Van 'Pecho Frio' tot heilige: Messi was als Argentijns international niet altijd geliefd

De als international gestopte Lionel Messi (39) zal tot het einde der tijden een heilige zijn voor de Argentijnse voetbalfans dankzij de WK-winst in 2022. Maar er was een periode waarin ze hem uitkotsten. Tien jaar geleden, na de verloren finale van de Copa América in 2016, nam Messi pijnlijk afscheid van La Albiceleste. Messi treurde dat hij "alles had gedaan", maar dat het voor hem "voorbij is in het nationale team". Zonder prijs. Maar de gebroken vedette zou twee maanden later plots terugkeren om zichzelf en de Argentijnen in een soort nieuwe hoedanigheid, diep in de dertig, te verlossen met drie grote titels en twee WK-finales in tien jaar tijd. Verlegen Het begon allemaal al onheilspellend: de eerste van zijn 207 interlands was een korte. Slechts 47 seconden nadat hij op 17 augustus 2005 was ingevallen, kreeg Messi rood in een oefenduel met Hongarije. Een teleurstellend begin was het van een interlandcarrière waarvan iedereen verwachtte dat het groots ging worden, nadat hij diezelfde zomer als verlegen, stil 18-jarig supertalent Argentinië in Nederland op het WK onder 21 naar de wereldtitel had geleid. Bij FC Barcelona groeide Messi in de jaren erna uit tot de beste voetballer ter wereld, als (uiteindelijk) achtvoudig Gouden Bal-winnaar. Hij scoorde de ene na de andere hattrick, met wereldgoals tussendoor, en won vier keer de Champions League met zijn Spaanse club. Die toverende Messi wilden de Argentijnse fans ook zien in het nationale elftal. Maar in het lichtblauw en wit ging het vaak moeizaam. In vier finales lukte het niet: de WK-finale in 2014 en drie Copa America-finales in 2007, 2015 en 2016. 'Pecho Frio' Messi was groots in Barcelona, waar hij al vanaf zijn dertiende woonde, maar faalde in Argentinië. Het land snakte naar een nieuwe Diego Maradona. Maar hoewel hij op dat moment al vijf keer de Gouden Bal had gewonnen, kon Messi daar volgens de Argentijnen niet aan tippen. Leo was geen Diego, hij liet het afweten op grote momenten, hij was een mislukking, meer Spanjaard dan Argentijn bovendien, en hij had niet die Argentijnse 'passie'. "Pecho Frio" noemden ze hem, letterlijk vertaald als 'koude borst'. Er zat geen vuur in Messi, was het verwijt. Te zachtaardig om Argentinië de successen te schenken, zoals Maradona, die wel een boef met rafelranden durfde te zijn eerder wel was gelukt. Messi leed onder de druk van zijn thuisland, het aanvoerderschap dat van hem als introverte jongen maar beste speler werd verlangd en de druk van zijn illustere voorganger. Dat Maradona Messi zelf ook nog neersabelde, hielp niet. "Hij is een goed persoon, maar hij heeft geen persoonlijkheid", zei Maradona enkele weken voordat Messi er in 2016 mee ophield. "Hij heeft niet het karakter van een leider." Na 113 interlands en de verloren Copa América-finale waarin hij tegen Chili een penalty miste, kondigde Messi plots zijn afscheid aan. Hij kon er niet meer tegen, vertelde hij in een beroemde scene in de catacomben van het Met Life-stadion op 26 juni 2016 in New Jersey. "Het is voorbij voor mij in het nationale team. Ik heb gedaan wat ik kon. Het doet pijn om geen kampioen te zijn. Dit was wat ik het liefste wilde, maar ik kon het niet krijgen, dus ik denk dat het afgelopen is. Dat is het beste voor iedereen." Paniek brak uit in Argentinië. Het land huilde en het team merkte dat ze de Argentijnse topscorer allertijden en de beste voetballer ter wereld niet kwijt wilden. Argentijnse teamgenoten lieten zich horen. De hashtag #NoTeVayasMessi (#GaNietWegMessi) groeide snel. In Buenos Aires liet de burgemeester snel een standbeeld metselen. De Argentijnse president belde met Messi: of hij zijn beslissing voor landsbelang niet wilde heroverwegen. Fans gingen de straat op. Maradona zei dat hij moest terugkeren. Messi kwam in augustus 2016 terug op zijn besluit. "Ik hoop dat we de fans snel iets kunnen geven om voor te juichen." Die momenten kwamen er genoeg. Boefje Messi voelde door alle vleierij weer de liefde van zijn landgenoten. En het brave jongetje had ineens het Argentijnse vuur te pakken. Er was iets van de Argentijnse straat in hem geslopen. Messi kon toch een boefje zijn, zoals de Argentijnse voetbalfans stiekem van hem hoopten. Messi had in 2021, pas als 34-jarige, de vloek van het verliezen doorbroken door de Copa América te winnen. En in Qatar kwam de grote verlossing: de eerste wereldtitel sinds die van Maradona in 1986. Het land had Messi omarmd. De hele ploeg met trouwe volgelingen was om hem heen gebouwd en zo kon hun heilige het afgelopen zomer in de VS misschien wel nogmaals flikken. Dat lukte niet: ze verloren de finale van Spanje, Messi's laatste duel voor Argentinië. Maar in Argentinië zul je nooit nog iemand horen twijfelen aan hun heilige Messi. Bekijk hieronder de aflevering van Andere Tijden Sport over het jeugd-WK in 2005 in Nederland, waar de toen nog relatief onbekende Lionel Messi de uitblinker werd.