Solo van 175 kilometer, maar dat was niet het plan van Mathieu van der Poel: ‘Ik heb gewoon mijn tempo gereden’

Mathieu van der Poel. © Cor VosMathieu van der Poel. Met video Solo van 175 kilometer, maar dat was niet het plan van Mathieu van der Poel: ‘Ik heb gewoon mijn tempo gereden’ Dan denk je alles gezien te hebben met Mathieu van der Poel, maar dan rijdt hij na een krankzinnige solo van 175 kilometer (!) naar de zege in de slotrit van de Ronde van Luxemburg. Ja, met de vorm richting het WK in Canada volgende week zondag zit het wel goed. Daniël Dwarswaard Wielerverslaggever 20 september 2026, 19:41Laatste update: 19:49 Maak ons je Google-favoriet Als Mathieu van der Poel over de finish komt in Limpertsberg gaat hij rechtop zijn trappers staan. Hij maakt een buiging en zwaait met zijn rechterarm voor zijn lichaam. Eigenlijk moet het publiek een buiging voor hém maken.In zijn toch al rijke arsenaal aan kunsstukjes op de fiets voegt Van der Poel er nog maar eentje toe. Hij rijdt vrijwel de gehele slotrit in Luxemburg solo. Hij versnelt net na de start en niemand ziet hem meer terug. Nooit vertoond in het moderne wielrenen. Een nieuw hoofdstuk in zijn toch al ruime reportoire van memorabele overwinningen. Van der Poel blijft Van der Poel: het kan nooit normaal. Ja, het is de Ronde van Luxemburg. In het groothertogdom rijdt niet de crème de la crème van het wielerpeloton, maar zo’n actie als deze is weer eens van de buitencategorie. Heel de wielerwereld heeft het weer over hem. In een tijdperk waarin de solo (met dank aan vooral Tadej Pogacar) een overweldigende rentree heeft gemaakt, doet Van der Poel er in dit genre nog even een schepje bovenop. Van der Poel koos zoals we van hem gewend zijn een eigen route richting het WK in Canada. Waar de meeste concurrenten al lang en breed aan de overkant van de Atlantische Oceaan zijn, prefereerde de Nederlander een laatste prikkel dichtbij huis. Een prikkel ja, dat kun je wel zeggen. Nadat hij de openingsrit al won op indrukwekkende wijze, voegde hij er zondag het fascinerende nummertje aan toe. „Voor de start was dit niet het plan”, zegt Van der Poel over zijn inspanning. Gelukkig maar, zou je zeggen. „Ik heb gewoon de hele dag mijn tempo gereden en ben blijven doorrijden. Ik had vandaag geweldige benen. Dat geeft vertrouwen, want de voorbije dagen was dat niet het geval. Ik was misschien wat overtraind teruggekomen van Spanje.’’ Maar mocht dat tot wat twijfels hebben geleid, dan kunnen die na zondag weer de prullenbak als Van der Poel in het vliegtuig naar Montreal stapt. De laatste keer dat Van der Poel uitpakte in de Ronde van Luxemburg bleek dat een goede voorbode richting het wereldkampioenschap. Mathieu van der Poel. © Cor Vos Twee jaar terug reed hij ook de stenen uit de straat in Luxemburg (1 ritzege en 2de in het klassement) om vervolgens brons te pakken op het WK in Zwitserse Zurich achter een ongenaakbare Pogacar en de Australier Ben O’Connor. Op een klimparkoers dat vooraf gezien als te zwaar voor hem werd beschouwd. Wat dat betreft gaat de vergelijking met deze editie van het WK wel op. Het kampioenschap is het laatste grote doel van het seizoen voor Van der Poel, maar het parkoers in Canada is op het eerste oog ook meer geschikt voor klimmerstypes als Remco Evenepoel, Isaac Del Toro en Paul Seixas. Het was Van der Poel zelf die eerder de verwachtingen al wat temperde. De inspanningen in en rond de Canadese stad zijn met een terugkerende scherprechter (inspanning rond vier minuten) niet de meeste ideale voor Van der Poel. Dat geldt overigens ook voor zijn eeuwige rivaal Wout van Aert. Maar ja, we hebben het hier wel over Mathieu van der Poel, die echt niet naar de andere kant van de wereld vliegt als hij weet dat hij op voorhand kansloos is. En dan schildert hij ook nog eens zo’n kunstwerk voor in zijn gallerie. Wielerkalender 2026• Op deze dagen zijn het WK, de Ronde van Lombardije en andere koersen in het najaar Volg de podcast In Het Wiel op Instagram, ook voor filmpjes achter de schermen! Lees meer Met video + podcast Hoe wrang ook: door de zware val v