Pubers snappen niets van ‘hoodiehaat’: voor hen is het gewoon een warme, knuffelige trui

Een warme trui voor de één, een reden voor een schoolverbod voor de ander. De hoodie roept opvallend verschillende reacties op. In een peiling van het AD zegt 75 procent van de deelnemende 65-plussers de capuchontrui van middelbare scholen te willen weren. De puberkinderen van modejournalist Josine Droogendijk begrijpen daar weinig van. Wat is er precies mis met een kledingstuk dat vooral lekker zit?

Voor haar kinderen draait de hoodie om comfort: zacht, warm en makkelijk aan te trekken. Het kledingstuk past bij allerlei smaken en maten en ligt bepaald niet alleen bij skaters in de kast. Ook studenten, kakkers en presidenten dragen het. Toch levert die brede populariteit geen algemene acceptatie op. Droogendijk wijst op een opvallend contrast in haar eigen wijk. Op de reformatorische school daar mogen meisjes in 2026 geen broek dragen, maar is de capuchontrui wel geaccepteerd. Wat op de ene plek geen discussie oplevert, roept bij een andere groep dus stevige weerstand op.

Die weerstand heeft volgens de journalist deels een praktische kant. Een capuchon biedt de mogelijkheid om je af te schermen. Trek hem verder over je hoofd en je kunt je aan het zicht onttrekken, bijvoorbeeld om te spieken of even weg te dutten. Voor een leerling misschien aantrekkelijk, voor een docent een ander verhaal. Op veel scholen bestaan daarom regels over capuchons of petten tijdens de les. Een verbod op de hele trui zou verder gaan: dan verdwijnt niet alleen de capuchon van het hoofd, maar het complete kledingstuk uit de klas.

Daarnaast vermoedt Droogendijk dat de geschiedenis van de hoodie meespeelt. Ongeveer een eeuw geleden droegen fabrieksarbeiders in New York de trui vanwege de warmte en het draagcomfort tijdens koud werk. Daarna ontdekten sporters het gemak van een trui met een capuchon. Via de sport bereikte het kledingstuk een breder publiek. Het was daarmee niet vanaf het begin een symbool van verzet of overlast. Die lading kwam later, toen ook jongeren die zich tegen het gezag keerden de hoodie omarmden.

Droogendijk noemt daarbij hiphoppers en illegale graffitimakers. Met een capuchon konden die laatsten hun gezicht afschermen. Ook voetbalhooligans gebruiken die mogelijkheid om minder herkenbaar te zijn. Zulke associaties helpen verklaren waarom niet iedereen alleen een comfortabele trui ziet. De jongere deelnemers aan de AD-peiling hebben volgens de journalist veel minder moeite met dat beladen imago. Daar zit de kern van de botsing: hetzelfde kledingstuk betekent voor verschillende generaties iets anders. De discussie over een schoolverbod gaat daardoor niet alleen over kledingcomfort, maar ook over zichtbaarheid in de les en de reputatie die aan een capuchon blijft kleven.