Pril geluk of pijnlijk vreemdgaan? In het verpleeghuis botsen liefde en familie soms met elkaar

Ook in het verpleeghuis ontstaan nieuwe liefdes. Foto ter illustratie. © Getty ImagesOok in het verpleeghuis ontstaan nieuwe liefdes. Foto ter illustratie. Pril geluk of pijnlijk vreemdgaan? In het verpleeghuis botsen liefde en familie soms met elkaar Stop mensen 24 uur per dag bij elkaar in een verpleeghuis en er ontstaan ruzies, vriendschappen én nieuwe liefdes. Maar van het idee dat mensen met dementie seks hebben, moeten we weinig hebben. Van dat taboe moeten we af, vindt ouderenpsycholoog Frans Hoogeveen. Het geluk van de patiënt moet vooropstaan, ook als de familie het er moeilijk mee heeft. Jorina Haspels Nieuwsverslaggever 20 september 2026, 13:00 Maak ons je Google-favoriet In een verpleeghuis waar hij werkt, ontmoet ouderenpsycholoog Frans Hoogeveen een oude dame bij wie de dementie in een vergevorderd stadium is. Praten gaat nauwelijks nog, en ze is depressief. Tranen lopen geregeld langs haar wangen terwijl ze in een stoel haar dagen slijt. Haar man bezoekt haar weinig. Dan komt op een dag een nieuwe bewoner. Hoogeveen kent hem. Hij is lang vrijwilliger geweest in het verpleeghuis, tot dementie ook hemzelf trof. Nu wordt hij medebewoner. De twee senioren werpen een blik op elkaar... en worden verliefd. Als haar nieuwe liefde er even niet is, is de vrouw onrustig en gaat ze naar hem op zoek. Zijn ze samen, dan straalt het prille geluk van hen af. „Ik heb een andere jongen ontmoet en hij is zo lief”, zegt ze in een van de weinige volzinnen die ze nog spreekt. Hoogeveen is blij voor haar. Sterker nog: „Het is mijn plicht als professional om alles te doen wat in mijn vermogen ligt om deze kwetsbare persoon een zo goed mogelijk leven te geven. Het gaat om haar kwaliteit van leven. Die was door de komst van die man aanzienlijk verbeterd.” Maar als de wettige echtgenoot in het verpleeghuis komt, is hij - vriendelijk uitgedrukt - nogal ontstemd. Ook sommige van hun kinderen vinden het maar moeilijk dat hun moeder ‘vreemdgaat’ met een andere man. Ze eisen dat de twee uit elkaar worden gehaald. Wat moet het verpleeghuis doen? Gaat het prille geluk vóór de pijn van de familie? Is er eigenlijk wel echt sprake van liefde? Is het wederzijds? Verpleeghuizen worstelen met deze vragen. Hoewel er de laatste jaren meer aandacht voor het onderwerp is, valt er volgens Hoogeveen nog een wereld te winnen. De ouderenpsycholoog is gespecialiseerd in intimiteit en seksualiteit bij mensen met dementie. Vier jaar geleden schreef hij er een boek over. Sindsdien is hij veelgevraagd spreker in alzheimercafés en beantwoordt hij als vrijwilliger van Alzheimer Nederland talloze vragen hierover. Ook geeft hij cursussen aan verpleeghuispersoneel. Ouderenpsycholoog Frans Hoogeveen. © Guus Schoonewille „Samen met het Leids Universitair Medisch Centrum deed ik onderzoek naar veranderende relaties bij chronisch zieken, dus bij paren waarbij een van de twee bijvoorbeeld kanker, parkinson, MS of dementie had”, licht Hoogeveen toe. „We vroegen hen wat het gevolg van de ziekte voor hun relatie was, emotioneel en fysiek. Allemaal gaven ze aan dat dit een negatieve impact had. Het sterkst bij de stellen waar het ging om een cognitieve ziekte, zoals dementie. Als we vervolgens vroegen in hoeverre zorgverleners hiernaar gevraagd hadden, was dat nog niet eens een op de vijf. Schokkend.” Voor het eerst staat op Wereldalzheimerdag (21 september) ook liefde en seksualiteit bij mensen met dementie in de schijnwerpers, dankzij de film Queen at Sea. Die gaat in november in première, maar dit weekend zijn er op zo’n vijftien plekken in het land voorvertoningen, soms met een nabespreking. In de film treft dochter Leslie haar inmiddels zwaar demente moeder in bed aan terwijl ze seks heeft met haar partner Martin. Woedend beschuldigt Leslie haar stiefvader van verkrachting. Hoe kan er nu toestemming zijn terwijl ze beiden van de huisarts hebben gehoord dat moeder niet ‘wilsbekwaam’ is? Maar Martin zegt dat zijn vrouw gelukkig is. Dat seksualiteit en nabi