Spelvreugde, verticaal voetbal en een vleugje Farioli: Ajax laat veel meer zien dan alleen duur puntverlies

© Getty Images, ANP Spelvreugde, verticaal voetbal en een vleugje Farioli: Ajax laat veel meer zien dan alleen duur puntverlies Spelvreugde, verticaal voetbal en een vleugje Farioli. Ajax leed tegen Excelsior (2-2) weliswaar duur puntverlies in de strijd om de titel. Maar wie door de schade heen kijkt, ziet onder trainer Míchel Sánchez een stevig fundament ontstaan. Johan Inan Clubwatcher Ajax 20 september 2026, 08:00Laatste update: 08:45 Maak ons je Google-favoriet Julian Brandt schiet in de lach. De Duitser heeft net de 1-0 gemaakt en wordt van drie kanten omhelst. Viktor Tsygankov treedt hem vanaf rechts lachend tegemoet. Voor hem komt Davy Klaassen jubelend aangestormd. En aan zijn linkerzijde duikt zelfs Kasper Dolberg met een brede grijns op. De groepsknuffel staat symbool voor de spelvreugde waarmee Ajax in die fase Excelsior overrompelt. Net als tegen Willem II heeft de ploeg het 25 minuten lastig, maar dan begint Ajax ineens te swingen. Brandt strooit met hakjes, Oscar Gloukh met kapbewegingen en het elftal met flitsende combinaties. Het spelplezier spat eraf. En ja, dat is de voorbije seizoenen wel vaker voorgekomen. In fases en in wedstrijden onder de vorige trainers, maar het is lang geleden dat Ajax over een langere periode als een geoliede aanvalsmachine opereerde. Dat deed Ajax wel in grote fases van de thuisduels met PSV, Willem II en Excelsior. „We gaan met vertrouwen wedstrijden in”, merkt Youri Baas. „Het plan is duidelijk. We weten wat we moeten doen, kennen elkaars kwaliteiten ook. Dan zie je dat er snel beweging en schwung in het elftal komt. Er is positiviteit en we willen voor elkaar werken.” In die laatste twee wedstrijden noteerde Ajax liefst 33 doelpogingen. De laatste keer dat dat gebeurde, was meer dan 200 eredivisieduels terug. Oftewel: zes seizoenen geleden, toen Ajax onder Erik ten Hag tegenstanders meestal vermorzelde. Dat lukt Ajax nu nog niet, maar opponenten overdonderen gaat de ploeg wel steeds beter af. ,,We spelen dominant voetbal en ons spel is ook verticaal”, noemde Míchel als grootste terreinwinsten tot nu toe. Wat hij er snel in heeft gekregen, is dat zijn elftal vanuit de opbouw én vanuit de counter de weg naar het doel snel zoekt. Een greepje uit de kansen: Ouazane-Brandt-Ouazane. Het toptalent stuit na een fraaie actie op Excelsior-keeper Stijn van Gassel. Ajax schakelt moeiteloos een paar versnellingen omhoog. In het laatste kwart wordt zo ook een schiettent geopend. Niet door de bal oeverloos rond te schuiven, maar door zonder al te veel omwegen, en juist op volle snelheid aan te vallen. Dat levert minder saai voetbal op. En dat dynamische spel werkt weer aanstekelijk voor het publiek. Tegen Excelsior brult het Ajax-publiek weer. Het helpt overeind te komen na de 1-2 van Aymen Sliti. Een minuut later is het 2-2 door de met een vreugde-explosie onthaalde Tolu en blijft Ajax het Excelsior-doel bestormen. Die wisselwerking moet Ajax helpen om titelkandidaat te worden en te blijven. Dit kalenderjaar was na rust vaak eerder sprake van verval dan veerkracht. Ook tegen Excelsior blijkt: Míchel kijkt niet naar naam, cv of prijskaartje. Naast topaankoop Marcos Leonardo, die de laatste drie duels geen seconde speelde, moet de langverwachte controleur Sofyan Amrabat al twee duels genoegen nemen met een plek op de bank. Lees ook• Twintig miljoen euro en geen minuut tegen Fortuna en Willem II: wat is er aan de hand met Marcos Leonardo? Jorthy Mokio, aanvankelijk reserve, begon juist alle drie duels in de basis. En Míchel trok in die week Edvardsen, Wijndal en Dolberg ‘gewoon’ uit de etalage. De Spanjaard benadrukte het belang van diverse profielen. Hij kan met een linksback aan de binnen- of buitenkant spelen, voor een honkvaste of dynamische controleur kiezen en voor een creatieve of onvermoeibare schaduwspits gaan. De tactische en fysieke redenen die hij ziet om de speelminuten te spreiden, drijven zijn spelers tot het uiterste. Dolberg maakte tegen Excelsior zowaar ee