Opinie: ‘Wie heeft er nou lak aan de klimaatverandering’

Scholieren en studenten voeren actie voor het klimaat. © ANP / ANPScholieren en studenten voeren actie voor het klimaat. Opinie: ‘Wie heeft er nou lak aan de klimaatverandering’ We moeten de opwarming binnen de leefbare grens van 1,5 graad houden. Daarom moeten we de besluiteloosheid van de overheid doorbreken met weer een Klimaatmars, betoogt Eefje de Kroon. 9 reacties Maak ons je Google-favoriet Eefje de Kroon werkt bij Greenpeace Nederland. Een nieuw VN-rapport laat zien dat we de opwarming van 1,5 graden Celsius gaan overschrijden. Dit is geen reden om op te geven, maar een oproep om in actie te komen. Wat we vandaag en morgen doen, bepaalt onze toekomst. De verwoestende overstromingen in Nepal laten zien dat de klimaatcrisis zich wereldwijd op catastrofale schaal voltrekt. Ook Europa heeft opnieuw te maken met een zomer vol extreme hitte, droogte en bosbranden. Zowel een boer als een stedeling wil hetzelfde: een veilig huis Intussen staan boeren en klimaatactivisten tegenover elkaar in het nieuws. Het lijken twee kanten van een verhaal. Maar vraag een boer in Gelderland, een bewoner op Bonaire of een ouder in de Randstad wat zij wensen voor de toekomst en de antwoorden zijn hetzelfde: een veilige leefomgeving, zekerheid op banen en het behoud van de plek waar we van houden. Niemand verlangt naar verdroogde landbouwgrond, extreem weer of zeespiegelstijging. We willen allemaal hetzelfde: bescherming van ons thuis. De overheid geeft ons de indruk dat we moeten kiezen: voor de natuur of de boer, voor klimaatactie of welvaart. Dat is een valse tegenstelling, bewust ingegeven door de belangen van grote vervuilers en een machtige fossiele industrie. De laatste wil dat we geloven dat verandering onmogelijk is, opdat hun miljardenwinsten zijn beschermd. Het echte conflict gaat om een leefbare toekomst versus de kortetermijnwinsten van grote vervuilers. Inclusief de bio-industrie met haar stikstof- en methaanuitstoot. Dit machtsspel houdt de status quo in stand terwijl de tijd genadeloos doortikt. Door noodzakelijke besluiten vooruit te schuiven, klimaatdoelen te negeren en zelfs in hoger beroep te gaan tegen uitspraken in klimaatzaken, kiest het kabinet voor roekeloos uitstel. Dat uitstelgedrag raakt burgers ook in de portemonnee. Terwijl miljardensubsidies naar grote industriële vervuilers stromen, wordt ons leven duurder. Uitstel is geen neutraal beleid; het wentelt de rekening af op de samenleving. Al jaren voeren we actie. Daar is een belangrijk middel aan toegevoegd: rechtszaken. Uitspraken in de rechtszaal laten zien dat de wet aan de kant van de burger en de natuur staat. Met juridische stappen herinneren we de overheid aan haar plicht. Met demonstraties tonen we het maatschappelijke draagvlak. Dit zijn geen gescheiden wegen, maar complementaire tactieken op weg naar klimaatrechtvaardigheid. Maar de natuur staat op knappen en de klimaatcrisis ontregelt levens. Juridisch gelijk krijgen is één ding, de overheid dwingen om vonnissen ook uit te voeren vraagt om maximale maatschappelijke druk. Daarom gaan we vlak voor Prinsjesdag massaal de straat op tijdens de Klimaatmars. We eisen dat het kabinet nu ingrijpt. We eisen dat de vervuiler betaalt, dat er een rechtvaardige transitie met baanzekerheid komt voor werknemers, en dat Nederland haar verantwoordelijkheid neemt via een Wereldwijd Fossiel Verdrag. De technologie voor hernieuwbare energie is goedkoper dan doorgaan op de oude voet. Nu is er nog politieke moed nodig. Laat deze Klimaatmars het maatschappelijke omslagpunt zijn waarop we de overheid dwingen te kiezen voor een veilige en eerlijke wereld. LUISTER OOK naar onze dagelijkse nieuwspodcast Praat Mee met AD Lees meer Aan het werk Carmen (59) moet nieuwe baan zoeken maar durft niet: ‘Anders lopen we duizenden euro’s mis’