Vroeger dacht ik ‘ach ja, zal wel’, nu doet de Gouden Bal-nominatie me heel veel

Op 26 oktober is de uitreiking van de Gouden Bal. © Getty ImagesOp 26 oktober is de uitreiking van de Gouden Bal. column Column Vivianne Miedema | Vroeger dacht ik ‘ach ja, zal wel’, nu doet de Gouden Bal-nominatie me heel veel Columnist Vivianne Miedema kreeg na een zware periode en tijdens haar blessure te horen dat ze was genomineerd voor de Gouden Bal. Het voelde specialer dan vroeger, schrijft ze. „Ik kan in ieder geval zonder krukken naar het gala.” Vivianne Miedema Columnist 30 september 2026, 19:00 Maak ons je Google-favoriet Ik had mijn nominatie voor de Gouden Bal totaal niet zien aankomen. ‘Oh, cool!’, dacht ik toen ik het zag. Ook omdat Kerstin Casparij en Esmee Brugts ook genomineerd zijn. Dat is natuurlijk positief voor zowel het Nederlandse voetbal als voor de meiden zelf. De nominatie voelt specialer dan het vroeger deed. Toen ik in 2019 voor het eerst werd genomineerd had ik zoiets van ‘ach ja, zal wel’. Maar nu voelt het echt als een erkenning voor het seizoen dat ik óók heb gehad. Dat je als club gewoon de dubbel hebt gepakt en dat je daar een groot onderdeel van bent geweest. Het brengt je weer een beetje terug naar de realiteit. Met mijn operatie, de gezondheidssituatie van mijn moeder en mijn knieblessure lag de afgelopen maanden veel focus op wat niet goed ging. Deze blessure is extra moeilijk ten opzichte van de vorige keren. Het was mentaal zwaar om direct die motivatie te vinden. Het moeilijkste aan zo’n herstel vind ik dat je eigenlijk alles met het team meedoet. Je bent er op dezelfde tijd als de andere meiden, je zit in de besprekingen en vervolgens ga je naar de gym als iedereen naar buiten gaat. En op wedstrijddagen zit je op de tribune. Dat zijn hele moeilijke momenten. Ik ben altijd een groot voorstander geweest van een mentale pauze voor langdurig geblesseerde speelsters Ik mis het voetbal heel erg. Gelukkig had ik een aantal dagen vrij gekregen van de club en ben ik naar Spanje gegaan. Ik hoef me dan even niet groot te houden en het idee te geven dat alles goed gaat, terwijl het eigenlijk niet goed gaat. Je voelt je weer even een normaal mens. Een paar dagen kan dan een groot verschil van maken. Ik ben altijd een groot voorstander geweest van een mentale pauze voor langdurig geblesseerde speelsters. Ik denk dat daar nog te makkelijk over wordt gedacht. Fysiek is het al heel zwaar, want je traint meer dan je normaal op het veld doet. Maar mentaal is het nog zwaarder, omdat je heel graag wilt voetballen. Ik zit bijvoorbeeld in Manchester om te voetballen en datgene wat je het liefst doet, is voetballen. Je leeft voor voetballen. En dat wordt weggenomen. Met het herstel van de knieblessure gaat het steeds beter. Ik ben uit de brace en van de krukken af. Nu kan ik gelukkig onze hond Myle weer uitlaten (eigenlijk laat Myle mij uit). Ik hoop nog steeds voor de winterstop te kunnen spelen. Ik kan in ieder geval zonder krukken naar het gala van de Gouden Bal. Nu nog een outfit... dat stel ik meestal uit tot het laatste moment. Zo’n gala is erg buiten mijn comfortzone. Je kunt helaas niet in je spijkerbroek en T-shirt komen. De laatste keer dat ik op het gala was, was in 2022. Je merkte dat het vrouwenvoetbal nog niet lang onderdeel was van de show. Behalve ‘speler van het jaar’ was er geen andere prijs, terwijl er voor de mannen veel meer waren. We konden er ook niet vaak bij zijn, want veel gala’s werden in de interlandperiode van de vrouwen gepland. Dus ik hoop dit jaar wat vooruitgang te zien. Het is lastig te zeggen wie gaat winnen. Als ik geblesseerd ben leef ik een beetje onder een steen. Het ligt er natuurlijk ook maar net aan hoeveel vrouwenvoetbal de stemmers hebben gekeken. Het mannenvoetbal is veel meer exposed dan dat van ons. Ik denk dat er ook heel veel stemmen gaan naar wie bekend is. Op 26 oktober is de uitreiking van de Gouden Bal. © Getty Images Lees meer mancity33 LIVE | Succescoach Pep Guardiola reageert voor het eerst: ‘Ik sta meer dan ooit achter mijn club’