Andrej Hauptman successen. Ook tijdrijder Janez Brajkovic en klimmer Simon Spilak maakten naam. De huidige generatie bouwde dus voort op renners die eerder al internationaal doorbraken.
Mohoric vond zijn voorbeeld vlakbij. Tadej Valjavec kwam uit een dorp naast dat van zijn ouders en presteerde goed in de Tour, de enige wielerwedstrijd die de jonge Mohoric op televisie volgde. Zelf begon hij op zijn twaalfde met fietsen. Veel trainingsuren zaten er niet in: school nam hij serieus en op de boerderij van zijn familie lag altijd werk. Toch werd hij in 2012 wereldkampioen bij de junioren in Valkenburg en een jaar later bij de beloften in Florence. De beperkte omvang van het Sloveense wielrennen hielp volgens hem: de grootste talenten kregen steeds kansen op hoog niveau.
De echte versnelling kwam met de zeges van Roglic. Die begon in 2020 als klassementsfavoriet aan de Tour, maar zag landgenoot Pogacar winnen. Inmiddels helpen de kopstukken de volgende lichting vooruit. Pogacar heeft het Pogi Team voor talenten; Sloveense meiden kunnen terecht bij het Pika Team van zijn verloofde Urska Zigart. Ook Roglic en Mohoric ondersteunen jonge renners, juist kinderen voor wie wielrennen door hun achtergrond niet vanzelfsprekend bereikbaar is. Mohoric verwacht daarom dat Slovenië vertegenwoordigd blijft, ook zonder een volgende Pogacar.
Eerst wacht het EK. Mohoric betreurt Pogacars afwezigheid, maar wil zelf alles uit die zeldzame thuiswedstrijd halen. Bij het WK in Montreal stapte hij vroeg af na materiaalproblemen; daarna zag hij weinig reden om door te rijden. Zondag ligt zijn inzet anders: voor eigen publiek gaat hij vol voor zijn kans.
Reacties
- Nog geen reacties. Wees de eerste.

