Monique opent na maanden de usb-stick van Hein: daarop stond zijn laatste grote cadeau voor de kleinkinderen

Monique Machielse met het boek van haar man Hein van Grinsven dat op 11 september verschijnt. © Bert Jansen/DCI MediaMonique Machielse met het boek van haar man Hein van Grinsven dat op 11 september verschijnt. Monique opent na maanden de usb-stick van Hein: daarop stond zijn laatste grote cadeau voor de kleinkinderen Wat als je leven ophoudt en je nog zoveel wilt overbrengen en nalaten aan je kleinkinderen? Voor Hein van Grinsven uit Eindhoven was het reden om in zijn laatste weken nog een kinderboek te schrijven. Op 11 september, vlak voor zijn sterfdatum twee jaar geleden, verschijnt Het eiland van de vriendelijke mensen. Maak ons je Google-favoriet In een Eindhovense woonkamer blikt de 65-jarige Monique Machielse terug op een leven vol muziek, liefde en het onvermijdelijke afscheid van haar Hein. Een kleurrijke verschijning, vertelt ze: strategisch adviseur, coach, muzikant en bovenal een geliefde opa met een onuitputtelijke fantasie. „Als de kleinkinderen kwamen logeren, haalde hij zijn gitaar tevoorschijn, vroeg waar het lied over moest gaan en improviseerde hij erop los”, vertelt Monique. De intense liefde tussen Monique, toen 39 jaar oud, en Bosschenaar Hein, toen 46, begon in 2000. Samen vormden ze een warm samengesteld gezin met hun drie kinderen. „Hein was een slimme en bevlogen ondernemer die met zijn coachingspraktijk en strategisch advies volop in het leven stond”, vertelt Monique. Juist daarom vielen de eerste geheugenproblemen rond 2020 direct op. „Ineens kon hij niet meer op de namen van mensen uit de straat komen, of op die van hun kinderen.” In het begin wuifde Hein de zorgen nog lachend weg: „Ja, wacht nou Monique, als jij straks met pensioen bent, krijg jij dit ook. Omdat jij de hele dag nog aanstaat, heb jij dit nog niet. Maar als je niet meer hoeft, dan ga je dingen vergeten”, hield hij haar voor. De realiteit haalde hen snel in. Tijdens de coronaperiode in 2021 werd Hein op een ochtend in hun eigen slaapkamer wakker met een angstaanjagende black-out: „Waar ben ik? Hoe kom ik hier? Wat heb ik gisteren gedaan? Ik ben het helemaal kwijt.” Vanaf dat moment werden de gaten in zijn herinneringen groter. Ondertussen kreeg het stel een tweede zware klap te verwerken toen bij Monique een agressieve vorm van borstkanker werd vastgesteld. Alles draaide destijds om haar overleving: „Hein cijferde zichzelf volledig weg en vergezelde me onvermoeibaar naar wel honderd medische afspraken.” Pas toen Monique haar zware traject van chemotrajecten, operatie en bestralingen achter de rug had, keek ze Hein aan en zei: ‘Ik ben klaar. We pakken jou nu weer op.’ Vanaf dat moment was er weer ruimte om zijn eigen gezondheid te onderzoeken. Hein leed aan TEA: Transient Epileptic Amnesia, oftewel voorbijgaand epileptisch geheugenverlies Na bezoeken aan verschillende neurologen bracht een traject in het epileptisch centrum Kempenhaeghe duidelijkheid: „Hein leed aan TEA: Transient Epileptic Amnesia, oftewel voorbijgaand epileptisch geheugenverlies.” Deze uiterst zeldzame vorm van epilepsie veroorzaakte aanvallen waarbij Hein plotseling volledig tot stilstand kwam: „Hij bevroor en reageerde niet meer op aanraking, niet op stem. Helemaal niks”, herinnert Monique zich. De meeste aanvallen vonden in zijn slaap plaats. Hein probeerde desondanks positief te blijven en grapte tegen zijn omgeving: ‘Ik heb een nieuwe vriendin, ik heb Tea.’ Maar de ziekte bleek onbarmhartig. „Mooie momenten, zoals een vakantie in Frankrijk met de kleinkinderen of een surpriseparty voor zijn zeventigste verjaardag, waarvan hij zei: ‘Dit was fantastisch, dit vergeet ik nooit meer’, waren na een paar weken of maanden volledig uit zijn geheugen gewist.” „Nadat we in 2024 terugkeerden van een bezoek aan vrienden in Spanje en Hein zich er dagen later werkelijk niets meer van kon herinneren, hakte hij de knoop door: hij wilde een euthanasietraject in gang zetten.” Monique herinnert zich het moment dat hij met een map met honderd zelfgeschreven liedj