Net als Jutta Leerdam volgt Merel Conijn haar hart met keuze voor nieuwe schaatsploeg

© Pim Ras Fotografie Net als Jutta Leerdam volgt Merel Conijn haar hart met keuze voor nieuwe schaatsploeg Merel Conijn (24) won olympisch zilver in Milaan en droomt van meer. Haar keuze voor Team Novus (waar ze de enige Nederlandse is) klinkt voor de buitenwereld opvallend, maar is voor Conijn zelf volstrekt logisch. Dé reden: sportieve baas Johan de Wit loopt als een rode draad door haar loopbaan. Nu werken ze ‘eindelijk’ samen. Daniël Dwarswaard Schaatsverslaggever 30 september 2026, 16:32 Maak ons je Google-favoriet Toen Merel Conijn een talentvolle tiener van zestien was, had ze aan Johan de Wit te danken dat ze op een fatsoenlijke racefiets kon trainen. De kosten voor de gewestelijk opleidingsploeg? Ook daarvoor ging een bedankje naar De Wit. Hoe dat zit? De Wit is en was bestuurslid bij Ringen om Volendam, een stichting die talentvolle sporters uit de regio financieel ondersteunt met hun droom om de Olympische Spelen te halen. Conijn schreef de stichting persoonlijk aan voor hulp en sindsdien is de band met De Wit hecht. ,,Zonder Johan was ik misschien wel helemaal niet in een commercieel terecht gekomen.’’ Acht jaar later heeft Conijn een olympische zilveren medaille (5km) thuis liggen en is De Wit 'eindelijk' haar coach. Als mentor hielden De Wit en Conijn altijd contact. Als twee Edammers ook nog eens, die elkaar goed aanvoelen. Maar omdat De Wit (succescoach van onder meer de Japanse Miho Takagi en de Chinees Ning Zhongyan) altijd in Azië werkte, was een eerdere samenwerking geen optie. Nu De Wit de sportieve baas van het Nederlandse team Novus is, ging de deur wél open. De Wit omschrijft Edammers als ‘dwars en soms een beetje vervelend.’ Dwars, dat woord past misschien wel bij haar laatste stap van Jillert Anema’s Zaanlander naar Novus. Eerder schaatste Conijn al voor WorldStream en Jumbo-Visma. Eén van de beste schaatsers van het land hoort toch bij één van de grote machtsblokken (Reggeborgh, Essent, Zaanlander, Team X20) te schaatsen? „Voor mij voelt het niet als een dwarse keuze, maar juist als een heel logische keuze’’, countert Conijn. „Ik ken Johan dus al heel lang. Net als stafleden Thomas Geerdinck en Daniel Greig die ik ken van mijn tijd bij WorldStream. De mensen in het schaatsen die ik het langste ken. Een omgeving waar ik echt op mijn plek zat en mijn grootste stappen heb gezet. Vertrouwen en verantwoordelijkheid. Daar voel ik me goed bij.’’ Ik vond het wel echt heel lastig, omdat ik bij Zaanlander ook goed op mijn plek zat Maar, (nog) geen team van statuur. Dat blijkt wel uit het feit dat schaatsbond KNSB de ploeg niet als nationaal topteam kwalificeert. Het gevolg? Ze kunnen niet op eigen gekozen momenten trainen en zijn veroordeeld tot de vroege uurtjes op het ijs in Thialf. De andere faciliteiten in de schaatstempels zoals het krachthonk? Geen optie. Een paar honderd meter naast Thialf bouwt de ploeg nu noodgedwongen een eigen thuisbasis. De Wit krijgt er alleen maar meer motivatie van om zich te laten gelden met zijn internationale team. Conijn laat zich niet afleiden: „Het is jammer. De andere kant is: we leveren gewoon kwaliteit op de trainingen. Het heeft niet zo veel zin om daar energie aan te verspillen. We vinden altijd een oplossing.’’ Merel Conijn wint zilver op de 5000 meter achter en valt Jillert Anema in de armen. © Pim Ras Fotografie Door de jaren heen maakten De Wit en Conijn vaak genoeg grappen over een toekomstige samenwerking. Na een huldiging in Edam na de Spelen opnieuw. Toen had Conijn het plan om ‘gewoon’ bij Anema te blijven, onder wie ze het grootste succes van haar carrière behaalde. Maar later kwam het oergevoel: ik wil gewoon naar de ploeg van Johan. Dus belde ze hem weer op. „En vroeg ik letterlijk om een herkansing, haha. Het was echt geen makkelijke keuze. Ik ben een gevoelsmens. Ik vond het wel echt heel lastig, omdat ik bij Zaanlander ook goed op mijn plek zat. En ik een heel goede band met Jillert Anema heb. Je bouwt een band op, maar je kunt niet b