Van vmbo naar master: Nina worstelde en kwam boven

Nina van den Bosch ging van vmbo naar master. © privebeeldNina van den Bosch ging van vmbo naar master. Van vmbo naar master: Nina worstelde en kwam boven Knokken voor je droom: Nina van den Bosch weet wat het is. Zelf kreeg ze het in haar schoolloopbaan bepaald niet cadeau, maar de Bredase psycholoog is nu wel waar ze wil zijn. Haar verhaal over verwachtingen, over ‘diep zitten’ en zelfvertrouwen: „Op het vmbo heb ik hele fijne jaren gehad.’’ Maak ons je Google-favoriet Het was een lange reis: Nina van den Bosch (30) hopte van havo-vwo, vmbo, weer havo, vervolgens hbo en naar de universiteit, waar ze haar bachelor en master psychologie haalde. Daar zag het als 13-jarige scholier nog niet naar uit. Nina: „Ik ging na de basisschool in eerste instantie naar havo-vwo. Daar was ik niet zo gemotiveerd en vooral de talen vond ik enorm lastig, zo was ik superslecht in Engels. Er was een vermoeden van dyslexie. Na dat jaar ben ik naar het vmbo, de mavo, gegaan.” Dat voelde niet als een degradatie of nederlaag, zegt ze nu. „Ik kreeg veel steun van mijn ouders, zij vonden het allemaal prima. ‘Wat erin zit, komt er heus wel een keer uit’, zei mijn vader.’’ Hij kreeg gelijk: de mavo was juist de springplank die de jonge Nina nodig had. „Ik heb daar een hele fijne tijd gehad, mijn zelfvertrouwen groeide. Ik haalde alles makkelijk.’’ Na de mavo ging Nina naar havo 4. Dat betekende wel weer een uitdaging met de talen, maar uiteindelijk behaalde ze haar diploma, met inmiddels een duidelijke droom in zicht: ze wilde psychologie gaan doen. Wel maakte ze even pas op de plaats. „Ik heb een tussenjaar genomen en ben vier maanden naar Nieuw-Zeeland gegaan.’’ Dat was meer dan een mooie reis. „Ik wilde ook beter Engels leren. En dat is gelukt, ik spreek het nu vloeiend en lees ook graag boeken in het Engels.” Op het hbo was het leven voor Nina heerlijk overzichtelijk. „Ik ging toegepaste psychologie aan de Hogeschool Leiden doen. Alles was heel duidelijk en makkelijk: ik maakte heel consciëntieus samenvattingen van de hoofdstukken, je werd als het ware bij de hand genomen. Ik heb in één jaar mijn propedeuse gehaald.’’ Die propedeuse had ze nodig om aan haar ultieme doel te werken: psycholoog worden en dus psychologie aan de Tilburg University gaan doen. Het werd een lange weg vol hobbels, ongemak en lange lappen tekst. „Ik vond de universiteit vanaf het eerste moment zó overweldigend, het was een enorme worsteling. Waar je in het hbo nog wordt begeleid, moest ik het hier maar zelf uitzoeken.” Nina’s wil liet zich niet breken door tegenslagen, waaronder de ziekte van haar vader. „Nadat ik met veel moeite mijn bachelor had gehaald, ben ik ook mijn master gaan doen. Ik ging er 100 procent voor, sloot mezelf hele dagen op in de universiteitsbieb, ik zat er hele dagen zonder afleiding te leren.’’ En dan nog bleef je beloning vaak uit. Nina: „Sommige vakken heb ik vijf keer moeten herkansen! Ik kan de stof van die vakken nog zo voor me zien. Op een gegeven moment wilde ik er ook nog een bestuursjaar bij doen en dat werd me te veel. Ik kreeg paniekaanvallen. De universiteitspsycholoog adviseerde me om minder hooi op m’n vork te nemen. Dat heb ik wel gedaan, maar het bleef een enorme worsteling.’’ Steun was er wel. „Dat was een beetje dubbel: ik had vriendinnen die me hielpen en dat was fijn. Tegelijkertijd haalden zij alle tentamens, terwijl ik maar zat te tobben en dat is natuurlijk niet bevorderlijk voor je zelfvertrouwen. In het laatste jaar van mijn master overleed m’n vader, dat maakte het allemaal extra pittig.’’ Uiteindelijk bereikte Nina wel haar ultieme doel: ze haalde haar master en is nu psycholoog met een eigen praktijk in Breda, gespecialiseerd in emotieregulatie en zichtbaarheid, onder meer op sociale media. Zou ze de jongere Nina adviseren om het bij haar schoolkeuze weer zo te doen, inclusief die intense periode op de universiteit? Psychologie was mijn drijfveer, mijn passie, ik had een hele sterke drang om te slagen Nina: „Ik