Verslaggevers in Zeist kunnen hun nietigheid moeilijk omarmen

Özcan Akyol. © Joost HovingÖzcan Akyol. Column Verslaggevers in Zeist kunnen hun nietigheid moeilijk omarmen Özcan Akyol schrijft drie keer per week over wat hem bezighoudt. Özcan Akyol Columnist 23 september 2026, 20:00 2 reacties Maak ons je Google-favoriet De persconferenties van onze nieuwe bondscoach Xavi bekijk ik met ontzettend veel plezier. Dat heeft niet alleen te maken met zijn positieve en constructieve houding, nooit op zoek naar een conflict of het uitdelen van een sneer – anders dan zijn voorgangers – maar vooral vanwege de reacties van de wat oudere voetbaljournalisten. Allereerst hebben ze de pest erin dat hij in algemeenheden en abstracties praat, zodat ze hem nooit kunnen aanvallen op de inhoud. Iets wat sowieso moeilijk is, aangezien de eerste wedstrijd onder leiding van de nieuwe bondscoach nog gespeeld moet worden. Maar veel leuker is het om te zien dat onze vaderlandse voetbaljournalisten, en dan met name die van een zekere leeftijd, worstelen met het converseren in het Engels, een fenomeen dat voor mijn generatie een vanzelfsprekendheid is. Wij weten niet beter. Een beetje millennial spreekt zelfs drie of vier talen. Dat is journalistiek kapitaal voor iedereen die wil uitblinken in dat specifieke vak. Het mooiste gebrom hoorde ik na afloop van het persmoment, toen een aantal verslaggevers, on the record en off the record, lieten weten dat ze op deze manier, ‘door dat Engelse gedoe’, niet in staat zouden zijn de diepte in te gaan met Xavi. Nu zeg ik dit met de grootst mogelijke voorzichtigheid, want er bestaan écht uitzonderingen, maar ik heb in mijn leven, vanaf de jaren 90, echt nooit tijdens een persconferentie een onderonsje tussen een bondscoach en een journalist gezien met diepgang. Laat ik het anders zeggen: er zit een wereld van verschil tussen Het Filosofisch Kwintet en de persbijeenkomsten in Zeist. Waarmee ik inderdaad wil zeggen: in de sportjournalistiek bestaat er door de bank genomen helemaal geen sociaal en emotioneel gelaagd gesprek. Dat heeft ook te maken met de niet-aflatende hang om maar te scoren. Iedereen wil de leukste zijn op de persconferenties, een eigenschap die zelfs een zekere status geeft aan oranjewatchers binnen hun eigen gilde. Laat Xavi maar lekker Engels praten. Dat dit een obstakel voor de spelers zou vormen, is je reinste onzin. Ze spelen overal op de wereld en daar worden altijd andere talen gesproken. Het lijkt erop dat onze verslaggevers in Zeist hun nietigheid moeilijk kunnen omarmen. Maar ik maak me geen illusies: als Xavi en dus Oranje straks verliezen, zijn de messen geslepen. Maar of de kritiek professioneel of persoonlijk is, waag ik te betwijfelen. Eus toert met zijn theaterprogramma De Klassenmigrant door Nederland. Speellijst en tickets via de website. Lees meer Gezondheidsraad tegen structureel invoeren dertienwekenecho: honderden uitslagen valspositief