Uren in de rij voor duurste concert ooit in Paradiso: ‘200 euro heb ik wel voor hem over’

‘Je doet zoiets als dit niet elke dag.’ © foto Juliette de Groot‘Je doet zoiets als dit niet elke dag.’ recensie Uren in de rij voor duurste concert ooit in Paradiso: ‘200 euro heb ik wel voor hem over’ The Rolling Stones-gitarist Ronnie Wood treedt maandag en dinsdag op in een uitverkocht Paradiso, samen met The Ammo Band. Fans van Wood verzamelden zich maandagmiddag al om een goede plek te bemachtigen in de concertzaal. „Je doet zoiets als dit niet elke dag, maar het is natuurlijk wel duur.” Maak ons je Google-favoriet Leunend tegen het hek zit Elmo de Lindt (70) uit Dordrecht. Al sinds zijn 17de is hij groot fan van de Rolling Stones. „De Stones zijn voor mij legendarisch. Paradiso ook. Het is mooi dat ik dit nog een keer kan meemaken hier”, zegt De Lindt. De ticketprijs van het concert gaat de geschiedenis van Paradiso in. Nog nooit kostte een concertkaartje in het gebouw zo veel. Wat De Lindt van de ticketprijs vindt? „200 euro heb ik wel voor hem over. Je doet zoiets als dit niet elke dag, maar het is natuurlijk wel duur.” Volgens De Lindt komt er elk concert weer een onderbuikgevoel naar boven van vroeger. „Dat heb jij ook, hè?” zegt hij tegen John Baltus (53). De twee kenden elkaar niet, maar zijn al urenlang met elkaar in gesprek. Baltus: „Dat is het leuke aan de concerten. Je kent elkaar niet, maar je hebt allemaal last van dezelfde soort Rolling Stones-koorts.” Wat die koorts precies moet voorstellen, vinden ze lastig te omschrijven. „Het is een soort verliefdheid op de muziek, een soort zweverig gevoel,” zegt Baltus. Het gevoel heerst onder meer fans in de rij. „Het is een koorts waarvan je niet wilt genezen, want het is zo’n lekker gevoel”, zegt een andere fan. Moeder-dochteruitje De 53-jarige Marian Bijl heeft zich net bij de rij aangesloten, samen met haar dochter Jasmijn Pansier (20). Met veel trots laat Bijl de buttons op haar Rolling Stones-shirt zien. „Kijk, op deze staat ‘Keith Richards for president’, die vind ik heel leuk.” Bijl zegt dat ze uren kan praten over de Stones. „Het is inderdaad een soort koorts.” Als er een Stones-liedje draait in de auto, blijft ze zitten tot het nummer is afgelopen. „Zo erg is het geworden. Als ik hem straks zie kan ik wel huilen”, zegt Bijl. Naast het T-shirt draagt Bijl ook schoenen, sokken en een armband met het iconische Hot Lips-symbool. Pansier vertelt dat ze dankzij haar moeder fan is geworden van The Rolling Stones. Het is er met de paplepel ingegoten. „Ik ben wel echt een fan geworden dankzij mijn moeder, al toen ik heel jong was, dus het is heel leuk dat we hier samen naartoe gaan,” zegt Pansir. Bijl noemt het een echt ‘moeder-dochteruitje’. Een stukje verderop in de rij zit Hernan Baez (50) uit Buenos Aires. Hij is speciaal voor Ronnie Wood afgereisd naar Amsterdam. „Ik ga dinsdag ook naar zijn show, en daarna nog in Portugal,” zegt Baez. In totaal heeft hij ongeveer 1600 euro uitgegeven aan tickets voor de tour. Of Ronnie Wood zijn favoriete Stone is? „Nee, maar hij is wel de liefste. Hij neemt de tijd voor zijn fans en ik heb zijn handtekening gekregen.” Die handtekening heeft hij laten tatoeëren op zijn bovenarm. „Hij herkent me inmiddels aan die tattoo”, zegt Baez trots. Het nummer waar hij tijdens het concert het meest naar uitkijkt is Can’t You Hear Me Knocking, ‘want dat is gewoon het beste liedje’. Anders dan een concert van de Rolling Stones is een optreden van Ronnie Wood zo ongedwongen als maar kan. Bij het eerste van zijn twee shows in Paradiso leek het soms wel of er een kroegband op het podium stond. Een heel luxe kroegband, dat wel. Hij begint maar meteen met It’s Only Rock ’n Roll (But I Like It). Het is een beginselverklaring die alle aanwezigen (vooral mannen van de boven de vijftig, de nodige in oude tourshirts van de Rolling Stones) zonder problemen ondertekenen: We weten het, het is maar rock-’n-roll, maar we zijn er met zijn allen wel gek op. It’s Only Rock ’n Roll is een van dé signature songs van de Stones, maar Ronnie Woo