Seddik Errais zegt onschuldig te zijn aan vergismoord: ‘Mijn tranen zijn op en ikzelf ook, wat heb ik misdaan?’

Politieonderzoek na de schietpartij in La Crème in Marrakesh op 2 november 2017. Inzet: Seddik Errais. © ANP/PrivéfotoPolitieonderzoek na de schietpartij in La Crème in Marrakesh op 2 november 2017. Inzet: Seddik Errais. Seddik Errais zegt onschuldig te zijn aan vergismoord: ‘Mijn tranen zijn op en ikzelf ook, wat heb ik misdaan?’ De Marokkaans-Nederlandse Seddik Errais uit Maastricht zit al negen jaar in een van de strengste gevangenissen van Marokko, tussen terroristen en zware criminelen. Hij is veroordeeld voor een vergisliquidatie in Marrakesh. Maar er zijn steeds meer aanwijzingen dat hij er niks mee te maken heeft. „Ik weet echt niets van deze zaak.’’Je kunt ook naar dit verhaal luisteren: Yelle Tieleman Yelle Tieleman is misdaadverslaggever en schrijft over de georganiseerde misdaad. 6 september 2026, 03:00 Maak ons je Google-favoriet Het begon allemaal in november 2017. Twee gemaskerde mannen stappen van een motor en lopen gedecideerd naar het terras van La Crème in het centrum van Marrakesh. Mustapha F., die in het criminele circuit bekendstaat als ‘kale Moes’, staat bij de hoofdingang te praten met de chef-kok van zijn restaurant. Moes draagt een wit shirt en ziet hoe een van de gemaskerde mannen een vuurwapen pakt en van dichtbij het vuur opent op een jongeman die ook is gekleed in een wit shirt. De jongen is gaan zitten op de stoel waar Moes zojuist nog zat. Hamza Chaib, een 26-jarige student geneeskunde, wordt dodelijk getroffen en overlijdt ter plekke. Zijn vriendin en een medewerker van La Crème raken gewond bij de schietpartij. De dood van Hamza Chaib zal een belangrijk ankerpunt blijken in de recente Nederlandse misdaadgeschiedenis. Chaib blijkt namelijk niet alleen een onschuldige geneeskundestudent te zijn, maar ook de zoon van een hoge Marokkaanse rechter. Moes weet direct: ik zat net op die stoel en deze kogels waren voor mij bedoeld. Hij is op dat moment al enige tijd in conflict met Ridouan Taghi en staat op een dodenlijst. Na een aantal mislukte liquidatiepogingen is Moes, die ook een grote speler is in de internationale cocaïnehandel, uitgeweken naar Marokko. Na deze aanslag weet hij dat hij zelfs op het terras van zijn eigen restaurant niet meer veilig is. De moord leidt in Marokko tot een golf van verontwaardiging, vergelijkbaar met de moord op Peter R. de Vries in Nederland. Het land is woedend over de dood van de jonge, onschuldige student Hamza en eist dat er koppen rollen. Seddik Errais krijgt van deze ‘vergisliquidatie’ in november 2017 niet veel mee. Hij zit op dat moment in een shishalounge in het Belgische Maasmechelen, niet ver van zijn woonplaats Maastricht. Een vriend laat hem op zijn telefoon het nieuwsbericht van de schietpartij in Marrakesh zien. ‘Ongelooflijk, degene die dit heeft gedaan krijgt een groot probleem’, zegt Errais tegen zijn maat. Hij weet: geweld in Marokko wordt zwaar bestraft en al helemaal als de zoon van een rechter om het leven is gekomen. Errais woont al een tijdje in Limburg, waar hij probeert zijn criminele verleden dat zich in Utrecht afspeelde achter zich te laten. Hij is er een callcenter begonnen. Hij heeft een sluimerend conflict met zijn neef, die wél nog volop actief is in de onderwereld. Die zal zijn toekomst totaal overhoop gooien. Maar dat weet hij dan nog niet. Ondertussen is het onderzoek naar de vergisliquidatie van de jonge geneeskundestudent in Marrakesh topprioriteit voor de Marokkaanse autoriteiten. Zij treden keihard op. Vrijwel direct na de moord wordt een groot aantal Nederlandse Marokkanen die in de buurt van La Crème waren op het moment van de schietpartij opgepakt. De twee schutters, afkomstig uit de Amsterdamse Bijlmer, worden drie dagen na de moord al opgepakt. In het onderzoek stuitten Marokkaanse rechercheurs uiteindelijk op de gehuurde villa, waar de schutters en andere betrokkenen verbleven. Een van hen is Najim K. uit Utrecht, de neef van Seddik Errais. Die legt vervolgens een verklaring af met grote gevolgen. Aanva