Tranen van opluchting bij Astrid nu het scheefgezakte huis weer recht staat : ‘Dit kan nooit meer omvallen’

met video Tranen van opluchting bij Astrid nu het scheefgezakte huis weer recht staat : ‘Dit kan nooit meer omvallen’ Na maanden van onzekerheid zijn de gezichten in Wilnis weer blij: de woning van Astrid Sipkema en Eric Verburg, die in één nacht meer dan een halve meter scheefzakte, staat weer recht. Dankzij het dagenlange krikken door aannemer Aales van Leeuwen en zijn medewerkers durven de bewoners vanuit de domineeswoning die ze mochten gebruiken weer voorzichtig aan een toekomst hier te denken. Ursula van Duin Schijft over De Ronde Venen en Montfoort 3 september 2026, 20:30Laatste update: 20:50 Reageren Maak ons je Google-favoriet Er is taart en er zijn koekjes. Verburg komt met een bakkie koffie en het lekkers uit de keet die voor hun gehavende woning staat. „We kunnen nu eindelijk weer vooruit kijken”, verzucht Sipkema, die haar woning in een nacht meer dan een halve meter zag scheefzakken tijdens noodweer eind juni. Teckel Takkie loopt vrolijk in het rond. Die mag straks ook weer naar buiten kijken naast zijn baasjes vanaf de bank. „Ik durfde daar eigenlijk eerst helemaal niet over na te denken, maar nu het huis recht staat, denk ik voor het eerst weer aan een vloer en een nieuw toilet”, zegt Sipkema. Het verzakte huis van Astrid Sipkema en Eric Verburg staat weer recht. Nu kan de opbouw beginnen. © Marlies Wessels Van Leeuwen en drie medewerkers hebben het huis de afgelopen dagen centimeter voor centimeter opgekrikt. Na dag één was het huis 20 centimeter omhoog gekomen aan de verzakte kant. Ze hielden het huis minutieus in de gaten: als er plotseling scheuren ontstonden, grepen ze direct in, bijvoorbeeld door de voorgevel met balken of staal te verstevigen. „We weten gewoon niet hoe het huis reageert”, zei aannemer Van Leeuwen die al die tijd het hoofd koel wist te houden. Het huis wordt nog aan alle kanten gestut door een ijzeren ‘korset’, maar de aannemer kan dat binnenkort verwijderen; het voorkwam eind juni nog dat het huis instortte. De eerste stenen worden inmiddels gemetseld. „We zijn hier nog wel een week of twee mee bezig”, aldus Van Leeuwen. „Er moet daarna ook nog ontzettend veel gebeuren.” Sipkema kijkt omhoog naar haar geredde woning. De voorgevel heeft wat geleden onder het opkrikken, maar volgens Van Leeuwen valt het mee. „Misschien dat we de buitenkant wel meteen kunnen isoleren”, zegt Sipkema hoopvol. Het machteloze gevoel van het plotselinge verlies van een huis, maakt plaats voor hoop. Verburg omschrijft zijn gevoel als euforisch. „Ik ben helemaal hyper. Het is ongelooflijk toch dat dit is gelukt. Ik heb echt wel gedacht: het komt nooit meer goed met ons huis.” Verburg is dankbaar voor Aales: „Dat zo’n man daar gelijk werk van maakte, dat is toch onvoorstelbaar?” Lees in dit dossier hier alle verhalen over het scheve huis van Astrid en Eric. Verburg loopt langs een aantal jukeboxen in de berging. De woning was in jaren 60-stijl ingericht. Als die sfeer straks weer terug is, is het pas echt weer hun thuis. „Kijk, daar in de hoek komt de flipperkast weer te staan.” In de pastorie probeerden ze hun oude woonkamer zo goed mogelijk na te bouwen. De lampen verhuisden mee, net als de eettafel met de jaren 60-stoelen. „We zijn enorm dankbaar dat we hier kunnen wonen, maar ik hoop toch dat we snel terug kunnen. Het hoeft ook echt niet helemaal klaar te zijn.” Wat doen ze als allereerste als ze thuiskomen? Verburg wijst naar buiten, naar het vaarwater en de arken aan de overkant. Stellig: „Genieten van dit mooie uitzicht. Takkie zal ook blij zijn, die kijkt graag vanaf de bank naar buiten”, zegt hij met een glimlach. „Elke keer als we naar het huis gingen, moesten we dingen slopen”, zegt Verburg. „Nu kunnen we eindelijk weer dingen doen die het mooier maken.” Ze zijn er nog lang niet. „Maar mijn bloeddruk is voor het eerst in maanden weer gezakt”, aldus Sipkema. Er staan tranen in haar ogen. „We moeten alles nog verwerken wat ons is overkomen.” Verburg: „We werden vorige maand allebei 60